H ΖΩΗ ΣΤΟ ΦΩΣ

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

2011-07-12T11:03:00.000-07:00

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που κάνουν κάτι για το συνάνθρωπο τους, ελπίζω πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σου δίνουν απλόχερα το πιο ζεστό τους χαμόγελο, πιστεύω σε ομορφότερες στιγμές.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σκέφτονται πέρα από τον εαυτό τους και το προσωπικό συμφέρον τους, γεμίζω με συναισθήματα ελπίδας!

Ευχαριστώ Γιώργο, που με βοήθησες να φτιάξουμε αυτό το video για το προφυλακτικό.
Ένα νέο και σκεπτόμενο παιδί που ξέρει να νιώθει και να συνεισφέρει χωρίς να περιμένει τίποτα!
Ένας αξιόλογος άνθρωπος!
Δούλεψε αρκετές ώρες για να βγει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα!
Η προσφορά του στον αγώνα αυτό που κάνω για το Aids, είναι σημαντική.
Όλοι μας μπορούσε να προσφέρουμε!

Προφυλακτικό παιδιά!
Μην ξεχνάμε τα σημαντικά !
Για μένα, για σένα, για τη ζωή!
Προφύλαξη κάθε στιγμή!

Μόνιμα αγανακτισμένη, αλλά στον αγώνα για το Aids αφοσιωμένη.

2011-07-03T01:29:00.000-07:00

Ήρθε επιτέλους η ώρα που οι άνθρωποι βγήκαν από τα κλειστά δωμάτια τους, σπάσανε τις πόρτες και ξεχύθηκαν στο δρόμο..
Δάκρυσαν. Από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις, γι’ αυτούς , από τα δακρυγόνα, από τα οικονομικά μέτρα και τ’ αποτελέσματα αυτών.
Χαίρομαι. Υπάρχει αντίδραση.

Η δική μου φωνή για το Aids, ας ενωθεί με τις δικές σας ! .

Κι εγώ πάντα όμως εδώ, στον δικό μου αγώνα όχι μόνο να παλεύω καθημερινά με το δικό μου Aids, αλλά να προσφέρω ότι μπορώ μέσο του blog μου, γι’ αυτό το σκοπό.
Ακόμα κι αν μείνω μόνη μου, θα συνεχίζω τον αγώνα μου, αυτόν.
Αλλά πάντα ελπίζω και χαίρομαι που στη ζωή μου, αντάμωσα αξιόλογους ανθρώπους να με στηρίξουν.

Μπορεί κάποιοι να μου τσακίζουν τα φτερά και δεν είμαι άγγελος, αλλά πάντα θα βρίσκω τρόπο ν’ ονειρεύομαι και να πετάω ψηλά.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Ζωή είναι εκείνη η στιγμή, που πονάς, δεν έχεις από πουθενά να κρατηθείς, που απελπίζεσαι και χάνεσαι μέσα στη μοναξιά.
Ζωή είναι κι εκείνη τη στιγμή που κάποιος σ’ αγγίζει, σ’ σκέφτεται, σε γαληνεύει, σε ξεκουράζει, δεν σου γιατρεύει το πόνο αλλά σε ξεκουράζει.

Η Ζωή είναι θάνατος, όταν δεν προσφέρεις και δεν την ζεις.
Ο Θάνατος, γεμάτος ζωή στο τέλος, όταν από πριν, αφεθείς.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Άνθρωποι σε απόγνωση

2011-04-28T11:40:00.000-07:00

Το 2011 άρχισε με πολλά χτυπήματα, που κάνουν τους ανθρώπους να ματώνουν και να γεμίζουν με πληγές τα πιο βαθειά τους συναισθήματα।

Έχω να γράψω αρκετό καιρό το ξέρω και πολλοί μου παραπονιέστε στο msn μου, να κάνω την παρουσία μου πιο συχνή.
Με μαλώνετε, να μην ξεχνάω το σκοπό μου για το Aids.

Πώς να βάλω όμως τις λέξεις στο χαρτί, όταν χάνονται τόσοι άνθρωποι σε μια στιγμή!
Πώς να γράψω, που τα μάτια μου γίνονται ποτάμια που τρέχουν πάνω στο χαρτί σαν το κύμα εκείνο που πήρε σε μια στιγμή, κάθε παιδική ψυχούλα και έριξε στο γκρεμό κάθε μικρή βαρκούλα.

Αλλά σας έχω πει πως υπάρχουν εποχές που σιωπώ। Υπάρχουν χρονικά διαστήματα που κλείνομαι στον εαυτό μου και δεν μιλάω σε κανέναν. Παρατηρώ τα γεγονότα γύρω μου.

Οι άνθρωποι της μοναξιάς

Οι άνθρωποι πιο μοναχοί από ποτέ αναζητούν μια λύση στο χαμόγελο του διπλανού, του φίλου, του συντρόφου.
Πολλές οι κλειστές πόρτες και τα παραθύρια γιατί οι άνθρωποι φοβούνται να δώσουν γιατί νομίζουν ότι θα χάσουν κάτι που ήδη δεν έχουν γιατί μόνο αν προσφέρουν θα γεμίσουν χαρά.

Κι εγώ εδώ

Κι εγώ πάντα εδώ να ονειρεύομαι πως θα βοηθήσω ανθρώπους με το δικό μου μοναδικό τρόπο μέσα από το internet.
Είναι τα όνειρο μου και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει.
Έχω ξυπνήσει εδώ και καιρό. Γι αυτό κρατάω τ’ όνειρο μου δυνατό!

Ομολογώ πως είμαι λίγο μόνη σ’ αυτόν τον αγώνα με ελάχιστα κοντά μου, τα μέσα ενημέρωσης. Δεν μπορώ να παρουσιάσω το έργο μου αν δεν βγω στο φακό.
Μ’ αυτήν την προϋπόθεση αρνούμαι και συνεχίζω μονάχη μου.
Το πρόσωπο μου είναι οι πράξεις μου.

Κι εγώ εδώ. Μέσα στο χαμό. Μέσα στη σιωπή που φωνάζει, και στη λέξη που ουρλιάζει. Απαγκιστρώσου. Από τον πόνο απελευθερώσου. Κι εγώ εδώ. Πάντα εδώ. Κι εγώ εδώ. Στα μάτια σε κοιτώ!

Είμαι εδώ γι ένα και μοναδικό σκοπό να ενημερώνω τον κόσμο με τον τρόπο αυτό που επέλεξα.

Δεν ξεχνάω το σκοπό.
Θα είμαι πάντα εδώ
και το μήνυμα του έρωτα αυτό:
Προφυλακτικό.
Προφυλακτικό.
Κάθε λεπτό.

Σε κάθε έξοδο, για ποτό.
Σε κάθε ραντεβού παράνομο και φανερό.
Πως αλλιώς να σου το πω!
Προφυλακτικό.
Μην το ξεχνάς αυτό.
Αλλά και εμένα μην φοβηθείς,
γιατί μαζί μου χωρίς αυτό, δεν θα τη βρεις.

Το νησί της μοναξιάς

2010-12-20T12:12:00.000-08:00

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την τηλεοπτική σειρά «το νησί».
Καταλαβαίνω και κατανοώ όσο κανείς άλλος, το πόνο εκείνων των ανθρώπων, που βρέθηκαν φυλακισμένοι από μια αρρώστια τόσο φρικτή όπως εκείνη τότε. Τους φυλάκισαν κάποιοι άλλοι γιατί αποτελούσαν «απειλή» γι’ αυτούς. Οι χειρότεροι περιόρισαν τους πραγματικά αθώους. Τι ειρωνεία!

Παρατηρώ όμως και τις περιγραφές που γίνονται σε διάφορες πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές, σπαράζοντας, περιγράφοντας στιγμές και σκηνές από διάφορα επεισόδια.
Χτυπιούνται για το πόσο συγκινημένοι είναι με την ιστορία του πρωταγωνιστή, αλλά ίσως γιατί ξέρουν καλά πως είναι μακριά τους. Δεν τους αγγίξουν. Δεν τους αφορούν.

Το νησί του Aids με τα 34.000 χάπια

Ότι όμως είναι κοντά τους τον προσπερνούν, εύκολα.
Το δικό μου νησί του Aids δεν το βλέπουν!
Μα είμαι εδώ με τα 34.000 περίπου χάπια που έχω φορτώσει στο νησάκι μου, πιστεύω πως είναι εύκολο να με δείτε, αν ανοίξετε τα μάτια σας.
Αρνούνται. Μόνο όταν όμως μάθουν πως έκανα σεξ ή έρωτα με κάποιον κι ας χρησιμοποίησα προφυλακτικό ψάχνουν την είδηση.
Ψάχνουν το κακό, οι καλοί. Αναζητούν το σκοτάδι ενώ εγώ είμαι στο φώς. Είμαι εδώ. Είμαι παντού.

Έχω επικοινωνήσει κι έχουν έρθει πολλές φορές σ’ επαφή άνθρωποι της τηλεόρασης για να παρουσιαστώ στην εκπομπή τους. Αρνούμαι να παρουσιάσω το πρόσωπο μου.
Μην χτυπάτε. Δεν μπορεί ν’ αλλάξει μόνο ένας άνθρωπος τα δεδομένα αλλά παλεύω προς αυτή τη πλευρά με κάθε τρόπο.
Με το blog που έχω φτιάξει προσπαθώ να χτυπήσω μικρά και μεγάλα κουδουνάκια σ’ όλους τους ανθρώπους. Νέους και μεγαλύτερους.

Αν μ’ ακούτε, ενωθείτε μαζί μου

Αν μ’ ακούτε βρείτε τον τρόπο να ενώσετε το νησί μου με το δικό σας. Φτιάξτε σχεδίες, μπείτε σε πλοία, στείλτε μηνύματα, πάρτε αεροπλάνο ή προσπαθήστε να τραβήξετε το νησί μου πιο κοντά σας. Εγώ χρόνια τώρα παλεύω με τα κουμπιά της καρδιάς μου να σας φτάσω.
Κάποιοι στη διάρκεια της ζωής μου κατάφεραν να ενώσουν το δικό τους νησί με το δικό μου. Όλοι μαζί ενωθήκαμε. Φίλοι, εραστές, σύντροφοι.
Κάποια νησιά δεν χωρίζουν ποτέ κι ας τράβηξαν γι’ άλλα ταξίδια.

Ο δρόμος της καρδιάς και της φωτιάς

Όσο και αν βυθίζομαι πολλές φορές μέσα στη μοναξιά, η τρέλα μου για ζωή δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω.
Γι’ αυτό γράφω. Για ν’ επικοινωνώ μαζί σας. Γι’ αυτό γράφω γιατί, υπάρχω.
Πώς να ησυχάσει η ψυχή μου όταν διψάει γι’ αληθινές λέξεις;
Πώς να γαληνέψει τούτο το σώμα όταν καρτερεί ένα χέρι να τα’ αγγίξει;
Πως μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι όταν τις νύχτες σας χτυπάω τις πόρτες της συνείδησης ;

Επιλέγω το δρόμο της φωτιάς,
μέσα από το μονοπάτι της καρδιάς.
Τις νύχτες με φλόγες στα χέρια, φωτίζω το σκοτάδι.
Τη μέρα με χαμόγελο, περπατάω στον ήλιο.
Είμαι εδώ! Εσείς ;

Η ζωή είναι πάντα εδώ

2010-10-04T11:03:00.000-07:00

Η Ζωή είναι πάντα εδώ

Υπάρχουν εποχές που σιωπώ, μα είμαι πάντα παρών.
Είναι δύσκολη η περίοδος που διανύουμε τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε συναισθηματικό. Βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους θλιμμένους με κατεβασμένα κεφάλια. Κι άλλους που δεν μπορούν να βρούν ένα σύντροφο να γαληνέψουν.
Το ξέρω παιδιά η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Κάποιες στιγμές είναι κι όμορφη. Ελάχιστες για πολλούς απ' εμάς αλλά κρατάμε καλά την ευτυχία αυτών τον στιγμών μέσα μας για να μπορούμε ν' επιζήσουμε.

Ετοιμάσα κι video για εσάς . Ελπίζω να σας αρέσει. Δώστε το σε φίλους και γνωστούς.

Πίσω απο τα λυπημένα σας πρόσωπα και μέσα στις άδειες σας τσέμπες σας βάζω κάτι που δεν μπορείτε εύκολα να βρείτε.
Τη χαρά. Δημιουργήστε την. Μόνοι σας ακόμα και αν δεν υπάρχει γύρω σας και μέσα σας.
Χαμογελάστε . Αντέξτε όλα αυτα τ'άσχημα που αντικρύζετε κάθε μέρα. Παλέψτε.

Η ζωή είναι πάντα εδώ , ακόμα και τις στιγμές που νιώθω πως δεν ζω. Η ζωή είναι πάντα εδώ, γιατί επιλέγω το χαμόγελο απο το κενό.

Απαντήσεις για το aids απο την ιατρο Χρυσουλα Μπότση

2010-02-28T09:41:00.000-08:00

Η κυρία Χρυσουλα Μπότση, είναι υπεύθυνη Γρ. HIV/AIDS λοίμωξης ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. Πνευμονολόγος ΜΕΛ Νοσοκομείο Αφροδίσιων & Δερματολογικών Νοσημάτων "Α. ΣΥΓΓΡΟΣ"

1.Πολλοί είναι εκείνοι που στο blog της Ζωής, αλλά και εκτός ρωτάνε για το τι γίνεται τελικά με το φιλί. Πόσο επικίνδυνο είναι και τι σε περίπτωση που ενώ φιλάς τον άλλον, ματώσουν λίγο τα ούλα του τι γίνεται ;
Σωστό είναι να φροντίζουμε τη στοματική μας υγιεινή,τελικά και για λόγους που έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικη μας ζωή. Μιλάμε προφανώς για το βαθύ,γαλλικό φιλί. Η πιθανότητα μετάδοσης μ’αυτό τον τρόπο της HIV λοίμωξης είναι σχεδόν απίθανη . Μια μικρή πιθανότητα εκπροσωπεί η ύπαρξη ενεργού βλάβης στο στόμα και των δύο ατόμων. Ωστόσο πιό εύκολα μπορουν να μεταδοθούν άλλα ΣΜΝοσήματα όπως η σύφιλη,η γονόρροια ή τα κονδυλώματα.
Συμπέρασμα: φροντίζουμε παντα για ένα υγιές στόμα και δεν βουρτσίζουμε τα δόντια –ώστε να μην δημιουργούμε τραυματισμούς- πριν βγούμε για βόλτα που πιθανά μπορεί να καταλήξει σε κάτι περισότερο...

2.Πόσος χρόνος χρειάζεται η HIV λοίμωξη για να οδηγήσει στο AIDS;
Η εξέλιξη της HIV λοίμωξης είναι μια συνήθως μακροχρόνια διαδικασία, πολλές φορές χωρίς συμπτώματα και γι αυτό και μπορεί εύκολα να μεταδίδεται χωρίς να γίνεται αντιληπτή ακόμη και από αυτόν/ή που έχει μολυνθεί. Η εξέλιξη του νοσήματος αν δεν υπάρξει φαρμακευτική παρέμβαση, ακολουθεί μια πορεία 8-10 ετων.

