Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που κάνουν κάτι για το συνάνθρωπο τους, ελπίζω πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σου δίνουν απλόχερα το πιο ζεστό τους χαμόγελο, πιστεύω σε ομορφότερες στιγμές.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σκέφτονται πέρα από τον εαυτό τους και το προσωπικό συμφέρον τους, γεμίζω με συναισθήματα ελπίδας!

Ευχαριστώ Γιώργο, που με βοήθησες να φτιάξουμε αυτό το video για το προφυλακτικό.
Ένα νέο και σκεπτόμενο παιδί που ξέρει να νιώθει και να συνεισφέρει χωρίς να περιμένει τίποτα!
Ένας αξιόλογος άνθρωπος!
Δούλεψε αρκετές ώρες για να βγει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα!
Η προσφορά του στον αγώνα αυτό που κάνω για το Aids, είναι σημαντική.
Όλοι μας μπορούσε να προσφέρουμε!

Προφυλακτικό παιδιά!
Μην ξεχνάμε τα σημαντικά !
Για μένα, για σένα, για τη ζωή!
Προφύλαξη κάθε στιγμή!

Μόνιμα αγανακτισμένη, αλλά στον αγώνα για το Aids αφοσιωμένη.

Ήρθε επιτέλους η ώρα που οι άνθρωποι βγήκαν από τα κλειστά δωμάτια τους, σπάσανε τις πόρτες και ξεχύθηκαν στο δρόμο..
Δάκρυσαν. Από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις, γι’ αυτούς , από τα δακρυγόνα, από τα οικονομικά μέτρα και τ’ αποτελέσματα αυτών.
Χαίρομαι. Υπάρχει αντίδραση.

Η δική μου φωνή για το Aids, ας ενωθεί με τις δικές σας ! .

Κι εγώ πάντα όμως εδώ, στον δικό μου αγώνα όχι μόνο να παλεύω καθημερινά με το δικό μου Aids, αλλά να προσφέρω ότι μπορώ μέσο του blog μου, γι’ αυτό το σκοπό.
Ακόμα κι αν μείνω μόνη μου, θα συνεχίζω τον αγώνα μου, αυτόν.
Αλλά πάντα ελπίζω και χαίρομαι που στη ζωή μου, αντάμωσα αξιόλογους ανθρώπους να με στηρίξουν.


Μπορεί κάποιοι να μου τσακίζουν τα φτερά και δεν είμαι άγγελος, αλλά πάντα θα βρίσκω τρόπο ν’ ονειρεύομαι και να πετάω ψηλά.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Ζωή είναι εκείνη η στιγμή, που πονάς, δεν έχεις από πουθενά να κρατηθείς, που απελπίζεσαι και χάνεσαι μέσα στη μοναξιά.
Ζωή είναι κι εκείνη τη στιγμή που κάποιος σ’ αγγίζει, σ’ σκέφτεται, σε γαληνεύει, σε ξεκουράζει, δεν σου γιατρεύει το πόνο αλλά σε ξεκουράζει.

Η Ζωή είναι θάνατος, όταν δεν προσφέρεις και δεν την ζεις.
Ο Θάνατος, γεμάτος ζωή στο τέλος, όταν από πριν, αφεθείς.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Άνθρωποι σε απόγνωση

Το 2011 άρχισε με πολλά χτυπήματα, που κάνουν τους ανθρώπους να ματώνουν και να γεμίζουν με πληγές τα πιο βαθειά τους συναισθήματα।

Έχω να γράψω αρκετό καιρό το ξέρω και πολλοί μου παραπονιέστε στο msn μου, να κάνω την παρουσία μου πιο συχνή.
Με μαλώνετε, να μην ξεχνάω το σκοπό μου για το Aids.

Πώς να βάλω όμως τις λέξεις στο χαρτί, όταν χάνονται τόσοι άνθρωποι σε μια στιγμή!
Πώς να γράψω, που τα μάτια μου γίνονται ποτάμια που τρέχουν πάνω στο χαρτί σαν το κύμα εκείνο που πήρε σε μια στιγμή, κάθε παιδική ψυχούλα και έριξε στο γκρεμό κάθε μικρή βαρκούλα.

Αλλά σας έχω πει πως υπάρχουν εποχές που σιωπώ। Υπάρχουν χρονικά διαστήματα που κλείνομαι στον εαυτό μου και δεν μιλάω σε κανέναν. Παρατηρώ τα γεγονότα γύρω μου.

Οι άνθρωποι της μοναξιάς

Οι άνθρωποι πιο μοναχοί από ποτέ αναζητούν μια λύση στο χαμόγελο του διπλανού, του φίλου, του συντρόφου.
Πολλές οι κλειστές πόρτες και τα παραθύρια γιατί οι άνθρωποι φοβούνται να δώσουν γιατί νομίζουν ότι θα χάσουν κάτι που ήδη δεν έχουν γιατί μόνο αν προσφέρουν θα γεμίσουν χαρά.

Κι εγώ εδώ

Κι εγώ πάντα εδώ να ονειρεύομαι πως θα βοηθήσω ανθρώπους με το δικό μου μοναδικό τρόπο μέσα από το internet.
Είναι τα όνειρο μου και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει.
Έχω ξυπνήσει εδώ και καιρό. Γι αυτό κρατάω τ’ όνειρο μου δυνατό!

Ομολογώ πως είμαι λίγο μόνη σ’ αυτόν τον αγώνα με ελάχιστα κοντά μου, τα μέσα ενημέρωσης. Δεν μπορώ να παρουσιάσω το έργο μου αν δεν βγω στο φακό.
Μ’ αυτήν την προϋπόθεση αρνούμαι και συνεχίζω μονάχη μου.
Το πρόσωπο μου είναι οι πράξεις μου.


Κι εγώ εδώ. Μέσα στο χαμό. Μέσα στη σιωπή που φωνάζει, και στη λέξη που ουρλιάζει. Απαγκιστρώσου. Από τον πόνο απελευθερώσου. Κι εγώ εδώ. Πάντα εδώ. Κι εγώ εδώ. Στα μάτια σε κοιτώ!



Είμαι εδώ γι ένα και μοναδικό σκοπό να ενημερώνω τον κόσμο με τον τρόπο αυτό που επέλεξα.

Δεν ξεχνάω το σκοπό.
Θα είμαι πάντα εδώ
και το μήνυμα του έρωτα αυτό:
Προφυλακτικό.
Προφυλακτικό.
Κάθε λεπτό.

Σε κάθε έξοδο, για ποτό.
Σε κάθε ραντεβού παράνομο και φανερό.
Πως αλλιώς να σου το πω!
Προφυλακτικό.
Μην το ξεχνάς αυτό.
Αλλά και εμένα μην φοβηθείς,
γιατί μαζί μου χωρίς αυτό, δεν θα τη βρεις.

Το νησί της μοναξιάς

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την τηλεοπτική σειρά «το νησί».
Καταλαβαίνω και κατανοώ όσο κανείς άλλος, το πόνο εκείνων των ανθρώπων, που βρέθηκαν φυλακισμένοι από μια αρρώστια τόσο φρικτή όπως εκείνη τότε. Τους φυλάκισαν κάποιοι άλλοι γιατί αποτελούσαν «απειλή» γι’ αυτούς. Οι χειρότεροι περιόρισαν τους πραγματικά αθώους. Τι ειρωνεία!

Παρατηρώ όμως και τις περιγραφές που γίνονται σε διάφορες πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές, σπαράζοντας, περιγράφοντας στιγμές και σκηνές από διάφορα επεισόδια.
Χτυπιούνται για το πόσο συγκινημένοι είναι με την ιστορία του πρωταγωνιστή, αλλά ίσως γιατί ξέρουν καλά πως είναι μακριά τους. Δεν τους αγγίξουν. Δεν τους αφορούν.