3.Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα από τη στιγμή που μεταδοθεί σε κάποιον ο ιός ;
Συμπτώματα μπορεί να μην εμφανισθούν καθόλου όταν μεταδοθεί ο ιός. Σε ποσοστό περίπου 15-17% εμφανίζονται έντονα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν την πρωτολοίμωξη: ψηλός πυρετός που δεν υποχωρεί, εικόνα φαρυγγίτιδας, πρησμένοι λεμφαδένες, γενικευμένο εξάνθημα, διαρροιες, μεγάλη κόπωση. Δεν σημαίνει οτι αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται όλα μαζί. Οπως καλό είναι να θυμόμαστε οτι τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν καθόλου συμπτώματα. Οταν το νόσημα εξελιχθεί η εμφάνιση συμπτωμάτων εξαρτάται από το όργανο που κάθε φορά πάσχει και πολύ συχνά αυτό που βάζει τη διάγνωση είναι το γεγονός ότι οι παθολογικές εκδηλώσεις, συνήθως λοιμώξεις, επαναλαμβάνονται. Υπάρχουν βέβαια και νοσήματα ή εκδηλώσεις που χαρακτηρίζουν το AIDS π.χ. πνευμονία από πνευμονοκύστη carini κλπ

4.Πολλοί είναι εκείνοι που φοβούνται να πάνε να κάνουν εξέταση όχι μόνο για τον ιό του HIV αλλά και γι’ άλλες όπως πχ ηπατίτιδα. Τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνεται σ’ αυτήν την περίπτωση ;
Είναι ίσως φυσικό να φοβάται κανείς το αποτέλεσμα μιας τόσο σημαντικής εξέτασης, κυρίως γιατί συνήθως έχει φτιάξει στον μυαλό του μιά εικόνα που έντονα τη χρωματίζουν τα ΜΜΕ και οι εικόνες που προβάλλουν και διαμορφώνουν. Ωστόσο είναι πάντα καλύτερα να ξέρεις τι να κάνεις από το να αγνοείς μια κατάσταση που εξελίσσεται . Εξάλλου ζουμε στη μεριά της γής όπου υπάρχουν διαθέσιμα φάρμακα και άρα και η δυνατότητα αντιμετώπισης. Αν ο φόβος ωστόσο είναι τόσο μεγάλος, προφανώς υπάρχει ανάγκη παρέμβασης και υποστήριξης ψυχολογικής

5.α)Τι γίνεται στην περίπτωση που σπάσει το προφυλακτικό; β) Τι πιθανότητες έχει κάποιος να κολλήσει τον ιό έστω και με μια επαφή;
Οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού δεν είναι πάντα μεγάλες. Μεταδίδεται πιό δύσκολα από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Οι πιθανότητες εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες: σε τι κατάσταση υγείας είναι το άτομο όταν εκτίθεται, για τι είδους επαφή μιλάμε (π.χ. η πρωκτική παθητική επαφή έχει τη μεγαλύτερη επικινδυνότητα, η ενεργητική στοματική τη μικρότερη) για τι είδους οροθετικό άτομο μιλάμε (σε αγωγή, χωρίς αγωγή, με ψηλό φορτίο ιού, χαμηλό φορτίο) για τη συνύπαρξη και άλλου νοσήματος στην περιοχή (π.χ σύφιλης, κονδυλωμάτων, κολπίτιδας, πρωκτίτιδας κλπ)
Οταν το προφυλακτικό σπάσει δεν περιμένουμε! Απευθυνόμαστε για οδηγίες στα τμήματα επειγόντων των νοσοκομείων που οφείλουν να ξέρουν τι να κάνουν και να χορηγήσουν προφυλακτική αγωγή αφού εκτιμήσουν την επικυνδυνότητα. Σχετικές οδηγίες του έχουν αποσταλεί από το ΚΕΕΛΠΝΟ και μπορεί κανείς να τις βρεί και στο site. http://www.keel.org.gr/keelpno/2008/id951/not_prof_exp_instr_HIV.pdf

6.Ποιος είναι εκείνος ο μηχανισμός που μεταδίδεται ο ιός κατά την διάρκεια του στοματικού sex;
H είσοδος του ιού από οποιοδήποτε βλεννογόνο είναι εφικτή. Σε περίπτωση λοιπόν στοματικής επαφής, μπορεί κανείς να εκτεθεί στον ιό κυρίως λόγω ύπαρξης βλαβών στο στόμα και κυρίως αν υπάρξει εκσπερμάτωση στο στόμα.

7.Που μπορεί να κάνει κάποιος εξετάσει και πόσο κοστίζει;
Παντού,δηλ., σε κάθε νοσοκομείο της χώρας. Η εξέταση είναι εμπιστευτική και δωρεάν

8.Ποιο είναι το minimum σε χρόνο και ποιο το maximum εμφάνισης των συμπτωμάτων του ιού .
Εχει απαντηθεί

9.Μετά από μια «επικίνδυνη» επαφή, πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να κάποιος να κάνει εξέταση ;
Πρώτα απ’ολα αναφέρθηκαν πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει πριν την εξέταση ώστε, να αποφύγει τη μόλυνση. Επειδη η εξέταση βρίσκει αντισώματα για τον ιό κι αυτά χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν, η εξέταση οφείλει να γίνεται 6-8 εβδομάδες μετά την επικίνδυνη επαφή. Φυσικά εφόσον τώρα, είναι αρνητική.!!

10.Αν κάποιος από εμάς κάνει την εξέταση και βρεθεί θετικός στον ίο τι πρέπει να κάνει μετά.Τι γίνεται δηλαδή απ’ εκεί και πέρα;
Να αναζητήσει μια Μονάδα Λοιμώξεων να τον παρακολουθεί και να συζητήσει με ένα γιατρό τις απορίες του. Δεν χρειάζεται πανικός. Ειναι πια μια αρρώστια που αντιμετωπίζεται . Ισως αλλάζει ο τρόπος ζωής μια που οφείλει κανείς να προσέχει και να αγαπά τον εαυτό του, να πάρει τα φάρμακά του όταν τα χρειαστεί και να συνεργαστεί καλά με το/τη γιατρό του...

11.Σε άλλες χώρες του εξωτερικού υπάρχουν διαφορετικές θεραπείες και φάρμακα για τον συγκεκριμένο ιό ;
Στις περισσότερες χώρες του κόσμου ΔΕΝ υπάρχουν φάρμακα για τον ιό γιατί οι πολύ υψηλές τιμές που ζητάνε οι φαρμακευτικές εταιρείες, είναι απαγορευτικές για χώρες της Αφρικής, της Ασίας ακόμη και της Ανατολικής Ευρώπης. Στο λεγόμενο Δυτικό κόσμο, τα φάρμακα είναι ίδια παντού.

12.Είναι αλήθεια πως στην Αμερική όπου φτιάχνονται όλα τα φάρμακα του HIV λαμβάνουν πιο γρήγορα τα νέα φάρμακα απ’ ότι στη χώρα μας;
Φτιάχνονται και στη Γαλλία. Δεν παίρνουν πιό γρήγορα φάρμακα στις ΗΠΑ. Σ’αυτό που διαφέρουν είναι ίσως η δυνατότητα πολλών μελετών για φάρμακα.

13.Υπάρχει έστω και μια μικρή χρονική διαφορά στο να έρθουν εδώ τα φάρμακα ;
Υπάρχει. Η γραφειοκρατία η Ελληνική έχει καθυστερήσει φάρμακα . Τελευταία πάντως τα πράγματα βελτιώνονται

14.α)Ποια είναι τα λάθη που κάνουν οι φορείς σε σχέση με τα φάρμακα τους αλλά και με τη ζωή τους ;
Συχνά κουράζονται να παίρνουν φάρμακα για χρόνια και τα ..παραλείπουν κάποιες φορές. Αλλοτε δεν πείθονται να τα πάρουν. Ακόμη μπορεί να μην σέβονται το δοσολογικό σχήμα ή τις οδηγίες χορήγησης (π.χ.με φαγητό ή χωρίς φαγητό).
Συχνά δεν θέλουν να επιβάλλουν στη ζωή τους αλλαγές που είναι αναγκαίες π.χ. τη συνεχή χρήση προφυλακτικού στις επαφές, ένα τρόπο ζωής πιό συντηρητικό (π.χ. όχι πολλά ξενύχτια, όχι πολλά οινοπνευματώδη,προσοχή στα ταξίδια και στη διατροφή κλπ)

15.β)Σε τι έχουν αλλάξει τα φάρμακα σε σχέση με το παρελθόν;
Εχουν λιγότερες παρενέργειες, είναι περισσότερα, έχουν μικρότερο δοσολογικό σχήμα (λιγότερα χάπια)

16.Από τη μακρόχρονη εμπειρία σας ποια είναι τα λάθη που κάνουν όλοι εκείνοι που δεν έχουν μολυνθεί έναντι εκείνων που θετικοί στον ιό ;
Ολοι πιστεύουν οτι σ’αυτούς δεν θα συμβεί ποτέ. Αντιμετωπίζουν συχνά τα οροθετικά άτομα ως «επικίνδυνα» ή παραβατικά η ακόμη χειρότερα ως μελλοθάνατους/ες

17.Υπάρχουν διαφορές στο τρόπο παρακολούθησης των ασθενών με HIV στο εξωτερικό απ’ ότι στην Ελλάδα και το αντίστροφο;
Τα φάρμακα είναι ίδια και η παρακολούθηση του νοσήματος δεν διαφέρει πολύ. Αυτό που προφανώς διαφέρει είναι η αντιμετώπιση των οροθετικών ατόμων από ιατρονοσηλευτικό προσωπικό εκτός απόαυτό που το παρακολουθεί. Εδω υπάρχουν πολλές καταγγελίες για κακή συμπεριφορά ή και συμπεριφορά διάκρισης.

18.Πόσο σωστή είναι η πρώτη απάντηση όταν βγει θετική στον ιό;
Η πρώτη απαντηση το ELISA τεστ έχει πιθανότητες να βγεί και ψευδώς θετικό π΄χ σε εγκυμοσύνη ή συνύπαρξη άλλου νοσήματος. Ωστόσο απάντηση δεν δίνεται άν δεν έχουν γίνει δύο αιμοληψίες με διαοφρετική μέθοδο η κάθε μια. Η ELISA επιβεβαιώνεται στη συνέχεια με άλλη μέθοδο που ονομάζεται Western Blot

19.Αυτή είναι ερώτηση πάλι από το blog της Ζωής όπως και οι περισσότερες άλλωστε. Αναφέρει τα εξής: «Το AIDS μετά από τόσα χρόνια τ’ έχουμε ξεχάσει οι περισσότεροι καθώς από τύχη και μόνο δεν μας έχει χτυπήσει την πόρτα, καθώς όλοι λίγοι- πολύ έχουμε παραβεί τους κανόνες ασφαλούς σεξ. Που πιστεύετε πως οφείλεται η χαλαρότητα που διαπιστώνεται τα τελευταία χρόνια σε ότι αφορά το Aids, τόσο από την πλευρά των πολιτών, όσο και από την πλευρά του κράτους και τον κοινωνικών φορέων;»

Υπάρχουν εξηγήσεις. Οι πολίτες βαρέθηκαν να προσέχουν, κοπώθηκαν,πιστεύουν –ειδικά αν είναι νέοι- οτι δεν θα τους τύχει. Αλλοι –κι αυτό συμβαίνει- διασκεδάζουν να κινδυνεύουν...
Το κράτος, στην Ελλάδα, δεν εφάρμοσε ποτέ προγράμματα παρέμβασης με στόχο συγκεκριμμένες ομάδες πληθυσμου ανάλογα με τις συμπεριφορές τους και την αντίληψη που έχουν για την υγεία, το σεξ, την ασφάλεια.
Η σεξουαλική αγωγή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ στα σχολεία ενώ έχει νομοθετηθεί.
Στην Ελλάδα, κι αυτό που υπήρχε, είχε να κάνει με spots, γιορτές –γιατί άραγε;- την 1η Δεκεμβρίου αλλά ποτέ με μια σχεδιαμένη στρατηγική παρέμβασης που διαθέτει επίσης μηχανισμό επανεκτίμησης και αξιολόγησης.
Το Εθνικό Σχεδιο Δράσης που προβλέπει όλα αυτά, δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ...Ας ελπίσουμε οτι κάτι θα γίνει επιτέλους τώρα,αν και η οικονομική κρίση δεν αφήνει και πολλά περιθώρια και υπάρχουν τόσα προβλήματα στην υγεία που περιμένουν να επιλυθούν...
Πολλοί κοινωνικοί φορείς πάλι παγιδεύτηκαν επίσης στο μοντέλλο της γιορτής της 1ης Δεκεμβρίου. Ωστόσο αρκετές προσπάθειες γίνονται από αρκετές ΜΚΟ, όπου και όπως μπορούν.

Πάντα προφυλακτικό, εμείς οι δυο

2010-02-20T10:09:00.000-08:00

Μη φοβάστε το Aids αλλά την άγνοια σας.

Από τη μέρα ανάρτησης του blog μου, μέχρι σήμερα έχω ακούσει αμέτρητες εξομολογήσεις για το πόσοι είναι αυτοί που συστηματικά ή περιστασιακά δεν χρησιμοποιούν προφύλαξη.
Εγώ το μήνυμα που δίνω κάθε φορά σ’ όλους εσάς είναι να σκέφτεστε την ζωή σας και μετά την απόλαυση.
Το ίδιο φυσικά ισχύει και για μένα γιατί δεν έπαψα ποτέ να έχω σεξουαλική ζωή και δεν θέλω να κολλήσω κάτι άλλο.

Πάντα προφυλακτικό εμείς οι δυο. Γιατί χωρίς sex κι έρωτα, τη ζωή δεν μπορώ να φανταστώ.

Κραυγές, απορίες και αμαρτωλές ιστορίες

Από τη πρώτη στιγμή που διαβάζουν το blog μου οι περισσότεροι που μου μιλάνε στο msn έχουν πανικοβληθεί.
Όχι για μένα τόσο αλλά γιατί θυμούνται τις φορές εκείνες, πρόσφατες και πιο παλιές που δεν έχουν χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

Δεν ξέρω ποια περίπτωση να προαναφέρω.
Το περιστατικό ενός άντρα 29 ετών είναι ενδεικτικό και πολλών άλλων καταστάσεων.
Είχε γνωρίσει κάποια από το chat που μιλάγαμε και μου αποκάλυψε πως είχε βρεθεί μαζί της, χωρίς προφυλακτικό.
Δεν ξανασυναντήθηκαν, ούτε μίλησαν ξανά αλλά αυτόν τον έτρωγαν οι σκέψεις από τότε.
Σε λίγες μέρες θα κάνει εξετάσεις, όχι μόνο αυτός αλλά και πολλοί άλλοι που έχουν φανερές, κρυφές, διπλές και τριπλές ζωές.

Δεν χρησιμοποιείται προφυλακτικό παιδιά ! Αυτή είναι η αλήθεια. Μαύρη αλήθεια ! Ας της ρίξουμε φως!

Όπως αλήθεια είναι πως όταν τον ρώτησα αν θα συνευρισκόταν μαζί μου ερωτικά τώρα που ξέρει, σε σχέση με την άλλη κοπέλα που δεν γνώριζε, μου απάντησε πως αν του άρεσα γιατί όχι. Νομίζω πως δεν ήθελε να με φέρει σε δύσκολη θέση και ούτε ο ίδιος να φανείς κακός. Οι περισσότεροι όμως κι ας μην χρησιμοποιούν προφύλαξη είναι αρνητικοί μαζί μου.
Οι ίδιοι που είναι έτοιμοι πριν πληροφορηθούν για μένα, μου προτείνουν να πάμε για ποτό και έπειτα ότι προκύψει. Μάλιστα αρκετοί απ ’αυτούς μου τονίζουν πριν καν με γνωρίσουν πως έχουν αλλεργία στο «λάστιχο».
Ας μην κρυβόμαστε ! Εγώ τουλάχιστον είμαι εδώ πάντα στο φως.

Δεν θα σταματήσω να το φωνάζω πως κανείς ποτέ δεν θα μου φορτώσει τα δικά του λάθη. Έχω τα δικά μου σας ευχαριστώ. Όμως ο αγώνας μου αυτός είναι σημαντικός. Μέσα από το blog μου αυτό, το οποίο ανανεώνεται, μπορείτε να δείτε σημαντικές πληροφορίες από γιατρούς. Θα είμαι πάντα κοντά σας. Εσείς είστε εδώ;

Το Aids είναι πάντα εδώ

2010-02-07T09:30:00.000-08:00

Σκάνδαλο

Η αλήθεια

Δυο άντρες και μια γυναίκα

Είναι κάποιες στιγμές που δεν αντέχω άλλο. Είμαι έτοιμη να εκραγώ. Αυτή τη φορά θα είμαι περισσότερο καυστική, τραβώντας κάθε σεντόνι κόκκινο, άσπρο ή μαύρο πάνω από τα γυμνά κορμιά που παθιασμένα γλιστράμε πάνω στο κρεβάτι της ηδονής για να συναντήσουν αυτό που πραγματικά επιθυμούν.
Την αλήθεια πίσω από το ψέμα.