Το νησί του Aids με τα 34.000 χάπια

Ότι όμως είναι κοντά τους τον προσπερνούν, εύκολα.
Το δικό μου νησί του Aids δεν το βλέπουν!
Μα είμαι εδώ με τα 34.000 περίπου χάπια που έχω φορτώσει στο νησάκι μου, πιστεύω πως είναι εύκολο να με δείτε, αν ανοίξετε τα μάτια σας.
Αρνούνται. Μόνο όταν όμως μάθουν πως έκανα σεξ ή έρωτα με κάποιον κι ας χρησιμοποίησα προφυλακτικό ψάχνουν την είδηση.
Ψάχνουν το κακό, οι καλοί. Αναζητούν το σκοτάδι ενώ εγώ είμαι στο φώς. Είμαι εδώ. Είμαι παντού.

Έχω επικοινωνήσει κι έχουν έρθει πολλές φορές σ’ επαφή άνθρωποι της τηλεόρασης για να παρουσιαστώ στην εκπομπή τους. Αρνούμαι να παρουσιάσω το πρόσωπο μου.
Μην χτυπάτε. Δεν μπορεί ν’ αλλάξει μόνο ένας άνθρωπος τα δεδομένα αλλά παλεύω προς αυτή τη πλευρά με κάθε τρόπο.
Με το blog που έχω φτιάξει προσπαθώ να χτυπήσω μικρά και μεγάλα κουδουνάκια σ’ όλους τους ανθρώπους. Νέους και μεγαλύτερους.



Αν μ’ ακούτε, ενωθείτε μαζί μου

Αν μ’ ακούτε βρείτε τον τρόπο να ενώσετε το νησί μου με το δικό σας. Φτιάξτε σχεδίες, μπείτε σε πλοία, στείλτε μηνύματα, πάρτε αεροπλάνο ή προσπαθήστε να τραβήξετε το νησί μου πιο κοντά σας. Εγώ χρόνια τώρα παλεύω με τα κουμπιά της καρδιάς μου να σας φτάσω.
Κάποιοι στη διάρκεια της ζωής μου κατάφεραν να ενώσουν το δικό τους νησί με το δικό μου. Όλοι μαζί ενωθήκαμε. Φίλοι, εραστές, σύντροφοι.
Κάποια νησιά δεν χωρίζουν ποτέ κι ας τράβηξαν γι’ άλλα ταξίδια.

Ο δρόμος της καρδιάς και της φωτιάς



Όσο και αν βυθίζομαι πολλές φορές μέσα στη μοναξιά, η τρέλα μου για ζωή δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω.
Γι’ αυτό γράφω. Για ν’ επικοινωνώ μαζί σας. Γι’ αυτό γράφω γιατί, υπάρχω.
Πώς να ησυχάσει η ψυχή μου όταν διψάει γι’ αληθινές λέξεις;
Πώς να γαληνέψει τούτο το σώμα όταν καρτερεί ένα χέρι να τα’ αγγίξει;
Πως μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι όταν τις νύχτες σας χτυπάω τις πόρτες της συνείδησης ;


Επιλέγω το δρόμο της φωτιάς,
μέσα από το μονοπάτι της καρδιάς.
Τις νύχτες με φλόγες στα χέρια, φωτίζω το σκοτάδι.
Τη μέρα με χαμόγελο, περπατάω στον ήλιο.
Είμαι εδώ! Εσείς ;

Η ζωή είναι πάντα εδώ

Η Ζωή είναι πάντα εδώ

Υπάρχουν εποχές που σιωπώ, μα είμαι πάντα παρών.
Είναι δύσκολη η περίοδος που διανύουμε τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε συναισθηματικό. Βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους θλιμμένους με κατεβασμένα κεφάλια. Κι άλλους που δεν μπορούν να βρούν ένα σύντροφο να γαληνέψουν.
Το ξέρω παιδιά η ζωή είναι πολύ δύσκολη. Κάποιες στιγμές είναι κι όμορφη. Ελάχιστες για πολλούς απ' εμάς αλλά κρατάμε καλά την ευτυχία αυτών τον στιγμών μέσα μας για να μπορούμε ν' επιζήσουμε.

Ετοιμάσα κι video για εσάς . Ελπίζω να σας αρέσει. Δώστε το σε φίλους και γνωστούς.

Πίσω απο τα λυπημένα σας πρόσωπα και μέσα στις άδειες σας τσέμπες σας βάζω κάτι που δεν μπορείτε εύκολα να βρείτε.
Τη χαρά. Δημιουργήστε την. Μόνοι σας ακόμα και αν δεν υπάρχει γύρω σας και μέσα σας.
Χαμογελάστε . Αντέξτε όλα αυτα τ'άσχημα που αντικρύζετε κάθε μέρα. Παλέψτε.



Η ζωή είναι πάντα εδώ , ακόμα και τις στιγμές που νιώθω πως δεν ζω. Η ζωή είναι πάντα εδώ, γιατί επιλέγω το χαμόγελο απο το κενό.

Απαντήσεις για το aids απο την ιατρο Χρυσουλα Μπότση

Η κυρία Χρυσουλα Μπότση, είναι υπεύθυνη Γρ. HIV/AIDS λοίμωξης ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. Πνευμονολόγος ΜΕΛ Νοσοκομείο Αφροδίσιων & Δερματολογικών Νοσημάτων "Α. ΣΥΓΓΡΟΣ"



1.Πολλοί είναι εκείνοι που στο blog της Ζωής, αλλά και εκτός ρωτάνε για το τι γίνεται τελικά με το φιλί. Πόσο επικίνδυνο είναι και τι σε περίπτωση που ενώ φιλάς τον άλλον, ματώσουν λίγο τα ούλα του τι γίνεται ;
Σωστό είναι να φροντίζουμε τη στοματική μας υγιεινή,τελικά και για λόγους που έχουν να κάνουν με τη σεξουαλικη μας ζωή. Μιλάμε προφανώς για το βαθύ,γαλλικό φιλί. Η πιθανότητα μετάδοσης μ’αυτό τον τρόπο της HIV λοίμωξης είναι σχεδόν απίθανη . Μια μικρή πιθανότητα εκπροσωπεί η ύπαρξη ενεργού βλάβης στο στόμα και των δύο ατόμων. Ωστόσο πιό εύκολα μπορουν να μεταδοθούν άλλα ΣΜΝοσήματα όπως η σύφιλη,η γονόρροια ή τα κονδυλώματα.
Συμπέρασμα: φροντίζουμε παντα για ένα υγιές στόμα και δεν βουρτσίζουμε τα δόντια –ώστε να μην δημιουργούμε τραυματισμούς- πριν βγούμε για βόλτα που πιθανά μπορεί να καταλήξει σε κάτι περισότερο...

2.Πόσος χρόνος χρειάζεται η HIV λοίμωξη για να οδηγήσει στο AIDS;
Η εξέλιξη της HIV λοίμωξης είναι μια συνήθως μακροχρόνια διαδικασία, πολλές φορές χωρίς συμπτώματα και γι αυτό και μπορεί εύκολα να μεταδίδεται χωρίς να γίνεται αντιληπτή ακόμη και από αυτόν/ή που έχει μολυνθεί. Η εξέλιξη του νοσήματος αν δεν υπάρξει φαρμακευτική παρέμβαση, ακολουθεί μια πορεία 8-10 ετων.

3.Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα από τη στιγμή που μεταδοθεί σε κάποιον ο ιός ;
Συμπτώματα μπορεί να μην εμφανισθούν καθόλου όταν μεταδοθεί ο ιός. Σε ποσοστό περίπου 15-17% εμφανίζονται έντονα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν την πρωτολοίμωξη: ψηλός πυρετός που δεν υποχωρεί, εικόνα φαρυγγίτιδας, πρησμένοι λεμφαδένες, γενικευμένο εξάνθημα, διαρροιες, μεγάλη κόπωση. Δεν σημαίνει οτι αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται όλα μαζί. Οπως καλό είναι να θυμόμαστε οτι τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν καθόλου συμπτώματα. Οταν το νόσημα εξελιχθεί η εμφάνιση συμπτωμάτων εξαρτάται από το όργανο που κάθε φορά πάσχει και πολύ συχνά αυτό που βάζει τη διάγνωση είναι το γεγονός ότι οι παθολογικές εκδηλώσεις, συνήθως λοιμώξεις, επαναλαμβάνονται. Υπάρχουν βέβαια και νοσήματα ή εκδηλώσεις που χαρακτηρίζουν το AIDS π.χ. πνευμονία από πνευμονοκύστη carini κλπ