Σοβαρή σημείωση που πρέπει να λάβετε υπόψη σας

Θα ήθελα να τονίσω πως μέσα απ’ αυτό το κείμενο- καταγγελία για τις ψεύτικες διπλές ζωές των ανθρώπων, δεν θέλω να εκθέσω πρόσωπα, αλλά ούτε να φωτογραφίσω κανέναν γνωστό ή άγνωστο άτομο, σ’ αυτήν την ιστορία.

Ένας γάμος με ακριβά χρώματα,
Ο γάμος του αρκετά γνωστού γιατρού, έλαβε χώρα πριν μερικά χρόνια. Ευτυχισμένος έδειχνε αλλά ποτέ δεν ήταν. Η γυναίκα του ένιωσε από τη πρώτη στιγμή ερωτευμένη και ποτέ δεν έπαψε στα 11 χρόνια που είναι μαζί. Τώρα αυτός είναι γύρω στα 47 αυτός και αυτή μερικά χρόνια μικρότερη. Όσο όμως και ακριβά να είναι τα σεντόνια και τα χρώματα, για να μην ξεβάφουν με τα πλυσίματα και την τριβή αυτό που πραγματικά όμως κανείς θέλει, δεν μπορεί να το κρυφτεί πίσω από τη μπογιά ξεγελώντας έτσι, τον εαυτό και την ψυχή του. Όμως το σώμα του γιατρού και το μυαλό δεν τον άφησαν ποτέ να ησυχάσει. Από τους πρώτους μήνες της έγγαμής ζωής του άρχισε ν’ αναζητάει αυτό που τον έκανε πραγματικά ευτυχισμένο. Να βυθιστεί σ’ ένα αντρικό κορμί και μια αγκαλιά. Και πολύ πριν το γάμο του από τα φοιτητικά του χρόνια είχε επαφές με άλλους άντρες. Ποτέ όμως δεν έδωσε στόχο, κάνοντας σχέσεις με άντρες στα φανερά. Πάντα κρυφά. Από τότε ακόμα διατηρούσε πάντα σχέση με μια γυναίκα. Όταν άρχισε να γίνεται ακόμα πιο γνωστός στο κύκλο του κι όχι μόνο κατάλαβε πως έπρεπε να παντρευτεί. Άλλωστε όμως είχε εκμυστηρευτεί σε κάποιον που συνευρισκόντουσαν σεξουαλικά πάνω από είκοσι χρόνια, πώς έπρεπε ν’ ενισχύσει την εικόνα του προς το κοινωνικό του κύκλο και να τι χτίσει με γερές βάσεις. Η πανέμορφη γυναίκα του, του έδωσε αυτή την ευκαιρία, ισχυροποιώντας ακόμα περισσότερο αυτό που ήθελε να πετύχει με τον ερχομό των παιδιών τους.

Ψεύτικες ζωές τόσο αληθινές

Μια γυναίκα που δεν γνωρίζει

Όλα αυτά τα χρόνια η γυναίκα του δεν κατάλαβε ποτέ τίποτα. Ισα- ίσα πριν τέσσερα χρόνια ήθελε να τον χωρίσει γιατί πίστευε πως έχει δεσμό μ’ άλλη γυναίκα. Είχε πιάσει αρκετά μηνύματα στο δεύτερο κρυφό κινητό του από μια Τζένη που όμως τον έλεγαν Δημήτρη πραγματικά.
Οι καυγάδες που ακολούθησαν ήταν κάτι περισσότερο από παρανοϊκοί. Δεν μπορούσε με τίποτα να σκεφτεί ότι αυτός την είχε απατήσει μ’ άλλη.
Σίγουρα ποτέ της δεν της πέρασε από το μυαλό πως βρισκόταν ερωτικά με κάποιον άλλον. Αν το μάθαινε πως θ’ αντιδρούσε άραγε θα αναρωτηθούμε αρκετές φορές σήμερα μέσα απ’ αυτό το κείμενο.
Το θέμα ήταν πως δεν γνώριζε την ουσιαστική αλήθεια.
Στη θέση της βρισκόμουν κι εγώ στο παρελθόν. Αυτός που μου μετέδωσε το Aids είχε διπλή ζωή. Αυτή ήταν η επιθυμία του. Εμένα με παρουσίαζε με χαρά στους φίλους του για να καλύψει το…κ…. την κοινωνική του εικόνα.
Και μου πείτε πως είναι θέμα εξυπνάδας και αντίληψης γιατί οι περισσότερες γυναίκες δεν παίρνουμε είδηση τη ακριβώς συμβαίνει με το σύντροφο, τον άντρα τον ερωμένο μας.

Το Aids είναι πάντα εδώ

Κάθε γεγονός και κατάσταση που περιγράφω στο blog μου, έχει ελεγχτεί αρκετές φορές.
Εξάλλου τα πρόσωπα των περισσότερων γεγονότων τα γνωρίζω από κοντά μ’ όλες τις αληθινές τους διαστάσεις.

Ο γιατρός το τελευταίο καιρό ήταν πολύ προβληματισμένος. Μετά την διάλυση του τελευταίου του δεσμού και την μετακόμιση του έτερου ήμισυ στο εξωτερικό τον έκανε να καταρρεύσει.
Αρκετές φορές πήρε το αεροπλάνο το πρωί για να βρεθεί για λίγες ώρες κοντά του. Είναι κι αυτός παντρεμένος με παιδιά.

Προσπαθεί να βρίσκεται κοντά στην γυναίκα του και τις κλείνει τα μάτια κάνοντας τις αρκετά συχνά έρωτα και πηγαίνοντας της κάποια σαββατοκύριακα σε ρομαντικά μέρη.
Εκείνα τα σαββατοκύριακα που δεν βρίσκεται μαζί της, τύχαινε να έχει ένα σοβαρό «συνέδριο για δυο» ή να επισκεφτεί στην επαρχία τους γονείς του.
Όμως η αγωνία του δεν σταματάει εδώ. Σύντροφος που τον ξέρει πολλά χρόνια του εκμυστηρεύτηκε πως είναι φορέας του ιού του Aids.
Ο γιατρός πάντα έπαιρνε τις κατάλληλες προφυλάξεις και φορούσε προφυλακτικό όμως στη τελευταία του σχέση φαίνεται πως τα σεντόνια και οι προφυλάξεις είχαν μείνει στο ιατρείο του.

Δεν ανησύχησε μήπως έχει κάτι γιατί κατά καιρούς είχε κάνει εξετάσεις αλλά φαίνεται σαν άνθρωπο και επιστήμονα τον απασχόλησε ιδιαίτερα το πόσο κοντά ήταν στο ιό.
Η σεξουαλική σχέση που είχε με τον φορέα του Aids παρόλο που ήταν πάντα με προφυλακτικό, τον έκανε αρχικά να απομακρυνθεί αρχικά για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά να αναζητήσει κάποια στιγμή την αγκαλιά του.
Ο οροθετικός αρνήθηκε να βρεθεί μαζί του καθώς δεν είχε περάσει πάνω από ενάμιση χρόνος που είχε μάθει τα νέα και δεν ήθελε να κάνει σχέση με κανέναν, εκτός από τις ελάχιστες σεξουαλικές που είχε για να καλύψει τις ανάγκες του, με προφύλαξη.
Αλλά και ο ίδιος ο οροθετικός μου εξομολογήθηκε πόσες φορές είχε κάνει κι αυτός δίχως να πάρει τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Το Aids είναι πάντα εδώ. Μπορεί να νομίζουμε πως δεν μας αφορά αλλά όταν κάποιος άλλος όπως στην περίπτωση μου κάνει κάτι εν αγνοία μου αλλά και στην περίπτωση της γυναίκας του γιατρού και κάθε γυναίκας που πλαγιάζει δίπλα σ’ έναν γνωστό- άγνωστο όμως άντρα ουσιαστικά.

Γράφω αυτό το κείμενο σήμερα κι αυτές τις λέξεις, γεμάτη λύπη και αγανάκτηση.
Ο γιατρός επισκέφτηκε πρόσφατα γνωστό δερματολόγο για κάποιο πρόβλημα που είχε στην «ιδιαίτερη» περιοχή του.
Ποιος μου λέει πως με την προηγούμενη μόνιμη σχέση του που διατηρούσε για 3 χρόνια μέσα στο γάμο, του δεν έκανε χωρίς προφύλαξη με τον άλλον παντρεμένο και δεν μετέφερε κάποια μικρόβια ή κάτι άλλο και στην γυναίκα του όπως και ο άλλος στη δική του.

Αυτό που θέλω να τονίσω εκτός από το φοβερό και τραγικό πως η γυναίκα του γιατρού και πολλές γυναίκες δεν έχουν λάβει γνώση της όλης κατάστασης είναι πως το Aids που έχω εγώ είναι τελείως ακίνδυνο και μην γελάσετε μ’ αυτό, σε σχέση με αυτό που δεν γνωρίζετε εσείς αρνούμενοι να χρησιμοποιήσετε προφύλαξη ή να κάνετε εξετάσεις.
Γιατί εγώ θα το χρησιμοποιήσω πάντα. Μη ρίχνετε στους φορείς του aids και τις δικές σας ευθύνες. Τις δικές μου τις αναλαμβάνω. Εδώ είμαι. Εσείς τρέχετε να κρυφτείτε. Τουλάχιστον οι περισσότεροι όταν μαθαίνετε τι έχω κι όχι εγώ. Θα σας άρεσε είμαι σίγουρη ένα καλό ψέμα αλλά δεν θα σας κάνω τη χάρη αυτή. Ακόμα και να μην αναφέρω τίποτα το προφυλακτικό μου θα το χρησιμοποιήσω αλλιώς θα φύγω.

Θέλω να σας τονίσω πως δεν έχω κανένα θέμα με τους
gay άντρες. Μάλιστα αξίζει να σας αναφέρω πως όταν είχε κολλήσει πριν πολλά χρόνια και στην νεαρή ηλικία των 24-25 περίπου δυο ομοφυλόφιλοι άντρες με στήριξαν και μου έκαναν να δω την σοβαρή πλευρά της ασθένειας με τον πιο αστείο τρόπο και να με κρατήσουν ζωντανή και όρθια να τ’ αντιμετωπίσω.
Το δικό μου θέμα είναι μ’ αυτούς που δεν μπορούν ν’ αποδεχτούν αυτό που είναι και κρύβονται χρησιμοποιώντας τη σύντροφο τους ή τη γυναίκα τους.

Λυπάμαι αλήθεια γι’ όλες αυτές τις καταστάσεις, αλλά είναι ώρα να δείτε την αλήθεια στα μάτια.
Είστε έτοιμοι;
Δεν θα σας ρωτήσω αν μπορείτε, αλλά αν θέλετε !!!!

Υ.Γ Θα ήθελα να σας αναφέρω μεταξύ σοβαρού και αστείου πως οι σεξουαλικές συνευρέσεις γιατρών, νοσηλευτών δεν είναι προνόμιο μόνο τον δημοσιών νοσοκομείων αλλά και των ιδιωτικών.
Συμβαίνουν γιατί άλλωστε για τέσσερις μήνες ο συγκεκριμένος γιατρός μαζί με έναν άλλον, γιατρός μετρούσαν το πυρετό των κορμιών τους, κατά διαστήματα μέσα στις αποθήκες του ιδιωτικού νοσοκομείου χωρίς κανένας να πάρει είδηση.
Και δεν υπήρχε και ζωντανή καταγραφή στις κάμερες.
Τελικά στα ιδιωτικά πληρώνεις κάτι περισσότερο αλλά όλα διατηρούνται και αντιμετωπίζονται με σοβαρή ανωνυμία.

Ζωή …

Αγάπη και Aids

2010-01-30T11:34:00.000-08:00

Μιχάλης- Ξένια

Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο σε δύο ξεχωριστούς νέους ανθρώπους που μέσα από την αγάπη που έχει ο ένας για τον άλλον και την προσφορά προς τους άλλους, με κάνουν να γεμίζω δύναμη για να συνεχίσω τα βήματα μου στο δύσκολο μονοπάτι που είμαι.
Ο Μιχάλης είναι ο πιο παλιός μου φίλος όταν εγώ ήμουν δεκαεννιά ετών κι αυτός δεκαοκτώ.
Στο πέρασμα του χρόνου οι δυσκολίες, μας έφεραν πιο κοντά. Δεν έχω μόνο εγώ προβλήματα ξέρετε αλλά και οι άλλοι.
Η επαφή και η επικοινωνία μας περνούσε πάντα από την καρδιά κι όχι από τη λογική και το συμφέρον.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν πάντα εκεί όταν το χρειαζόμουν και ήμουν στο πλάι του όταν ήθελε να μου πει τα δικά του.

Πολλές φορές τσακίστηκα και έφτασα μέχρι το γκρεμό αλλά μια κουβέντα του Μιχάλη, ποτισμένη με αγιασμό μ’ έκανε να σταθώ και πάλι όρθια.

Αυτός ο άντρας, όταν γνώρισε την Ξένια ένιωσε πως βρήκε το άλλο του μισό πραγματικά.
Και οι δυο πια μου δίνουν διπλή δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσω.

Τώρα που γράφω τούτες τις λέξεις τα μάτια μου βουρκώνουν.

Το ζευγάρι αυτό αγαπάει πραγματικά ο ένας τον άλλον και παρόλο τα αδυσώπητα, σκληρά χτυπήματα που δέχτηκαν στήριξαν ο ένας τον άλλον.

Πολλές φορές νιώθω μόνη και πιστεύω πως δεν είναι μόνο θέμα Aids, καθώς πολλοί άλλοι γύρω μου αισθάνονται έτσι.
Αυτό που μας λείπει είναι μια πραγματική αγκαλιά για να μπορέσουμε ν’ βλέπουμε όλα εκείνα τα χρώματα του ουρανού και της θάλασσας κάθε μέρα.

Το sex είναι μια απόλαυση της στιγμής.
Η αγάπη είναι όλες εκείνες οι στιγμές, μια ζωής.

Πολλές φορές μέσα από το blog μου έχω αναφέρει πόσο ψέμα, βρωμιά και σαπίλα υπάρχει αλλά χρειάζονται τέτοια φωτεινά παραδείγματα για να ρίχνουν ακόμα περισσότερο φως στη ζωή, που πολλές φορές σκοτεινιάζει αλλά και στις ψυχές μας που ακόμα περισσότερες φορές δείχνουν να γεμίζουν θλίψη.

Όταν αγαπάς βρίσκεις τον τρόπο, να προσφέρεις.
Όταν αγαπάς βρίσκεις τον τρόπο, να διαφέρεις.

Μιχάλη, Ξένια σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου.
Εμείς δεν θα κλέψουμε από το μαγικό φίλτρο της αγάπη σας. Εσείς απλόχερα το δίνεται σ’ όλο τον κόσμο, γι’ αυτό και δεν τελειώνει ποτέ.
Η αγάπη δεν είναι μια ιδανική κατάσταση. Ακόμα και αυτό το ζευγάρι πάλεψε και αγωνίζεται κάθε μέρα για να μπορούν να δεχτούν τα τραύματα και να γιατρέψουν όσο γίνεται γρηγορότερα τις πληγές. Ακόμα και μεταξύ τους αναμετρήθηκαν και μέτρησαν τις αντοχές τους για να φτάσουν στο σημείο εκείνου που τους κάνει συντρόφους κι όχι ένα τυπικό ανδρόγυνο.