4.Πολλοί είναι εκείνοι που φοβούνται να πάνε να κάνουν εξέταση όχι μόνο για τον ιό του HIV αλλά και γι’ άλλες όπως πχ ηπατίτιδα. Τι πιστεύετε πως πρέπει να γίνεται σ’ αυτήν την περίπτωση ;
Είναι ίσως φυσικό να φοβάται κανείς το αποτέλεσμα μιας τόσο σημαντικής εξέτασης, κυρίως γιατί συνήθως έχει φτιάξει στον μυαλό του μιά εικόνα που έντονα τη χρωματίζουν τα ΜΜΕ και οι εικόνες που προβάλλουν και διαμορφώνουν. Ωστόσο είναι πάντα καλύτερα να ξέρεις τι να κάνεις από το να αγνοείς μια κατάσταση που εξελίσσεται . Εξάλλου ζουμε στη μεριά της γής όπου υπάρχουν διαθέσιμα φάρμακα και άρα και η δυνατότητα αντιμετώπισης. Αν ο φόβος ωστόσο είναι τόσο μεγάλος, προφανώς υπάρχει ανάγκη παρέμβασης και υποστήριξης ψυχολογικής

5.α)Τι γίνεται στην περίπτωση που σπάσει το προφυλακτικό; β) Τι πιθανότητες έχει κάποιος να κολλήσει τον ιό έστω και με μια επαφή;
Οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού δεν είναι πάντα μεγάλες. Μεταδίδεται πιό δύσκολα από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Οι πιθανότητες εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες: σε τι κατάσταση υγείας είναι το άτομο όταν εκτίθεται, για τι είδους επαφή μιλάμε (π.χ. η πρωκτική παθητική επαφή έχει τη μεγαλύτερη επικινδυνότητα, η ενεργητική στοματική τη μικρότερη) για τι είδους οροθετικό άτομο μιλάμε (σε αγωγή, χωρίς αγωγή, με ψηλό φορτίο ιού, χαμηλό φορτίο) για τη συνύπαρξη και άλλου νοσήματος στην περιοχή (π.χ σύφιλης, κονδυλωμάτων, κολπίτιδας, πρωκτίτιδας κλπ)
Οταν το προφυλακτικό σπάσει δεν περιμένουμε! Απευθυνόμαστε για οδηγίες στα τμήματα επειγόντων των νοσοκομείων που οφείλουν να ξέρουν τι να κάνουν και να χορηγήσουν προφυλακτική αγωγή αφού εκτιμήσουν την επικυνδυνότητα. Σχετικές οδηγίες του έχουν αποσταλεί από το ΚΕΕΛΠΝΟ και μπορεί κανείς να τις βρεί και στο site. http://www.keel.org.gr/keelpno/2008/id951/not_prof_exp_instr_HIV.pdf

6.Ποιος είναι εκείνος ο μηχανισμός που μεταδίδεται ο ιός κατά την διάρκεια του στοματικού sex;
H είσοδος του ιού από οποιοδήποτε βλεννογόνο είναι εφικτή. Σε περίπτωση λοιπόν στοματικής επαφής, μπορεί κανείς να εκτεθεί στον ιό κυρίως λόγω ύπαρξης βλαβών στο στόμα και κυρίως αν υπάρξει εκσπερμάτωση στο στόμα.