Μέσα από την αγάπη μπορεί το Aids και όλες οι αρρώστιες , είτε με τη φιλική προσφορά κάποιων ανθρώπων είτε με τον έρωτα, είτε με την αγκαλιά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να μας γεμίσει με θάρρος για να συνεχίσουμε το δύσκολο δρόμο μας.

«Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που όσο το προσφέρεις, τόσο περισσότερο έχεις».
Τ. Γουϊλσον.

Το πρόσωπο του Άγγελου

Θα κλείσω με ένα τραγούδι που είναι επιλογή του Άγγελου από τα Γιάννενα, στον οποίον είχα αναφερθεί και την προηγούμενη φορά. Ένας υπέροχος άντρας που όπως μου γνωστοποίησε θα συμμετάσχει στον επόμενο ημιμαραθώνιο που θα γίνει στο Πήλιο το Μάρτιο. Μου έδωσε την άδεια να δημοσιεύσω το πρόσωπο του γιατί ήθελε να δούνε όλοι πως αυτό που προσφέρει για μένα, το κάνει μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του η οποία καθρεφτίζεται στο πρόσωπο του.

«Κάθε φορά απ’ εδώ και πέρα όλοι οι αγώνες που θα δίνω θα είναι για το Aids καθώς και στην προσπάθεια σου να ενημερώσεις νέους σαν κι εμένα να κάνουν εξετάσεις και να χρησιμοποιούν προφυλακτικό»

Έχω δακρύσει αμέτρητες φορές με τον τρόπο που αυτός ο άντρας,(σημειώνω επειδή με ρώτησαν πάρα πολλοί και δεν ξέρω το λόγο, πως δεν έχει Aids), συμπάσχει μ’ εμένα.

Το blog αυτό θα συνεχίσει να παλεύει γι’ όλους εσάς. Δεν ξέρω αν κάνω το πιο σωστό. Είμαι απλά ένας άνθρωπος που σίγουρα κάνω λάθη.
Στην αναζήτηση του έρωτα και της αγάπης, πέφτω κι εγώ σε σφάλματα.

Στο τέλος αυτός του κειμένου θα σας υπενθυμίσω το σημαντικότερο λόγο που έφτιαξα αυτό το blog.
Την αναγκαιότητα της προφύλαξης.

Ανακοίνωση
Οποιος από εσάς θέλει να φτιάξει το δικό του βιντεάκι για το Aids ή να δημοσιεύσω ένα τραγουδι που έχετε γράψει και θα θέλατε ν’ ακουστεί θα ήταν χαρά μου να το φιλοξενήσω στο blog.
(Στο mail mou : zwhaggelou@windowslive.com) ή στο msn μου που έχει την ίδια διεύθυνση). Ευχαριστώ

Ζωή …

Ένας άγγελος που τον λένε Άγγελο

2010-01-17T08:01:00.001-08:00

Πόσο χάρηκα με αυτή τη φωτογραφία που μου έστειλε, ο Άγγελος.
Μου χάρισε τον αγώνα αυτό, που έδωσε πριν λίγο καιρό, για το δικό μου αγώνα για το Aids.
«Τέσσερις (4 )ώρες και 42 λεπτά» , έκανα μου είπε για σένα Ζωή. Αλλά ήταν πολύ λίγο, στα λεπτά και τη ζωή που δίνεις εσύ κάθε στιγμή, για να είσαι ζωντανή, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά».

Άρχισα να κλαίω. Δεν μπορούσα με τίποτα να σταματήσω.
Αυτά όμως ήταν δάκρυα χαράς γιατί νιώθω πως αργά και σταθερά βλέπω πως υπάρχουν άνθρωποι που προβληματίζονται και είναι έτοιμοι να δώσουν ένα μικρό κομμάτι από το χρόνο τους.
Ένας άντρας στα 27 του χρόνια μου έδωσε κουράγιο, γιατί σκέφτηκε να προσφέρει κι αυτός κάτι σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια της ενημέρωσης που έχω ξεκινήσει.
Ναι παιδιά σας έχω ανάγκη. Σας χρειάζομαι πλάι μου για να μπορέσω να συνεχίσω.
Έχω πέσει αρκετές φορές στη διαδρομή. Και πιστέψτε με, αυτό τον καιρό είμαι αρκετά κουρασμένη και έχω αρκετά προβλήματα υγείας.
Αλλά τα σπασμένα μου φτερά, κάτι τέτοιες στιγμές, όπως μ’ αυτό που έκανε ο Άγγελος, γιατρεύονται και πετάω ψηλά.

Δώστε αγάπη

Σήμερα δεν θα γράψω πολλά. Σήμερα θα σας δώσω μια μεγάλη αγκαλιά και θα σας προτρέψω να ακούσετε λίγο περισσότερο κάποιον φίλο ή γνωστό σας που βρίσκεται σε αδιέξοδο ή αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
Δεν υπάρχω μόνο εγώ παιδιά με το Aids αλλά και πολλοί άλλοι με πολύ σημαντικότερα προβλήματα.
Μην κλείνεται τα μάτια σας. Κοιτάξτε γύρω σας και προσφέρετε το καλύτερο σας εαυτό σε όποιον μπορείτε γιατί θ’ έρθει η στιγμή να χρειαστείτε κι εσείς τη βοήθεια κάποιου.

Άγγελε μου σ’ ευχαριστώ που η φωνή της καρδιάς μου έφτασε ως τα Γιάννενα και την άκουσες.

Ευχαριστώ όμως κι όλους εσάς.
Το Aids είναι ένας ιός που θέλει προσοχή.
Ο άνθρωπος όμως έχει ανάγκη την αγάπη πάνω απ’ όλα.

Σ’ ευχαριστώ Άγγελε μου ……

Σ’ αυτό το δύσκολο ταξίδι μου μέσα στη ζωή, προσμένω τα χέρια σας να με αγγίξουνε, γιατί τα δικά μου, σας έχουν ήδη αγκαλιάσει .

Ζωή …

Aids- Η δύναμη της προσφοράς.

2010-01-03T11:47:00.000-08:00

Ανήλικα κορίτσια κι αγόρια, αναζητούν στο internet το παιχνίδι, αγνοώντας τους κινδύνους.

Όσο περνάει ο καιρός νιώθω όλο και περισσότερο τι δύναμη να κάνω περισσότερα πράγματα για εσάς. Να προσφέρω ότι μπορώ για να βοηθήσω στην ενημέρωση όχι μόνο για το Aids, επειδή έτυχε σ’ εμένα κι όπως βλέπετε δεν βάλτωσα μέσα στη μιζέρια μου, αλλά και για άλλα εξίσου σοβαρά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά σ’ αυτούς που με χτυπάνε αλύπητα με τα μηνύματα τους στο msn για τον αγώνα μου αυτό.
Να ξέρατε πόσο σκληροί ακόμα και από μια αρρώστια μπορεί να γίνουν οι άνθρωποι. Μα εμένα δεν με πληγώνουν, αλλά με δυναμώνουν.

Είμαι αποφασισμένη να κάνω τα πάντα για ν’ ακουστεί παντού η φωνή μου.
Όμως δεν θα μπορούσα να λησμονήσω κι εκείνους που με στηρίζουν κι μιλάμε σχεδόν καθημερινά μέσο του msn messenger και είναι πλάι μου ενθαρρύνοντας να γράφω συχνότερα και να κάνω περισσότερα πράγματα στο θέμα ενημέρωσης για το Aids.

Δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου

Πρέπει να κάνω κάτι λέω και ξαναλέω πολύ συχνά στον εαυτό μου. «Συναντώ» μέσο του internet πολύ συχνά πολύ νέα παιδιά που χάνονται αναζητώντας κάτι μέσα στο χώρο αυτό.
Νέα παιδιά. Ανήλικα παιδιά 12, 13, 14 που έχουν ήδη αρχίσει την ερωτική σου ζωή και δεν φοράνε προφυλακτικό.
Που φοβούνται για μια πιθανή εγκυμοσύνη.
Έρχομαι πιστέψτε με σε πολύ δύσκολη θέση. Τους αναφέρω πως πρέπει να μιλήσουμε αμέσως στους γονείς τους και να ενημερωθούν περισσότερο για τα μέτρα αντισύλληψης από τον οικογενειακό τους γιατρό και γυναικολόγο.

Φοβάμαι γι αυτά, γιατί θα μπορούσαν να είναι παιδιά μου, παιδιά σας.
Με πολλές γυναίκες κι έχουν κόρες σ’ αυτήν την ηλικία συνομιλώ αρκετά, συχνά εκφράζοντας μου την ανησυχία τους αλλά και το σημαντικό ρόλο που μ’ αυτήν τη μικρή μου προσπάθεια.

Να χτυπήσουν δυνατά οι καμπάνες της ενημέρωσης

Θα ήθελα να σας ομολογήσω πως πολύ μεγάλα chat δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να είμαι μόνιμα σε κάποια στήλη τους και ειδικά όταν εκεί μπαίνουν καθημερινά κυρίως νέοι άνθρωποι.
Βέβαια δεν μπορώ να ξεχάσω κι αυτούς που μ’ ανέφεραν και προσπάθησαν να περάσουν κάποιο μήνυμα.
Δεν γίνεται όμως τίποτα έτσι. Χρειάζεται να χτυπήσουν δυνατά οι καμπάνες τις ενημέρωσης. Δεν αρκούν μικρά καμπανάκια μόνο και μόνο για να καθησυχάσουμε την συνείδηση μας.

Είμαι εδώ και με βλέπετε, όπως και το Aids, που δεν θέλετε να δείτε.

Εγώ ακόμα και με τα χέρια δεμένα θα συνεχίσω να γράφω με το στόμα. Θα φωνάζω και θα προσπαθώ να περάσω στη νέα εκείνη κοπέλα των 13 ετών που γνωρίστηκε με έναν άγνωστο μέσο του
internet, χωρίς να σταθώ καθόλου αν ήταν σωστό αυτό που έκανε, αλλά τουλάχιστον να ζητήσει το προφυλακτικό.
Μην τρομάζετε. Μη κλείνεται τα μάτια σας .Αυτή είναι η αλήθεια. Πολλά νέα παιδιά μου μίλησαν για τραυματικές εμπειρίες που είχαν. Είναι τα δικά σας παιδιά ίσως και τα δικά μου που δεν μπόρεσα να κάνω.

Μη μείνεις θεατής

Όλη μου τη ζωή και δεν αναφέρομαι μόνο στο τωρινό μου πρόβλημα υγείας έπρεπε να περνάω μέσα από κεραυνούς για να μπορέσω να προχωρήσω. Αυτό θα κάνω κι αυτή τη φορά.
Για μένα είναι όνειρο ζωής να μπορέσουν όσοι γίνεται περισσότεροι άνθρωποι να μάθουν τις σωστές πληροφορίες από τους ειδικούς επιστήμονες!

Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν έτοιμοι δρόμοι εγώ θα τους δημιουργήσω.

Ξέρω πολύ καλά πως αυτό που ξεκίνησα να κάνω δεν είναι καθόλου εύκολο. Πολλές φορές δεν υπάρχουν καν δρόμοι.
Αλλά ακόμα και τότε εγώ είμαι έτοιμη να τους φτιάξω, για να περπατήσετε.

Κι όλο αυτό το κάνω γιατί όσο μιλάμε το Aids, εξακολουθεί να υπάρχει κι ένα ακόμα αθώο παιδί θα πειστεί από κάποιον να βγει ραντεβού έξω μαζί του και δεν θα χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

Είμαι εδώ! Εσείς που είστε ;

Ευχές με πράξεις , Με την αγάπη μπορείς, μόνο το ψέμα ν’ αλλάξεις.

2009-12-25T01:59:00.000-08:00

Πόσο αλήθεια τρελαίνεται ο κόσμος τις γιορτές, όλοι θα το έχετε διαπιστώσει. Σαν κάτι να γυρεύουν. Σαν να θέλουν να σαλπάρουν το καράβι που λέγεται ψυχή για ταξίδια που ποτέ δεν έκαναν κι όνειρα που ποτέ δεν πραγματοποίησαν. Άλλοι διστάζουν, άλλοι τ’ αποφασίζουν κι άλλοι έχουν ήδη ξεκινήσει.
Ευχές, χαρούμενες εκφράσεις, κάρτες με πολύχρωμα στολίδια, λουλούδια, λαμπιόνια μέσα στα σπίτια που αναβοσβήνουν συνέχεια κι έξω στα μπαλκόνια δημιουργούν ένα κλίμα τρελής χαράς.
Μα οι περισσότεροι έχουν μια θλίψη στα μάτια τους.
Δεν θα γράψω πολλά αυτή τη φορά, για τις ευχές και τις γιορτές, παρά μόνο για το ταξίδι που κάνει η ψυχή και η καρδιά μας.

Θα σας έλεγα να ξεχάσετε τις ευχές αυτών των ημερών( ναι πάντα ανατρεπτική θα είμαι, προκειμένου, να σωθεί η ψυχή μας ) και να τις δίνεται κάθε μέρα στη ζωή σας, με την προϋπόθεση να τις κάνετε πράξεις .
Η ψυχή μας ταξιδεύει μέσα στο χρόνο συναντώντας πολλές φουρτούνες, θαλασσοταραχές, αγριεμένα κύματα που θέλουν να βουλιάζουν και να σαπίσουν την ψυχή μας στο πάτο της θάλασσας αλλά ανταμώνουν και μερικά λιμάνια που μας βοηθάνε να ξαποστάσουμε και να γαληνέψουμε.

Έτσι κι εγώ σ’ αυτό το ταξίδι μαζί με τ’ αστέρια του ουρανού και συνταξιδιώτες ανθρώπους πιο φωτεινούς κι απ’ αυτά, τις ευχές των ημερών αυτών τις κάνω πράξεις προς τον συνάνθρωπο μου. Μην ξεχνάτε πόσοι άνθρωποι διάβασαν το blog μου και πήγαν γι’ εξετάσεις Aids καθώς και το τελευταίο περιστατικό με το ατύχημα κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης που έγραψα στην προτελευταία μου ανάρτηση.

Μη κρατάς τις αποστάσεις, το Aids θέλει πράξεις.

Εγώ τις ευχές μου από παιδί, τις έκανα μια αγκαλιά κι έκλεινα μέσα της, όποιον είχε ανάγκη από ζεστασιά. Μα και σε μεγάλωσα, όσο κι αν πληγώθηκα κι αν μαστιγώθηκα Είμαι εδώ, πάνω στα κύματα και χαμογελώ.

Θα κλείσω μ’ ένα τραγούδι.
Καλό μας ταξίδι στη ζωή …

Ζωή …..

Η ζωή τρέχει - Περιπέτειες

2009-12-05T13:08:00.000-08:00

Σ’ αυτήν την ανάρτηση μου θ’ ασχοληθώ ενδεικτικά με δυο από τα πολλά περιστατικά που μου αναφέρατε, γιατί δεν είναι δυνατόν να τα περιγράψω όλα αναλυτικά . • Πριν μια δυο μέρες συνομιλούσα στο msn messenger με ένα από τους «γνωστούς» που έχω γνωρίσει , με αφορμή το blog μου. Ήταν αρκετά τρομοκρατημένος κι όχι μόνο. Πρόκειται γι’ έναν άντρα 34 ετών δέκα χρόνια παντρεμένο. Έχοντας μιλήσει και πιο παλιά μαζί του αρκετές φορές, μου είχε πει πως είχε γύρω στις 10 σεξουαλικές συνολικά επαφές και μια σχέση κατά τη διάρκεια του γάμου του. Όμως την τελευταία φορά που πήγε σε κάποια «επί πληρωμή»,έσπασε το προφυλακτικό και δεν το πήρε είδηση, παρά μόνο όταν είχε τελειώσει η ερωτική πράξη. Μου είπε πως η γυναίκα του λόγο ενός γυναικολογικού προβλήματος για 3 εβδομάδες δεν μπορούσε να κάνει τίποτα αναφερόμενος στο συμβάν και τις παραμέτρους του. Το μυαλό του πήγε κατευθείαν στο blog μου και στα τηλέφωνα που έχω δώσει. Όταν μου το είπε αυτό πραγματικά συγκλονίστηκα. Δεν συμφωνώ καθόλου με τις εξωσυζυγικές του ατασθαλίες αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για να μάθει αν είναι καλά αυτός και να φροντίσει φυσικά και την σύζυγο του που δεν φταίει σε τίποτα. Πήγε στο νοσοκομείο, αν και άργησε λίγο λόγο του πανικού του αλλά του είπα πως έπρεπε να πάει. Του είπα να κλείσει τον υπολογιστή και να πάει αμέσως. Του έδωσαν φάρμακα και αναμένουμε τις επόμενες εξελίξεις . Χρειάζονται γρήγορες ενέργειες σ’ αυτές τις περιπτώσεις αλλά σίγουρα όχι πανικός! Όλοι γνωρίζουμε πως αυτό, δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Καθημερινά συμβαίνουν τέτοια περιστατικά. Μπορεί να συμβεί και σ’ εμένα που έχω Aids να σπάσει το προφυλακτικό που φοράει ο άλλος αλλά και σ’ εσάς. Το θέμα είναι τι κάνουμε απ’ εκεί και πέρα! • Επίσης θα αναφερθώ και στην περίπτωση ενός νεαρού 26 ετών που μετά από την ανάγνωση του blog μου, αποφάσισε να πάει γι’ εξετάσεις, γιατί είχε κάνει πριν δυο χρόνια επαφή χωρίς προφυλακτικό και πριν πέντε είχε επαναλάβει το ίδιο. Νιώθω ότι κάτι προσφέρω κι εγώ μέσα στη δική σας ζωή. Τελικά σκέφτομαι πως είμαι γεμάτη ακόμα από συναισθήματα και την ανάγκη να δώσω και δεν εννοώ μόνο σ’ επίπεδο σχέσης αλλά και σ’ άλλους ανθρώπους . Θέλω να σας επισημάνω, πως σε καμία περίπτωση, δεν δίνω ιατρικές πληροφορίες ποτέ, απλά με την ιστορία μου και τις αναρτήσεις μου κάποιος μπορεί να βρει τα τηλέφωνα ιατρών, όταν του συμβεί κάτι.

«Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρος όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν.» Georg Lichtenberg,1742-1799 Σας ευχαριστώ Να προσέχετε Ζωή

1η Δεκεμβρίου κάθε μέρα...

2009-11-29T06:16:00.000-08:00

Η 1 Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί σαν τη μέρα κατά του Aids.
Μια μέρα που στις ειδήσεις θα αφιερώσουν το πολύ είκοσι λεπτά, για να παρουσιάσουν μερικά στατιστικά, για το πόσο αυξήθηκαν τα κρούσματα του Aids και την ιστορία ενός Hiv θετικού, με τους ανάλογους κραυγαλέους τίτλους.
Μα το Aids ουρλιάζει καθημερινά κι όχι μόνο μέσα από ένα δελτίο στα πεταχτά.
Κατά την άποψη μου, θ’ έπρεπε να υπάρχει μια σχεδόν καθημερινή δεκάλεπτη εκπομπή, που ν’ αναφέρετε όχι μόνο στο Aids αλλά στην ηπατίτιδα καθώς και στ’ άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

1 Δεκεμβρίου μια μέρα για το Aids δεν είναι αρκετή.
Και θα σας ομολογήσω κάτι.
Η άποψη μου είναι, πως οι παγκόσμιες ημέρες είναι για να ξεχνάμε τους σκοπούς για τους οποίους δημιουργούνται αυτές.

Από την ηλικία των εικοσιτεσσέρων (24) περίπου , όταν έμαθα πως είμαι HIV θετική, η μέρα αυτή μου προξενούσε μια απίστευτη θλίψη.
Οι περισσότεροι κλείνουν τα μάτια τους μπροστά στο Aids κι ας απέχουν μια ανάσα απ’ αυτό ή βρίσκονται ήδη μέσα του.

Θα επαναλάβω για μια ακόμα φορά και δεν θα σταματήσω ποτέ να το γράφω, ότι πιστεύω πως όλοι έχουν Aids, ακόμα και όταν κάποιος δεν είναι φορέας γιατί φτάνει και μόνο η συνενοχή των περισσοτέρων, στο γεγονός ότι δεν φοράνε προφυλακτικό ή δεν κάνουν εξετάσεις.

Σας πληροφορώ πως δεν είναι το Aids που σας τρομάζει αλλά οι αποκάλυψη της αλήθειας, πίσω από τις ζωές σας. Το Aids είναι απλά η αφορμή.

Σίγουρα το ψέμα φοράει πιο ωραία ρούχα και έχει καλύτερους τρόπους και χαμόγελο από την αλήθεια στην αρχή τουλάχιστον. Είναι γυαλιστερό, με πρόσωπο γεμάτο από ενέσεις για να δείχνει πιο φωτεινό αλλά όταν ξεφουσκώσουν όλα αυτά, δε μένει τίποτα.

Υπάρχει πολύ σκοτάδι, πριν να χαράξει

Με έχουν ρωτήσει αρκετοί απ’ εσάς τι κερδίζω με την αλήθεια του Aids.
Να έχω ήσυχη την ψυχή μου!
Πολλοί είναι εκείνοι που προσπάθησαν ν’ ανακαλύψουν το κέρδος μέσα από ένα τέτοιο κείμενο.
Ναι υπάρχει κάτι και θα σας το πω .
Εγώ κερδίζω, όταν προσφέρω.
Ήμουν κι εγώ κάποτε είκοσι.
Αγάπη παρέχω με τη δική μου γραφή κι προέρχεται από την πιο μεγάλη πληγή.
Υπάρχει πολύ σκοτάδι πριν χαράξει και πρέπει να περπατήσω πολύ μέσα σ’ αυτό και να επιβιώσω πριν να χαράξει και να φανεί η αλήθεια. Αλλά μέσα σ’ εκείνο το σκοτάδι υπάρχουν και κάτι στιγμές, ποιος φωτεινές και από τις πιο ηλιόλουστες μέρες, που με κάνουν να ζω.
Αφιερώνω την ενότητα αυτή, στους ανθρώπους που μου έδωσαν και μου πρόσφεραν απλόχερα από τη δική τους αγάπη και το δικό τους φως.
Γιατί για να σας δώσω κι εγώ θα πρέπει ν’ έχει πάρει. Ν’ έχω αποθέματα.

Σ’ ευχαριστώ Νίκο

Αφιερώνω όλες τις μέρες του χρόνου στους ανθρώπους που μου δίνουν απλόχερα την βοήθεια τους ,όταν την χρειάζομαι .
Στο γιατρό μου Νίκο (του υποσχέθηκα πως δεν θα βάλω τ’ επώνυμο του γιατί δεν θέλει δημοσιότητα) για το πόσο ανθρώπινος και πόσο δίπλα μου είναι πάντα, με τα προβλήματα που περνώ κατά καιρούς και ειδικά τελευταία.
Αλλά και στον διευθυντή του νοσοκομείου, Ερυθρός Σταυρός και στους ανθρώπους της μονάδας λοιμώξεων.

Για κάποιους ανθρώπους, όπως οι γιατροί και οι νοσηλευτές και το διοικητικό προσωπικό, η 1η Δεκεμβρίου είναι απλά μια ακόμα ημέρα στο δύσκολο έργο τους.

Με τη μικρή μου αυτή προσπάθεια και με τις λέξεις μου, προσπαθώ ν’ αφήσω το δικό μου σημαδάκι.
Δεν θέλω να το «παίξω» σε καμία περίπτωση πως είμαι η πιο σωστή, ούτε επιθυμώ να φορέσω το προσωπείο της καλοσύνης με αφορμή την αρρώστια.
Γεμάτη λάθη είμαι κι εγώ από τον έρωτα, γιατί θέλω να ζήσω και αντιστέκομαι σ’ εκείνους, που με θέλουν νεκρή, γιατί ζω ουσιαστικά και αληθινά και τους θυμίζω τις ήδη νεκρές ζωές τους.

Κάθε μέρα, είναι ημέρα του Aids Και μέρα, νύχτα προφυλακτικό

Δεν καταδικάσω τη μέρα αυτή. Απλά δεν θέλω να υπάρχει, μόνο αυτή η μέρα για το Aids. Κάθε μέρα πρέπει ν’ αρχίσετε να σκέφτεστε τι γίνεται, παρακάτω. Είναι η στιγμή να κάνετε τις απαραίτητες εξετάσεις !

Και δεν χρειάζεται ομπρέλα,

αλλά καλές σχέσεις μεταξύ μας. Όταν όμως δεν υπάρχει αυτό, στη σχέση που βρίσκεστε, πολλά προφυλακτικά πάντα μαζί σας.

Και για να κάνω λίγο χιούμορ το προφυλακτικό το φοράμε και δεν τ’ έχουμε δίπλα στο τραπεζάκι κι όταν το χρησιμοποιούμε το κάνουμε με το σωστό τρόπο.

Παλεύω

Αυτό το παιδί που κρύβω μέσα μου ακόμα και αν το φυλακίσετε πίσω από τα πιο σκληρά δεσμά θα παλεύω για να προσφέρω αγάπη και ότι μπορώ πάνω στο Aids.
Πάντα έχω στο μυαλό μου, τα παιδιά που πεθαίνουν χωρίς φάρμακα.
Κι όλους εκείνους που έπαψαν από καιρό να νιώθουν άνθρωποι είτε γιατί κάποιοι τους ανάγκασαν ή γιατί τ’ επέλεξαν.

Κλείνοντας αυτή την ενότητα σας χαρίζω το πιο πλατύ μου χαμόγελο. Μετά από τη λήψη 34.000 περίπου φαρμάκων, όλα αυτά τα χρόνια μπορώ ακόμα να ανοίγω τα μάτια μου το πρωί και να ονειρεύομαι πως προσφέρω σ’ όλους εσάς κάτι από την πληγή μου που κατάφερα να την μετατρέψω σε κινητήριο δύναμη για να δημιουργήσω, ν’ ερωτευτώ ν’ αγαπήσω, ν’ επιθυμήσω. Να ζήσω!

Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας και τα μηνύματα που μου στέλνετε κατά καιρούς.

Ζωή …

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

Οδυσσέας Ελύτης

Όλοι έχουν Aids(Ψεύτικες, κρυφές ζωές)

2009-10-10T05:33:00.000-07:00

Από τη δημιουργία του blog ως σήμερα κι έχοντας μιλήσει, είτε μέσο του msn, είτε τηλεφωνικά με πολλούς ανθρώπους ή και από κοντά, θα ήθελα να αναφερθώ, στις εκμυστηρεύσεις που μου έκαναν πρωτίστως οι άντρες μιας και ελάχιστες γυναίκες μίλησαν μαζί μου.

Σχεδόν όλοι οι παντρεμένοι έχουν εξωσυζυγικές ή παράλληλες κρυφές σχέσεις. Μα θα μου πείτε τώρα για νέο μας το λες αυτό; Το ξέρουμε. Όταν όμως συνειδητοποιήσεις πως συμβαίνει, στο δικό σου σπίτι αλλάζει.
Το ίδιο γίνεται και στις μόνιμες σχέσεις.
Ο απολογισμός της όλης κατάστασης είναι τραγικός.

Οι περισσότεροι έφτασαν στο σημείο να μου αναφέρουν τη δική τους κατάσταση, έχοντας διαβάσει πρώτα την ιστορία μου, από τρόμο και φόβο, γιατί άρχισαν να νιώθουν άσχημα προς τη σύντροφο τους ή γυναίκα τους, στο ενδεχόμενο μετάδοσης, κάποιου νοσήματος.

Γιατί σχεδόν κανένας τους, δεν πήρε μέτρα προφύλαξης.

Το θέμα είναι πως ο φόβος τους ήταν και είναι προσωρινός.
Ειδικά προς το πρόσωπο μου. Οι περισσότεροι αφού διαβάσουν την ιστορία χάνονται.
Δεν με ενοχλεί αυτό, γιατί ξέρω το πραγματικό λόγο.
Εγώ είμαι η δική τους αλήθεια, που φοβούνται ν’ αντιμετωπίσουν.

Κρύβονται πίσω από τη μάσκα του παρανοϊκού ψέματος και ειδικά του ίδιου τους του εαυτού.

Τρέχουν μακριά μου, γιατί δεν θέλουν να με αντικρίσουν στα μάτια.
Αυτοί που έφυγαν βιαστικά σαν κυνηγημένοι διαβάζοντας το blog μου είναι αυτοί που θα ήθελα να διαγράψω κι εγώ. Μου έκαναν τη χάρη να εξαφανιστούν μόνοι τους.
Όσοι παρέμειναν και συνομιλώ μαζί τους και αυτοί που γνώρισα από κοντά, προσπαθούμε ν’ αναπτύξουμε μια επαφή.

Ουρλιαχτά ανθρώπων

Ποιος θέλει να ξέρει την αλήθεια;

Δεν θα σταθώ σ’ ονόματα αλλά θα σας περιγράψω τρανταχτές καταστάσεις για να καταλάβουμε όλοι μαζί το μέγεθος του προβλήματος.

Οι Σχέσεις

 Πώς να ξεχάσω την περίπτωση ενός άντρα 30 ετών, που μετά από 7 χρόνια συνύπαρξης με τη σύντροφο του κατάλαβε πως με τις επιπόλαιες συνευρέσεις του, έχει βάλει σε κίνδυνο τη ζωή της όχι μόνο για Αids αλλά και για πολλά άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Θα επισημάνω πως σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι περισσότεροι άντρες.
Δεν ήθελε με τίποτα να πάει γι’ εξετάσεις. Στην αρχή που μιλούσαμε στο msn, δεν είχε διαβάσει το blog μου ακόμα, το φλερτ του ήταν έντονο και ήθελε να καταλήξει κάπου, αλλά όταν διάβασε την ιστορία μου σταμάτησε.

Αυτό συμβαίνει με τους περισσότερους άντρες. Κουράστηκα να γίνεται το ίδιο κάθε φορά. Μου προκαλεί φρίκη η κατάσταση αυτή, για την ξαφνική τους αποστροφή προς το πρόσωπο μου, ενώ είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα, χωρίς προφυλακτικό.
Εγώ απλά κάποιες φορές είμαι μόνο έτοιμη να κάνω sex με προφύλαξη.

Αυτή είναι η ουσιαστική και καθοριστική διαφορά μας.

Είναι τόσες πολλές οι περιπτώσεις, που δεν ξέρω πια ν’ γράψω.
Σας αναφέρω ενδεικτικά κάποιες:

 Θα σταθώ στην περίπτωση ενός παντρεμένου άντρα 28 ετών που μετά από τρία χρόνια γάμου με τη γυναίκα του και την απόκτηση ενός παιδιού 3 ετών, εδώ και λίγους μήνες βρίσκεται ερωτικά μια παντρεμένη γυναίκα 37 ετών.
Όταν τον ρώτησα αν είναι ευχαριστημένος (την επαναλαμβάνω σε όλους αυτή την ερώτηση) μου είπε πως όλα είναι μια χαρά, απλά δεν έχει επαφή με τη γυναίκα του και συχνή σεξουαλική επαφή. Την εισπράττω συχνά αυτή την απάντηση, αλλά δεν θα ήθελε να προσπαθήσει για το γάμο του και είπε πως τον έχει «βολέψει» όλη αυτή η κατάσταση όπως και η εξωσυζυγική). Μου τόνισε πως μένει και για το παιδί. (Ακόμα πιο συχνή απάντηση).

 Επίσης δυο από τα παιδιά που μιλούσαμε στο msn έκαναν εξετάσεις για HIV. Ο ένας βρέθηκε θετικός κι ο άλλος αρνητικός. Σχεδόν όλοι, δεν θέλουν να κάνουν εξετάσεις.