7.Που μπορεί να κάνει κάποιος εξετάσει και πόσο κοστίζει;
Παντού,δηλ., σε κάθε νοσοκομείο της χώρας. Η εξέταση είναι εμπιστευτική και δωρεάν

8.Ποιο είναι το minimum σε χρόνο και ποιο το maximum εμφάνισης των συμπτωμάτων του ιού .
Εχει απαντηθεί

9.Μετά από μια «επικίνδυνη» επαφή, πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να κάποιος να κάνει εξέταση ;
Πρώτα απ’ολα αναφέρθηκαν πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει πριν την εξέταση ώστε, να αποφύγει τη μόλυνση. Επειδη η εξέταση βρίσκει αντισώματα για τον ιό κι αυτά χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν, η εξέταση οφείλει να γίνεται 6-8 εβδομάδες μετά την επικίνδυνη επαφή. Φυσικά εφόσον τώρα, είναι αρνητική.!!

10.Αν κάποιος από εμάς κάνει την εξέταση και βρεθεί θετικός στον ίο τι πρέπει να κάνει μετά.Τι γίνεται δηλαδή απ’ εκεί και πέρα;
Να αναζητήσει μια Μονάδα Λοιμώξεων να τον παρακολουθεί και να συζητήσει με ένα γιατρό τις απορίες του. Δεν χρειάζεται πανικός. Ειναι πια μια αρρώστια που αντιμετωπίζεται . Ισως αλλάζει ο τρόπος ζωής μια που οφείλει κανείς να προσέχει και να αγαπά τον εαυτό του, να πάρει τα φάρμακά του όταν τα χρειαστεί και να συνεργαστεί καλά με το/τη γιατρό του...

11.Σε άλλες χώρες του εξωτερικού υπάρχουν διαφορετικές θεραπείες και φάρμακα για τον συγκεκριμένο ιό ;
Στις περισσότερες χώρες του κόσμου ΔΕΝ υπάρχουν φάρμακα για τον ιό γιατί οι πολύ υψηλές τιμές που ζητάνε οι φαρμακευτικές εταιρείες, είναι απαγορευτικές για χώρες της Αφρικής, της Ασίας ακόμη και της Ανατολικής Ευρώπης. Στο λεγόμενο Δυτικό κόσμο, τα φάρμακα είναι ίδια παντού.

12.Είναι αλήθεια πως στην Αμερική όπου φτιάχνονται όλα τα φάρμακα του HIV λαμβάνουν πιο γρήγορα τα νέα φάρμακα απ’ ότι στη χώρα μας;
Φτιάχνονται και στη Γαλλία. Δεν παίρνουν πιό γρήγορα φάρμακα στις ΗΠΑ. Σ’αυτό που διαφέρουν είναι ίσως η δυνατότητα πολλών μελετών για φάρμακα.


13.Υπάρχει έστω και μια μικρή χρονική διαφορά στο να έρθουν εδώ τα φάρμακα ;
Υπάρχει. Η γραφειοκρατία η Ελληνική έχει καθυστερήσει φάρμακα . Τελευταία πάντως τα πράγματα βελτιώνονται

14.α)Ποια είναι τα λάθη που κάνουν οι φορείς σε σχέση με τα φάρμακα τους αλλά και με τη ζωή τους ;
Συχνά κουράζονται να παίρνουν φάρμακα για χρόνια και τα ..παραλείπουν κάποιες φορές. Αλλοτε δεν πείθονται να τα πάρουν. Ακόμη μπορεί να μην σέβονται το δοσολογικό σχήμα ή τις οδηγίες χορήγησης (π.χ.με φαγητό ή χωρίς φαγητό).
Συχνά δεν θέλουν να επιβάλλουν στη ζωή τους αλλαγές που είναι αναγκαίες π.χ. τη συνεχή χρήση προφυλακτικού στις επαφές, ένα τρόπο ζωής πιό συντηρητικό (π.χ. όχι πολλά ξενύχτια, όχι πολλά οινοπνευματώδη,προσοχή στα ταξίδια και στη διατροφή κλπ)