 Όπως επίσης και η αποκάλυψη ενός άντρα γύρω στα 40 παντρεμένος 2 χρόνια. Στα δυο αυτά χρόνια, έχει κάνει 2 σχέσεις που κράτησαν κάποιους μήνες και κάποιες άλλες, περιστασιακές. Όταν το ρώτησα τι γίνεται με τι ζωή του και τι ακριβώς κάνει, μου είπε πως ούτε και ο ίδιος ξέρει, αλλά ούτε και θέλει να μπει στην διαδικασία να μάθει.

 Ακόμα πιο συγκλονιστική, είναι η ιστορία ενός άντρα 34 ετών κι έχοντας σχέση 4 περίπου χρόνια με τη σύντροφο του, έχει ερωτικές περιπέτειες με άντρες και γυναίκες. Ήταν ιδιαίτερα προβληματισμένος (όπως όλοι) από την δική μου ιστορία γιατί νιώθει πως τον ακουμπάει κι αυτόν πολύ.

Μέσα και από τις πιο μικρές χαραμάδες προσπαθώ να βγω, στο φως, ενώ πόσοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που τους προσφέρεται άπλετα και πιστεύοντας πως ζουν σαπίζουν!
Αυτή είμαι. Η Ζωή HIV θετική. Πάντα η αλήθεια μου θα είναι μπροστά σας. Όσοι την αντέχουν μένουν κοντά μου κι εγώ δίπλα τους.
Μη σκεφτείτε ούτε στιγμή πως είμαι σκληρή σ’ αυτά που γράφω.
Κι αν σας περάσει από το μυαλό, σας απαντάω πως θα με ονομάσουν σκληρή μόνο εκείνοι που δεν μπορούν, να δεχτούν την αλήθεια, της δική τους ζωής…

Σε μια κοινωνία που σχεδόν όλοι κάνουν διπλές και τριπλές σχέσεις, επαναλαμβάνω και δεν θα πάψω να το λέω, δεν θα πληρώσω εγώ το τίμημα γιατί είμαι από τις λίγες που χρησιμοποιώ προφυλακτικό.

Οι αλήθειες μας είναι οι πράξεις μας

Σε μια κοινωνία που το sex έχει γίνει πια αυτοσκοπός, τολμώ να πω πως όλοι έχουν AIDS. Όχι σαν αρρώστια αν έχει κολλήσει κάποιος μόνο, που κι αυτό γίνεται όταν το μεταδίδει εν αγνοία του ή και καλυπτόμενη άγνοια, μη έχοντας κάνει εξετάσεις. Ενώ εγώ έχω μάθει. Αλλά κυρίως για την συνενοχή που τ’ αναλογεί όταν γνωρίζει ότι κάνει sex χωρίς προφυλακτικό.
Μην σας τρομάζει η αλήθεια αυτή. Σκεφτείτε το καλά και φέρτε στο μυαλό σας την τελευταία φορά ή τις προηγούμενες σας ερωτικές ατασθαλίες ή τα στιγμιαία λάθη σας.

Τελικά γνωρίζουμε τον σύντροφο μας, τον άντρα μας, τον ίδιο μας τον εαυτό ;

Μήπως οι διπλές ή πολλαπλές ζωές που ζούμε, είναι αυτές που πραγματικά θέλουμε ; ;
Γιατί δεν της φέρνουμε τότε στο φως;

Εσύ τι κάνεις στη ζωή σου ;
Έχεις τη τόλμη να μιλήσεις ;

Αυτή τη φορά σας προκαλώ όχι εγώ, αλλά εσείς τους εαυτούς σας με τις απαντήσεις σας …

Ζωή ……

Στιγμές μοναξιάς

2009-10-04T09:55:00.000-07:00

Ομολογώ πως έχω αρκετό καιρό να γράψω στο αγαπημένο μου blog, που έφτιαξα με τόση αγάπη. Μου έλειψε.
Όμως ήθελα για λίγο να σιωπήσω. Είχα ανάγκη να χαθώ, να βυθιστώ ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι για να μπορέσω να σκεφτώ, να πάρω δυνάμεις, να κάνω ένα καινούργιο ξεκίνα.
Όπως κι έκανα. Άλλαξα δουλειά κι έτσι μου πήρε λίγο χρόνο ώσπου να προσαρμοστώ. Αλλά δεν ήταν μόνο η εργασία μου. Αυτό ήταν η αφορμή. Η αιτία ήταν στο να αναλογιστώ, τι ήθελα πραγματικά να κάνω, απ’ εδώ και πέρα .Δε σταματώ να ζω και ν’ ονειρεύομαι. Κάποιες φορές έχω ανάγκη όμως, να μετρήσω τις δυνάμεις μου. Τις αντοχές της ψυχής μου. Να μείνω ακίνητη. Για λίγο όμως , όπως αυτή τη φορά. Δεν αντέχω για πολύ.

Δε βαστώ να κοιτώ το κενό, σε μια στάση λεωφορείου, περιμένοντας πότε θα περάσει, τ’ όνειρο, η απόφαση, η στιγμή. Μπορεί ν’ αργήσει. Πολλές φορές έχω ξεκινήσει με τα πόδια .
Δεν πειράζει όπου και να φτάσω. Όσο αντέξω. Αλλά δεν θ’ συγχωρούσα ποτέ στον εαυτό μου να μην κάνει τίποτα. Μπορεί να συναντήσω στη διαδρομή το λεωφορείο αλλά αν δεν φανεί ποτέ, εγώ θ’ έχω χάσει όλη τη πορεία προς τα δικά μου θέλω. Τη διαδρομή του Οδυσσέα. Τη διαδρομής της ζωής.

Η διαδρομή μαζί με όλες εκείνες τις στιγμές ,που με κάνουν να νιώθω ζωντανή. Ακόμα και τις ώρες που με βαραίνει η μοναξιά. Αλλά της βάζω μουσική, για να γεμίσει με ήχους η σιωπή.
Τις στιγμές που λυγίζω από το φορτίο του Aids. Ναι και τότε !
Οι αγκαλιές και οι πληγές. Χαμογελάω, πονάω, μετανιώνω , πεισμώνω, παραιτούμαι και πάλι από την αρχή.

Είμαι απλά μια γυναίκα γεμάτη από λάθη, πληγές, χαμόγελα, φοβίες, τρέλα, πάθος. Ξεχειλίζω από την ανάγκη να δώσω αγάπη.
Στο παρελθόν μπορεί να τ’ έκανα αλλά θέλω και το παρών να γεμίσω , γιατί νιώθω άδεια αλλιώς.
Σκέφτομαι πολλές φορές πως η προσφορά για μένα είναι στη φύση μου, περισσότερο μάλιστα από το να παίρνω. Το θέλω σίγουρα κι αυτό, αλλά δεν αποτελεί το πρώτο στόχο μου.

Όταν έγραφα αυτό το κείμενο ήταν περασμένες τέσσερις το πρωί .
Κάποια στιγμή κοίταξα γύρω μου. Μέσα μου ! Τι θα ήθελα; Μια
αντρική αγκαλιά... Να με γαληνέψει !
Να με κλείσει μέσα της. Πάει χαμένη άραγε αναρωτήθηκα η στιγμή που δεν έχω αυτόν που τόσο επιθυμώ. Είναι σαν να βάζω τρικλοποδιά στον ίδιο μου τον εαυτό. Κι αυτός μου απαντάει , κλείνοντας μου πονηρά το μάτι.
«Τίποτα δεν πάει χαμένο, στη χαμένη μας ζωή ..»

Είμαι μια τεράστια αγκαλιά και προσμένω άλλη μια ν’ ενωθούμε.

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μίαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ
Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
και μισή να σε κλαίω μες στον Παράσειο.

Οδυσσέας Ελύτης

Αποκλειστική είδηση

2009-09-27T00:46:00.000-07:00

Πιστεύω πως ανήκω στη κατηγορία εκείνων των ανθρώπων, που με τίποτα δεν μπορούν να συμβιβαστούν και να σιωπήσουν.

Έχω την ανάγκη να μιλήσω .Να ουρλιάξω άλλες, φορές .
Να σπάσω τους ψεύτικους καλυμμένους καθρέφτες κι ας ματώσω.
Όμως θεωρώ πως ο λόγος μου εδώ είναι το ίδιο δυνατός χωρίς να προβώ σε καμιά μορφή βίας , που απεχθάνομαι όσο τίποτα άλλο .

Αυτή τη φορά θα σας μιλήσω για ανθρώπους και καταστάσεις που μπορεί κάποιοι ν’ αγνοείται , άλλοι να υποπτεύεσθε και ίσως ελάχιστοι να γνωρίζεται .

Άνθρωποι που πρέπει να γίνουν πρώτη είδηση

Θα αναφερθώ στους γιατρούς που ασχολούνται με το Aids , το νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό.
Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη και περιεκτική, αν και πιστεύω πως οι λέξεις μου είναι πολύ λίγες για να περιγράψουν το πολύτιμο έργο τους..

Οι γιατροί είναι το στήριγμα μας, στον αγώνα που κάνουμε.
Θεωρώ πως η σχέση μας είναι ιδιαίτερα στενή .Είναι πάντα πλάι μας και το σημαντικότερο, ώρες και μέρες, εκτός ιατρείου .

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή, που μου ανακοινώθηκε πως είμαι θετική στον ιό και τον τρόπο που μου συμπεριφέρθηκε ο γιατρός .
Το πόσο ζεστά μ’ αγκάλιασε , μου μίλησε με πλησίασε και μου εξήγησε όχι μόνο ιατρικά αλλά και πρακτικά για τη ζωή μου απ’ εκεί και πέρα . Άγγιξε το χέρι μου και το κράτησε σφιχτά.
Εκείνη τη φρικτή ώρα ήταν το πιο μαγικό άγγιγμα που μου πρόσφεραν, γιατί επιθυμούσα, από κάπου κρατηθώ.

Πόσες νύχτες να ξέρατε , αγχωμένη με αποτελέσματα εξετάσεων από κάποιες παρενέργειες από τα φάρμακα, με ανασφάλειες , με προβλήματα δουλείας , με μοναξιά, πνιγόμουν και αναζητούσα κάποιον να κόψει τη θηλιά. Στάθηκαν πάντα κοντά μου .Σε κάθε ασθενή από εμάς, που το έχει ανάγκη.

Θεωρώ πως οι γιατροί που ασχολούνται με τον ιό του HIV, δεν βρέθηκαν τυχαία στο χώρο αυτό. Μέσα στη ψυχή τους έχουν πολλά αποθέματα αγάπης, τόσο για την άσκηση του επαγγέλματος, που ξεφεύγει σχεδόν πάντα από τα στενά του πλαίσια, για να προσφέρουν απλόχερα κάθε είδους βοήθεια, αλλά και για το σεβασμό που τρέφουν σε ανθρώπους σαν κι εμάς που πολλές φορές και ειδικά στην αρχή νιώθουμε απομονωμένοι, από μια κοινωνία που παίζει θέατρο σε πολλά πράγματα.

Το νοσηλευτικό προσωπικό, έρχεται συχνά σε επαφή μαζί μας, για τις τακτικές εξετάσεις αλλά και για πολλά άλλα που μπορούν να προκύψουν.
Κάθε τρεις μήνες περίπου, η κοπέλα που μου είναι υπεύθυνη για την αιμοληψία, είναι εκεί. Παρών όχι μόνο για λίγα δευτερόλεπτα.
Αισθάνεται την αγωνία μας για τα αποτέλεσμα, την πορεία του ιού και τις συχνές ερωτήσεις μας για τα Τ4 (η άμυνα του οργανισμού).
Μεγαλώνουμε μαζί τους τόσα χρόνια και μοιράζονται κι αυτοί μαζί μας τις δικές τους ανασφάλειες και προβληματισμούς για τη ζωή τους.

Το διοικητικό προσωπικό και ειδικά οι γραμματείς, όπου πέφτει όπως γίνεται πάντα, πάνω τους ,όλη η γραφειοκρατική εργασία. Όλα εκείνα τα χαρτιά που χρειαζόμαστε για χίλιους δυο λόγους.
Επίσης μια φορά το μήνα όταν πάμε για τα φάρμακα, είναι πάντα εκεί να μας εξυπηρετήσουν και να φροντίσουν κάθε λεπτομέρεια.
Μέσα στις σελίδες των περιοδικών που οι περισσότεροι διαβάζετε με αδηφάγα περιέργεια για ν’ «ενημερωθείτε» εκτενέστερα και να δείτε φωτογραφίες γνωστών προσώπων, αλλά και άλλων εντύπων, δεν θα βρείτε πουθενά το πρόσωπο εκείνου του γιατρού και πολύ σπάνια αφιέρωμα για τη ζωή του και τις ώρες που πρέπει να μελετήσει, να κουραστεί αλλά και πολλές φορές αργά το βράδυ ή τα ξημερώματα , όταν μια ανήσυχη Ζωή όπως εγώ, τους τηλεφωνήσει στο σπίτι τους για κάποιο πρόβλημα.
Γι’ αυτό θεώρησα, υποχρέωση μου να αναφερθώ σ’ όλες αυτές τις αξιόλογες προσωπικότητες, που είναι αφανείς ήρωες σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουμε και κάνουν για να είμαστε καλά.

Αισθάνονται τη στεναχώρια μας και αυτό έχει πολλές φορές αντίκτυπο και στην προσωπική τους ζωή.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, μέσα από την καρδιά μου.

Ζωή …..

Παιδιά και HIV

2009-09-26T05:52:00.000-07:00

Μου πήρε αρκετό καιρό , ώσπου να καταφέρω να γράψω έστω και μια λέξη, για την ενότητα αυτή .
Με πονάει πολύ περισσότερο τελικά, απ’ ότι πίστευα .
Πριν χρόνια όταν ήμουν δεκαοχτώ, φανταζόμουν πως στα τριάντα επτά μου θα είχα δυο παιδιά. Αλλά δεν έγινε έτσι.
Δεν θα γίνει έτσι.
Ματώνω μέσα μου και νιώθω πως το αίμα της συγκεκριμένης πληγής, φτάνει ως στη καρδιά . Αισθάνομαι έντονα , πως το αίμα αυτό δεν είναι μόνο κόκκινο αλλά στο πέρασμα του, παρασύρει κι όλα τα υπόλοιπα χρώματα . Όπως το πράσινο, το πορτοκαλί αλλά και παιδικά χαμόγελα.

Όταν άρχισε να «χτυπάει» σαν τρελό το βιολογικό μου ρολόι γύρω στα τριάντα τέσσερα , προσπάθησα να το κρύψω βαθιά μέσα μου και να σκεφτώ όλες εκείνες τις δικαιολογίες που λέμε όταν δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο .Πως πολλές γυναίκες που δεν έχουν προβλήματα υγείας δεν μπορούν να αποκτήσουν κτλ .

Το τελευταίο όμως χρόνο όμως όλα αυτά βγήκαν πιο έντονα στην επιφάνεια, σαν ορμητικά ποτάμια κατευθείαν από την ψυχή μου.

Ομολογώ πως μια περίοδο της ζωής μου έκλαιγα κρυφά απ’ όλους, όταν έβλεπα παιδιά στη τηλεόραση , σε περιοδικά .
Δεν μπορούσα να κρατηθώ .Όλες εκείνες οι παιδικές φωνούλες , τα πρόσωπα αλλά και οι ευθύνες που ήθελα ν αναλάβω και να προσφέρω αγάπη, γίνοταν καυτά δάκρυα που έπεφταν σαν κεραυνοί ,από τα μάτια μου. Από την άλλη όμως, ένιωνα να ξαλαφρώνω από το βάρος που κουβαλούσα τόσα χρόνια.

Σας ανοίγω την καρδιά μου .Ήταν φοβερά ψυχοφθόρο να σας μιλήσω γι’ αυτό που με βασανίζει .Μάτωνα με κάθε σκέψη, με κάθε λέξη .Σαν να χτυπούσαν οι σκέψεις μου, το μέλλον που δεν θα είχα, όλο το κορμί μου .
Όμως για ακόμα μια φορά θα πρέπει να δεχτώ την πραγματικότητα. Ναι!

Ομολογώ πως παρόλο που γνωρίζω αρκετές γυναίκες με HIV, που έφερναν στο κόσμο υγιέστατα μωρά , έχω όμως στο μυαλό μου και κάποια άλλα παιδιά που γεννήθηκαν και εξακολουθούν να ζούνε με το βαρύ αυτό φορτίο του Aids.
Εγώ δεν μπορώ να παίξω μ’ αυτό , όσες και εγγυήσεις κι αν μου δώσουν .
Κλείνοντας την ενότητα αυτή, εύχομαι σ’ όλους εκείνους που έχουν παιδιά να τ’ αγαπάνε και να μην ακούμε τόσο συχνά το πόσο βασανίζονται από ελεεινούς ανθρώπους .

Θα επαναλάβω για μια ακόμα φορά , πως ένα σημαντικός σύντροφος στη ζωή μας , ακόμα και χωρίς την παρουσία παιδιών , μπορεί να μας χαρίσει πολλές μαγικές στιγμές .Ν’ αντέξουμε όλα εκείνα που είναι να περάσουμε .

Δεν μπορώ να σας κρύψω πως έχω ανάγκη να προσφέρω αγάπη.

Σας ευχαριστώ, που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας ,τόσα σημαντικά θέματα για μένα .

Ζωή…

Τα φάρμακα του Aids

2009-07-14T11:36:00.000-07:00

Σ’ αυτή τη μικρή ενότητα, θα ήθελα ν’ αναφερθώ στα φάρμακα μου.
Μπορεί να μην σας είναι ευχάριστο το θέμα ,σκεφτείτε όμως και εμένα.
Αλλά εγώ βλέπω τη θετική πλευρά. Παλεύω για τη ζωή μου .

Καιρό όμως τώρα στριφογύριζε στο μυαλό μου να σας πω γι’ αυτό.
Κάθισα και υπολόγισα , πόσα ακριβώς, έχω πάρει όλα αυτά τα χρόνια.
31.680 χάπια ως τώρα …
Ναι ! τόσα είναι !

Μπράβο μου, που αντέχω λέω πολλές φορές στον εαυτό μου .
Μπράβο μου, που αντέχω , που χαμογελάω , έχοντας υπομονή , κουράγιο για να μπορώ ν’ ονειρεύομαι .

Πολλές φορές πέφτω κι εγώ , λυγίζω , κλαίω , πονάω .

Αλλά σηκώνομαι όρθια γιατί ξέρω πως μια ακόμα όμορφη στιγμή, είναι κάπου κρυμμένη και με περιμένει .
Με τίποτα δεν θέλω να την χάσω .

Η ζωή έχει πολλές πλευρές …
Φάρμακα και αγκαλιές !
Και τα δυο πολύτιμα γιατρικά.
Θέλω μεγάλη δόση αγκαλιάς ,
για ν’ αντέξει στα δύσκολα η καρδιά .

Ζωή ….

Κλείνω με το υπέροχο αυτό απόσπασμα :

Το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα,
μονάχος στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησέ με να’ ρθω μαζί σου.

Γιάννης Ρίτσος

..."ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΦΩΝΑΞΩ..."

οι ερωτήσεις που θελετε να υποβάλετε

2009-06-25T12:08:00.000-07:00

Θα ήθελα να σας ενημερώσω πως σε ένα μήνα περίπου, θα δημοσιεύσω τη συνέντευξη ενός αξιόλογου γιατρού που ασχολείται πολλά χρόνια με το Αids. (Φυσικά θα υπάρχει το επώνυμο του και σε ποιο νοσοκομείο εργάζεται για να είμαι σωστή απέναντι σας).

Στο διάστημα αυτό μέχρι την ανάρτηση, θα συγκεντρώσω τις δικές σας ερωτήσεις που θέλατε να θέσετε στο γιατρό .
Μπορείτε στην επιλογή σχόλιο να γράψετε ότι θέλετε .
Θα τις μαζέψω προσεχτικά και θα δοθεί απάντηση σ’ όλες.
Έτσι είναι ευκαιρία να λύσετε όποια απορία έχετε!

Έχω πολλά να προσφέρω ακόμα απ’ αυτό το blog. Για μένα δεν είναί μόνο μια διεύθυνση στο internet , ελπίζω ούτε και για σας, αλλά μια πόρτα ορθάνοιχτη με το κλειδί επάνω .Είναι το άνοιγμα της καρδιάς μου , που έκανα προς όλους εσάς .
Μπορείτε ν’ ανοίξετε και να μπείτε !

Σας ευχαριστώ

Ζωή ….

Η ζωη στο βαγόνι...

2009-06-21T07:58:00.000-07:00

Μου αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι κι έτσι θέλησα να μοιραστώ μαζί σας μετά την ιστορία και τις ιατρικές πληροφορίες κάτι που θα μας φτιάξει τη διάθεση .Σε λίγο χρονικό διάστημα θα αναρτήσω τη συνέντευξη ενός γιατρού που ασχολείται χρόνια με το aids.
Αλλά τώρα ας ταξιδέψουμε όλοι μαζί στο ίδιο το βαγόνι. Ναι είμαστε συνανταξιώτες παιδιά σ' αυτό το ταξίδι της ζωης μας. Απλά κάποιοι μπορεί να ταλαιπωρούνται περισσότεροι όρθιοι κι άλλοι στις πρώτες θέσεις. Παρόλο που κι εγώ εχω στριμωχτεί στα πίσω βαγόνια έχω μάθει να κάνω άνετη τη διαδρομή.Και αυτό το καταφέρνω με τις μικρές στιγμές που έρχονται και με μαγεύουν. Μπορεί τό τρένο κάποιες φορές να σταματάει απότομα και να πέφτω κάτω,να ζαλίζομαι να χτυπάω, αλλα στέκομαι και πάλι όρθια. Κοιτάχτε έξω απο το παράθυρο ,είναι ωραίο κάποιες φορές το ταξίδι και κάποιες έχει πολυ θλιβερές εικόνες.Ετσι είναι η ζωή. Μέσα κι εξω απο το βαγόνι σας.
Πόσο θα ήθελα να είχα ένα καλό συνεπιβάτη σ' αυτό το ταξίδι. Να ακουμπήσω πάνω του και να νιώσω ασφάλεια. Κάποιοι κατέβηκαν στη διαδρομή. Αλλοι δεν τους άφησα εγώ να καθίσουν πλαι μου.
Ελπίζω να βρούμε όλοι παιδιά το σύντροφο που θα μας κάνει να είμαστε ευτυχισμένοι. Μόνες μας αποσκευεές η αγάπη. Αυτές χρειάζομαι εγώ. Χιλιάδες βαλίτες με αγάπη.

Στό ίδιο το βαγόνι ......Προχωράει το τρένο .....Ταξιδεύει η ζωη ....

Η ενότητα αυτή περιέχει πληροφορίες για όποιον θέλει να ενημερωθεί για τον ιό του HIV.

2009-06-18T12:47:00.000-07:00

Στην Ελλάδα, αρμόδιος φορέας για την πρόληψη και αντιμετώπιση
της HIV/AIDS λοίμωξης είναι το ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. (Κέντρο Ελέγχου και
Πρόληψης Νοσημάτων), οργανισμός που εποπτεύεται από το Υπουργείο
Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Υ.Υ.Κ.Α.)

http://www.keelpno.gr/articles/topic/?id=951
Στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. λειτουργεί ειδικό Γραφείο για το HIV/AIDS, όπου οι
πολίτες μπορούν να απευθύνονται και να θέτουν τα ερωτήματά τους
(τηλ.κέντρο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. 210 5212000). 


Έγκυρες διεθνείς ιστοσελίδες για HIV/AIDS είναι εξής:
http://www.cdc.gov/hiv/resources/brochures/livingwithhiv.htm
(Από το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων)

καθώς και το blog

http://blog.aids.gov/  που θεωρείται πρωτοποριακό διεθνώς
καθώς η πραγματοποίηση και λειτουργία του τελεί υπό την
αιγίδα του επίσημου αμερικανικού κράτους.

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ        Τηλ. 72.22.222
ΓΡΑΜΜΗ            Δευτέρα - Παρασκευή
ΓΙΑ ΤΟ AIDS       7:00 π.μ. - 23:00 μ.μ.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ    Τηλ. 72.39.945
ΣΤΑΘΜΟΣ           Για ραντεβού:
ΓΙΑ ΤΟ AIDS       Δευτέρα - Παρασκευή
        9:00 π.μ. - 15:00 μ.μ

Σε τακτά χρονικά διαστήματα ,θα προσθέτω στοιχεία που θα σας ενδιαφέρουν .

Σας ευχαριστώ .

Ζωή

Εξομολογήσεις κι ενοχές

2009-06-17T12:56:00.000-07:00

Μετά τη δημοσίευση της ιστορίας μου αλλά ειδικά τις τελευταίες μέρες όταν το blog μου αναρτήθηκε σε πολύ μεγαλύτερα, δέχτηκα ένα καταιγισμό από μηνύματα στο msn μου .Πόσο χαίρομαι γι’ αυτό !

Ερωτήσεις για τη ζωή μου .Μεγάλο ενδιαφέρον να έρθουν άνθρωποι κοντά μου .Να με γνωρίσουν .Να πάρουν δύναμη .Σας ευχαριστώ γι αυτό .
Άλλοι πάλι μου απαγόρεψαν κατηγορηματικά να κάνω έρωτα ξανά .
Αρκετοί ήταν κι αυτοί που μου εκμυστηρεύτηκαν, την επιθυμία τους ν’ έχουν μαζί μου μια πιο «στενή» γνωριμία.
Επίσης υπήρξαν κάποιοι που μου ανάφεραν σοβαρά προβλήματα υγείας , συγγενών ή φίλων .

Όλοι είχαν ένα δυνατό κοινό σημείο .Άνθρωποι που είχαν ανάγκη να μιλήσουν . Μοναξιά . Αποξένωση.
Οι περισσότεροι ήταν απομονωμένοι ακόμα και αν βρίσκονταν μέσα σε οικογένεια , σχέση .
Μου ανοίξατε την καρδιά σας .Μου αποκαλύψατε τι σας βασανίζει .Το παρελθόν που σας ακολουθεί , το παρόν που σας χτυπάει .

Παντρεμένοι άντρες και άλλοι με κάποια σχέση, μου εκμυστηρεύτηκαν πόσες φορές δεν έβαλαν προφυλακτικό. Τις περισσότερες . Κάποιοι σε όλες τις εξωσυζυγικές τους συνευρέσεις .Τις ενοχές που νιώθουν τώρα .Δεν μιλάω για έναν ή σαράντα άντρες .Είναι πολλοί περισσότεροι .

Δεν με επέκριναν γιατί ξέρουν καλά πόσο κοντά μπορεί να είναι και οι ίδιοι στο πρόβλημα..Με κατάλαβαν !

Ομολογώ πως συνομίλησα κατά κύριο λόγο με άντρες .
Λίγες ήταν οι γυναίκες που μου έστειλαν μήνυμα .Αλλά όσες το τόλμησαν ήταν εξίσου αληθινές .

Πολλές νεκρές ζωές γύρω μας παιδιά .
Ναι οι σχέσεις τείνουν ή έγιναν ,μόνιμα διπλά κρυφές πια. Θλίβομαι .Αυτή όμως είναι η πραγματικότητα .

Εφήμερες η μόνιμες σχέσεις έξω από το σύντροφό τους , είναι γι’ αυτούς μια ανάσα στη βαρετή ζωή τους .Μπορεί για λίγο να φοβούνται όταν διαβάζουν ένα τέτοιο κείμενο ή αντίστοιχα αλλά μετά το λησμονούν. Κάποιοι ήθελαν να κάνουν εξετάσεις και κάποιοι άλλοι τ’ απέκλεισαν.

Αξίζει να αναφερθώ στο γεγονός πως σχεδόν όλοι με ρωτήσατε τον τρόπο μετάδοσης του HIV και από πού θα μπορούσατε να ενημερωθείτε ιατρικά .
Θα γράψω στην επόμενη ανάρτηση μου, τις πληροφορίες που χρειάζεστε .

Κλείνοντας κι αυτή την ενότητα θα ήθελα να σας αφήσω με ένα πολύ σοβαρό ερώτημα που από καιρό τώρα ήθελα να σας θέσω:

Ποια είναι η άποψη σας και ποια η θέση σας όταν μετά από μια σεξουαλική επαφή με κάποιον HIV θετικό, σπάσει το προφυλακτικό .

Εγώ παίρνω τις ευθύνες που μου αναλογούν αλλά όχι όμως όλες .
Εσείς είστε έτοιμοι για τις δικές σας ;
Στην πράξη τι γίνεται;

Αναφέρομαι σ’ αυτό το σημαντικό κομμάτι γιατί πιστεύω πως «Τα μπράβο και τα είσαι δυνατή Ζωή», κτλ είναι από απόσταση .Όταν θα βρεθείς μέσα στο πρόβλημα τι θα κάνεις;

Ζωή ..

Μια καρδιά και μια αγκαλιά

2009-06-11T10:54:00.000-07:00

Μετά από την παρουσίαση της ζωής μου, θα ήθελα να εκφράσω την επιθυμία μου να νιώσω ανθρώπους κοντά μου .
Απευθύνομαι στους άντρες εκείνους που θα θελήσουν να γνωριστούμε.

Θα είναι μαγικό αλλά κι αληθινό για μένα ,αν κάποιος με πλησιάσει ανοίγοντας έτσι μια πόρτα επικοινωνίας .

Εξάλλου πάνω στην αλήθεια που έχω ήδη αποκαλύψει πιστεύω πως μπορούμε να χτίσουμε κάτι πραγματικό .

Είμαι έτοιμη να προσφέρω αγάπη , γιατί η ψυχή μου παραμένει ανοιχτή στην αληθινή εκείνη καρδιά που θα βρεθεί κοντά μου για να βαδίσουμε συνάμα στο μονοπάτι της ζωής, με μια αγκαλιά που θα μας γεμίσει γαλήνη .

(Για όποιον θέλει να επικοινωνήσει μαζί μου , μπορεί στο MSN : zwhaggelou@windowslive.com )

Σας ευχαριστώ που μέσα από τα μάτια μου μπορέσατε να δείτε πώς πέρα από τη σκληρή όψη της ζωής ,υπάρχω κι εγώ που μπορώ ν’ ερωτευτώ ν’ αγαπήσω ξανά, μαζί με όποιον δεν φοβάται να ζήσει αληθινά .

Ζωή …

Δέκα λεπτά

Δέκα χρόνια περιπλανιέσαι !
Δέκα χρόνια βυθίζομαι .
Δέκα λεπτά χρειάστηκαν .
Ήταν αρκετά να δω τα θλιμμένα σου μάτια ,
ν' αγγίξω το κουρασμένο σου πρόσωπο ,
ν' αγκαλιάσω το πληγωμένο σου κορμί ,
ν' ερωτευτώ τα σφραγισμένα σου χείλη ,
να δω τη λαβωμένη σου ψυχή .

Δέκα λεπτά χρειάστηκαν .
Δέκα λεπτά ήταν αρκετά .

Γινήκανε τα λεπτά πια ώρες ,χρόνια.
Οι επιθυμίες μας πράξεις .
Οι προσευχές μας ανέβασμα στο ανηφόρι της ζωής .
Δέκα λεπτά σε ένα ρολόι που μετράει αντοχές .
Δέκα λεπτά σε ένα ρολόι που μετράει αγάπη .

Η ζωή στο φως

2009-03-28T05:30:00.000-07:00

Η ζωή στο φως

Για αρκετό καιρό, πάλευα πάνω στο λευκό χαρτί με το μολύβι, μα δεν είχα καταφέρει να γράψω ούτε μια λέξη .

Μου φαινόταν σχεδόν αδύνατον να συγκεντρωθώ στο σκοπό που στριφογύριζε στο μυαλό μου και είχε τόσο ανάγκη να αποκαλυφθεί .