15.β)Σε τι έχουν αλλάξει τα φάρμακα σε σχέση με το παρελθόν;
Εχουν λιγότερες παρενέργειες, είναι περισσότερα, έχουν μικρότερο δοσολογικό σχήμα (λιγότερα χάπια)

16.Από τη μακρόχρονη εμπειρία σας ποια είναι τα λάθη που κάνουν όλοι εκείνοι που δεν έχουν μολυνθεί έναντι εκείνων που θετικοί στον ιό ;
Ολοι πιστεύουν οτι σ’αυτούς δεν θα συμβεί ποτέ. Αντιμετωπίζουν συχνά τα οροθετικά άτομα ως «επικίνδυνα» ή παραβατικά η ακόμη χειρότερα ως μελλοθάνατους/ες

17.Υπάρχουν διαφορές στο τρόπο παρακολούθησης των ασθενών με HIV στο εξωτερικό απ’ ότι στην Ελλάδα και το αντίστροφο;
Τα φάρμακα είναι ίδια και η παρακολούθηση του νοσήματος δεν διαφέρει πολύ. Αυτό που προφανώς διαφέρει είναι η αντιμετώπιση των οροθετικών ατόμων από ιατρονοσηλευτικό προσωπικό εκτός απόαυτό που το παρακολουθεί. Εδω υπάρχουν πολλές καταγγελίες για κακή συμπεριφορά ή και συμπεριφορά διάκρισης.

18.Πόσο σωστή είναι η πρώτη απάντηση όταν βγει θετική στον ιό;
Η πρώτη απαντηση το ELISA τεστ έχει πιθανότητες να βγεί και ψευδώς θετικό π΄χ σε εγκυμοσύνη ή συνύπαρξη άλλου νοσήματος. Ωστόσο απάντηση δεν δίνεται άν δεν έχουν γίνει δύο αιμοληψίες με διαοφρετική μέθοδο η κάθε μια. Η ELISA επιβεβαιώνεται στη συνέχεια με άλλη μέθοδο που ονομάζεται Western Blot

19.Αυτή είναι ερώτηση πάλι από το blog της Ζωής όπως και οι περισσότερες άλλωστε. Αναφέρει τα εξής: «Το AIDS μετά από τόσα χρόνια τ’ έχουμε ξεχάσει οι περισσότεροι καθώς από τύχη και μόνο δεν μας έχει χτυπήσει την πόρτα, καθώς όλοι λίγοι- πολύ έχουμε παραβεί τους κανόνες ασφαλούς σεξ. Που πιστεύετε πως οφείλεται η χαλαρότητα που διαπιστώνεται τα τελευταία χρόνια σε ότι αφορά το Aids, τόσο από την πλευρά των πολιτών, όσο και από την πλευρά του κράτους και τον κοινωνικών φορέων;»

Υπάρχουν εξηγήσεις. Οι πολίτες βαρέθηκαν να προσέχουν, κοπώθηκαν,πιστεύουν –ειδικά αν είναι νέοι- οτι δεν θα τους τύχει. Αλλοι –κι αυτό συμβαίνει- διασκεδάζουν να κινδυνεύουν...
Το κράτος, στην Ελλάδα, δεν εφάρμοσε ποτέ προγράμματα παρέμβασης με στόχο συγκεκριμμένες ομάδες πληθυσμου ανάλογα με τις συμπεριφορές τους και την αντίληψη που έχουν για την υγεία, το σεξ, την ασφάλεια.
Η σεξουαλική αγωγή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ στα σχολεία ενώ έχει νομοθετηθεί.
Στην Ελλάδα, κι αυτό που υπήρχε, είχε να κάνει με spots, γιορτές –γιατί άραγε;- την 1η Δεκεμβρίου αλλά ποτέ με μια σχεδιαμένη στρατηγική παρέμβασης που διαθέτει επίσης μηχανισμό επανεκτίμησης και αξιολόγησης.
Το Εθνικό Σχεδιο Δράσης που προβλέπει όλα αυτά, δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ...Ας ελπίσουμε οτι κάτι θα γίνει επιτέλους τώρα,αν και η οικονομική κρίση δεν αφήνει και πολλά περιθώρια και υπάρχουν τόσα προβλήματα στην υγεία που περιμένουν να επιλυθούν...
Πολλοί κοινωνικοί φορείς πάλι παγιδεύτηκαν επίσης στο μοντέλλο της γιορτής της 1ης Δεκεμβρίου. Ωστόσο αρκετές προσπάθειες γίνονται από αρκετές ΜΚΟ, όπου και όπως μπορούν.