Να γράψω την ιστορία μου . Ν’ ανοίξω διάπλατα την καρδιά μου.

Να εκτεθώ στα μάτια του κόσμου . Δεν με τρόμαζε όμως ποτέ το φως. Το σκοτάδι με σκότωσε για λίγο .Το ψέμα με κατέστρεψε λίγο περισσότερο .Αλλά δεν μπόρεσε τίποτα από τα δυο να με νικήσει.

Χρόνια ολόκληρα παρατηρούσα τους ανθρώπους να φωνάζουν πως θέλουν την αλήθεια αλλά τελικά διαπίστωνα πως ελάχιστοι ήταν σε θέση να την ακούσουν κι ακόμα πιο λίγοι να παλέψουν για το καλύτερο μετά από την αποκάλυψη της.

Τώρα όμως είμαι εδώ .

Είμαι εδώ.

Ναι !

Είμαι δίπλα σας .

Ανάβω πάνω μου όλους τους προβολείς .

Με λένε Ζωή και είμαι τριάντα έξι ετών (36). Δώδεκα χρόνια στο κόσμο του Αids . Ναι γι’ αυτό θα σας μιλήσω .

Στα είκοσι τέσσερα(24) ,μαθαίνω από τον άνθρωπο που αγάπησα πολύ, πως έπρεπε να κάνω εξετάσεις για τον ιό του Αids.

Η απάντηση του, είχε έρθει μια μέρα μετά όταν του είχα πει πως ένιωθα έτοιμη να κάνω παιδιά μαζί του.

Ήξερε πως μου μετέδιδε ένα ολόκληρο χρόνο του ιό .Τα λόγια έβγαιναν μπερδεμένα από τα χείλη του .

Όλα όμως ήταν ψέματα . Όσα είχα ζήσει μαζί του ως τότε έγιναν στάχτη.

Είχα αρπάξει ολόκληρη φωτιά. Θυμάμαι ακόμα και τώρα τα μάτια του .Σαν αιμοβόρου ζώου, δεν έφτανε πως μου είχε πιει και μολύνει όλο το αίμα μου, ήθελε να με φορτώσει και ενοχές .

Δεν υπήρχε τίποτα μέσα του . Ένας πληρωμένος εκτελεστής είχε περισσότερα ίσως αισθήματα απ’ αυτόν που φαινόταν να το διασκεδάζει και να το κάνει δωρεάν .

Φαινόταν ατάραχος γιατί τόσο καιρό, έστηνε ανενόχλητος τη παγίδα του . Σε μια στιγμή όλα σκοτείνιασαν γύρω μου. Ναι μια στιγμή ήταν αρκετή, για να συνειδητοποιήσω από το βλέμμα του, πως με σκότωνε τόσο καιρό εν ψυχρό .

Εύχομαι να μην έρθει κανείς στη θέση μου .Να μη νιώσει πόσο κτηνώδης , σκληρός , βάναυσος μπορεί να γίνει κάποιος .Εκείνα τα μαρτυρικά δευτερόλεπτα , αισθανόμουν πως κομμάτια από το σώμα και την καρδιά μου ξεκολλούσαν .Δεν θα μου άφηνε τίποτα όρθιο .Όμως έμεινα εκεί .

Σταθερή .Ακλόνητη. Ένας βράχος είχα γίνει ολόκληρη . Τα δικά του μικροσκοπικά ασήμαντα κύματα δεν θα μου έκαναν τίποτα .

Εκείνη τη στιγμή ο Θεός που κοιμόταν σε μια γωνιά της ψυχής μου, είχε ξυπνήσει για να μου δώσει κουράγιο .

Γιατί αυτός ήταν χρόνια φορέας του HIV. Το ήξερε πριν συνδεθεί μαζί μου .Συνέχιζε να το κρατάει μυστικό όταν δημιουργήσαμε σχέση .Δεν μ’ ενημέρωσε ποτέ ,για ν’ έχω επιλογή .Ποτέ !

Είχε έρθει όμως η ώρα που έπρεπε ν’ αντιμετωπίσω την καινούργια κατάσταση.

Αν έμενα στο μίσος και στην κακία που έδειξε αυτός, τότε θα δηλητηρίαζα το δικό μου κόσμο και των άλλων .

Φώναξα, ούρλιαξα για νύχτες όχι .Ένα όχι που μου έσκιζε τα σωθικά και γέμισε μ’ αίμα την ψυχή μου .

Όχι αυτός ο εκτελεστής δεν θα μ’ έκανε ίδιο με τα μούτρα του. Αυτός θα πέθανε για μένα κι ας τον είχα αγαπήσει .Κι ας του είχα δώσει το κορμί του με όλη μου τη λατρεία .

Τελείωσε , έσβησε ,για πάντα μέσα από την καρδιά μου και τρία χρόνια μετά όταν είχε έρθει να με δει για τελευταία φορά, δυο μήνες πριν πεθάνει και σωματικά .

Δεν ένιωσα τίποτα . Αηδία, αδιαφορία, απέχθεια .

Στη διάρκεια της ζωής μου κατάλαβα πως κάποιες φορές η ίδια η αρρώστια είναι λιγότερη σκληρή και από τους ανθρώπους .

Κι άλλες φορές, πως υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν μ’ άγγελοι.

Στις μακρόχρονες σχέσεις που δημιούργησα, ενημέρωνα τους συντρόφους μου για την κατάσταση της υγείας μου .

Δεν είναι εύκολο πιστέψτε με , να κάνεις σχέση με έναν άνθρωπο και να του ανακοινώνεις ένα τέτοιο νέο. Δέχτηκα πολλά χτυπήματα δεν σας το κρύβω .Άλλοι έφυγαν τρομοκρατημένοι .

Άλλοι νευρίασαν γιατί τους αποκάλυψα την αλήθεια κι εξαφανίστηκαν την ίδια στιγμή .Άλλοι σκέφτηκαν πως ποτέ δεν είχαν χρησιμοποιήσει στη ζωή τους προφυλακτικό .Άλλοι έτρεξαν να κάνουν εξετάσεις. Άλλοι έμειναν μαζί μου και μοιράστηκαν την αγκαλιά , το φιλί , τον έρωτα . Ήταν ελάχιστοι .Μετρημένοι στα δάκτυλα, αλλά αρκετοί για να με κάνουν να εξακολουθώ να αισθάνομαι άνθρωπος .

Αν κάθισα να γράψω τούτες τις γραμμές και να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία είναι πως κουράστηκα να βλέπω το κρυφτό που παίζουν οι περισσότεροι (ευτυχώς όχι όλοι ) .

Όσες φορές στη ζωή μου επέλεξα να κάνω μια εφήμερη σχέση με κάποιον, για μια νύχτα ή περισσότερες χρησιμοποιούσα πάντα προφυλακτικό .

Αυτό που όμως που μ’ έκανε πολλές φορές μαινόμενο ταύρο, ήταν πως ήταν έτοιμοι οι περισσότεροι που «ξάπλωσα» μαζί τους να βγάλουν το προφυλακτικό χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τους εμπόδισα .Άλλες φορές με την ψυχή στο στόμα, τους πρόλαβα τη στιγμή που ήταν έτοιμοι ενώ το είχαν φορέσει στην αρχή μετά το είχαν βγάλει με δική τους πρωτοβουλία .

Όμως και πάλι τους έλεγα πως δεν γινόταν αλλιώς . Πάρα πολλά τα περιστατικά .Άντρες που ήταν έτοιμοι γι’ όλα .Άντρες που ήθελαν ν’ ξεφύγουν από τον ίδιο τους τον εαυτό, τις συντρόφους τους , τις γυναίκες τους κι άλλοι απλά και μόνο να νιώσουν τη χαρά του έρωτα .Όμως η αλήθεια είναι πως δεν τους ένοιαζε τίποτα .Η χρήση του προφυλακτικού ήταν κάτι ασήμαντο και αδιάφορο γι’ αυτούς .Έχω ακούσει αρκετές φορές τις εκφράσεις: «Άσε το προφυλακτικό ρε κοριτσάκι τι το θέλεις ;- Με ενοχλεί δεν το βλέπεις ;-Δεν μπορώ να λειτουργήσω με την άνεση μου-Δεν το βάζω ποτέ κορίτσι μου- Έχω να το βάλω κάτι χρόνια. Ούτε που θυμάμαι και πως μπαίνει».

Εγώ όμως έμενα πάντα σταθερή στην άποψη μου .

Η προφυλακτικό ή φεύγω .Είχα κι εγώ ανάγκες . Έπρεπε με κάποιον τρόπο να χαρώ με ασφαλές τρόπο τον έρωτα χωρίς να βλάψω κανέναν .

Όμως εκείνοι σχεδόν όλοι ήταν έτοιμοι να βάλουν σε κίνδυνο όχι μόνο τη δική τους ζωή, αλλά τη σχέση τους ή της γυναίκας τους. Όμως ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε εμένα. Μέσα από τη μικρή εκείνη απόλαυση της στιγμής, πόσο ήθελα να φωνάξω για το ψέμα τους .Πόσο ήθελα να ουρλιάξω για το δίκιο μου .

Όμως όταν μιλάω για τη χρήση του προφυλακτικού δεν αναφέρομαι μόνο στην προσωπική μου εμπειρία .

Αν θέλετε και είστε έτοιμοι ν’ ακούσετε όλη την αλήθεια θα ξέρετε βέβαια πως οι περισσότερο άνθρωποι γνωρίζονται πια μέσο του internet.

Με τον ίδιο τρόπο όπως κι εσείς έρχομαι κι εγώ σ’ επαφή με τους άλλους .Κάποιος θα πει θα ρωτήσει .

Έχει αυτή το δικαίωμα να κάνει έρωτα ;

Φυσικά θ’ απαντήσω .Δεν έχω μόνο ανάγκη από sex γιατί πραγματικά, προτιμώ τον έρωτα με τον άνθρωπο μου, αλλά όταν αυτό δεν είναι εφικτό επιλέγω να έρθω σε σεξουαλική επαφή με κάποιον άγνωστο .

Παιδιά τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς . Είμαι μέρος μια πραγματικότητας και μιας αλήθειας .

Μπορείτε να με καταλάβετε γιατί κι εσείς το ίδιο κάνετε .

Εκτός από τους ανθρώπους σαν κι εμένα που πιστέψτε με είναι πολλοί υπάρχουν κι άλλοι που δεν έχουν κάνει ποτέ εξετάσεις και δεν γνωρίζουν πως είναι φορείς τους Aids και το μεταδίδουν εν αγνοία τους.

Σ’ αυτήν πραγματικότητα αναφέρομαι και θέλω να σταθώ.

Δεν σημαίνει πως επειδή συνέβη κάτι σ’ εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει τι θα γίνει στους άλλους .

Δεν θα πάψω ποτέ να είμαι άνθρωπος και να ορθώνω το ανάστημα μου με οποιοδήποτε τρόπο.

Σίγουρα δεν θα με δείτε στην τηλεόραση , ή σε μεγάλες εκδηλώσεις αλλά ακόμα και μ’ αυτόν τον τρόπο δηλώνω την παρουσία μου που είμαι σίγουρη όσο κι εγωιστικό κι αν ακούγεται αυτό πως δεν θα σας αφήσει αδιάφορους.

Να σας αφυπνίσει .Να σας ταρακουνήσει κάνοντας ένα βήμα μπροστά κι όχι να κλείσετε τα μάτια.

Γι αυτό γράφω τούτες τις λέξεις από τις ψυχή μου βγαλμένες για να μ’ ακούσετε αν δεν μπορείτε ίσως να με καταλάβετε .

Σας είπα είμαι εδώ.

Έχω ανάψει όλους τους προβολείς πάνω μου χωρίς να φοβάμαι , γιατί είμαι αληθινή .

Στη ζωή μου ευτυχώς κατάφερα να δημιουργήσω τρεις σημαντικές μόνιμες, σχέσεις που μου έδωσαν κουράγιο να συνεχίσω.

Που με δέχτηκαν όπως είμαι .Που αντιμετωπίσαμε μαζί όλες τις δυσκολίες .

Είναι όμορφο και μαγικό να έχεις στο πλάι σου τον άντρα που σε καταλαβαίνει .Να νιώθει πως τον αισθάνεσαι και να είσαι εκεί ότι και να γίνει .

Αυτό λέγεται αγάπη κι όποιος το αντάμωσε έστω και μια φορά στη ζωή του τότε ίσως μπορεί να με καταλάβει .

Αυτό αναζητώ και θα συνεχίζω να ψάχνω σ’ όλη την ζωή μου .

Μια αληθινή αγκαλιά που θα προσφέρει τη ζεστασιά που επιθυμώ εγώ και την αγάπη που θα θέλει εκείνος να βιώσει .

Το παιχνίδι του έρωτα δεν σταματάει όμως ποτέ .

Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βλέπουν πίσω από τους μαύρους καθρέφτες.

Όμως γι’ εκείνους που θα βιαστούν να πούνε πως απλά είμαι μια επικίνδυνη φορές του Αids, να το σκεφτούν για δεύτερη φορά και να τους πω πόσο εύκολα μπορεί να βρεθούν στην άλλη όχθη του ποταμού.

Δεν μπορώ άλλο . Δεν αντέχω άλλο .

Ξυπνήστε επιτέλους . Έκανα το λάθος, την απερισκεψία(που κι εσείς την κάνετε κάθε μέρα), να μην πάρω τις απαραίτητες προφυλάξεις σε μια περίοδο της ζωής μου .

Μην φορτώνετε όμως πάνω στους φορείς του Αids όλες τις δικές σας αμαρτίες και επιπολαιότητες. Μεταφέρουμε ήδη μεγάλο σταυρό .Τα καθημερινά φάρμακα στο στομάχι, πολλές φορές γίνονται σίδερο.

Δεν ψάξατε ποτέ, ούτε και ρωτήσετε, γιατί φυσικά νομίζετε πως δεν σας αφορά, πόσες μέρες και νύχτες δεν μπορώ να κοιμηθώ από τις κράμπες στα πόδια και πολλές άλλες παρενέργειες .

Δεν θέλω ούτε και προσπαθώ να σας κάνω να με λυπηθείτε .

Δυστυχώς λίγοι φοράνε προφυλακτικό . Ελάχιστοι κάνουν έρωτα με ασφάλεια .Οφείλω να σας πω πως είναι τα πράγματα όπως τα βιώνω κι όχι απ’ έξω . Είμαι μέσα στη ζωή .

Όσο ανάγκη έχετε εσείς ν’ αγγίξετε το κορμί κάποιου και να ενωθείτε έστω και για λίγο, από την ίδια και διπλή ανάγκη διακατέχομαι κι εγώ .Σίγουρα δεν ικανοποιούμαι όμως μόνο από τον εφήμερο έρωτα. Θέλω περισσότερα.

Εγώ θα είμαι όμως πάντα εκεί ανάμεσα σας, να σας θυμίζω πως υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν και χαμογελάνε παρά τα χτυπήματα .

Έτσι είναι η ζωή . Κι αυτή η Ζωή που σας γράφει έχει απλά Aids, όπως κάποιος άλλος καρκίνο .

Ξυπνήστε και βγείτε από τις κρυψώνες σας .

Δεν θέλω να σας μολύνω με τον ιό αλλά να σας γεμίσω με αγάπη .

Είμαι εδώ γιατί μπορεί κάποιος ασυνείδητος να με κατέστρεψε αλλά εγώ κατάφερα, μέσα από τα χαλάσματα να φτιάξω πολλές όμορφες μικρές στιγμές .Δεν κρατάνε για πάντα γι’ αυτό είναι πολύτιμες .

Θα είμαι πάντα εδώ .

Είμαι εδώ .

Η Zωή ανάμεσα σας .

Η ζωή δίπλα σας .

Η Zωή στο φως .

Η δική μου η ζωή …..

Είστε έτοιμοι να με κοιτάξετε στα μάτια; Να με πάρετε αγκαλιά και να δεχτείτε την αλήθεια μου ;

Σας ευχαριστώ …