Πάντα προφυλακτικό, εμείς οι δυο

Μη φοβάστε το Aids αλλά την άγνοια σας.

Από τη μέρα ανάρτησης του blog μου, μέχρι σήμερα έχω ακούσει αμέτρητες εξομολογήσεις για το πόσοι είναι αυτοί που συστηματικά ή περιστασιακά δεν χρησιμοποιούν προφύλαξη.
Εγώ το μήνυμα που δίνω κάθε φορά σ’ όλους εσάς είναι να σκέφτεστε την ζωή σας και μετά την απόλαυση.
Το ίδιο φυσικά ισχύει και για μένα γιατί δεν έπαψα ποτέ να έχω σεξουαλική ζωή και δεν θέλω να κολλήσω κάτι άλλο.

Πάντα προφυλακτικό εμείς οι δυο. Γιατί χωρίς sex κι έρωτα, τη ζωή δεν μπορώ να φανταστώ.

Κραυγές, απορίες και αμαρτωλές ιστορίες

Από τη πρώτη στιγμή που διαβάζουν το blog μου οι περισσότεροι που μου μιλάνε στο msn έχουν πανικοβληθεί.
Όχι για μένα τόσο αλλά γιατί θυμούνται τις φορές εκείνες, πρόσφατες και πιο παλιές που δεν έχουν χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

Δεν ξέρω ποια περίπτωση να προαναφέρω.
Το περιστατικό ενός άντρα 29 ετών είναι ενδεικτικό και πολλών άλλων καταστάσεων.
Είχε γνωρίσει κάποια από το chat που μιλάγαμε και μου αποκάλυψε πως είχε βρεθεί μαζί της, χωρίς προφυλακτικό.
Δεν ξανασυναντήθηκαν, ούτε μίλησαν ξανά αλλά αυτόν τον έτρωγαν οι σκέψεις από τότε.
Σε λίγες μέρες θα κάνει εξετάσεις, όχι μόνο αυτός αλλά και πολλοί άλλοι που έχουν φανερές, κρυφές, διπλές και τριπλές ζωές.

Δεν χρησιμοποιείται προφυλακτικό παιδιά ! Αυτή είναι η αλήθεια. Μαύρη αλήθεια ! Ας της ρίξουμε φως!

Όπως αλήθεια είναι πως όταν τον ρώτησα αν θα συνευρισκόταν μαζί μου ερωτικά τώρα που ξέρει, σε σχέση με την άλλη κοπέλα που δεν γνώριζε, μου απάντησε πως αν του άρεσα γιατί όχι. Νομίζω πως δεν ήθελε να με φέρει σε δύσκολη θέση και ούτε ο ίδιος να φανείς κακός. Οι περισσότεροι όμως κι ας μην χρησιμοποιούν προφύλαξη είναι αρνητικοί μαζί μου.
Οι ίδιοι που είναι έτοιμοι πριν πληροφορηθούν για μένα, μου προτείνουν να πάμε για ποτό και έπειτα ότι προκύψει. Μάλιστα αρκετοί απ ’αυτούς μου τονίζουν πριν καν με γνωρίσουν πως έχουν αλλεργία στο «λάστιχο».
Ας μην κρυβόμαστε ! Εγώ τουλάχιστον είμαι εδώ πάντα στο φως.

Δεν θα σταματήσω να το φωνάζω πως κανείς ποτέ δεν θα μου φορτώσει τα δικά του λάθη. Έχω τα δικά μου σας ευχαριστώ. Όμως ο αγώνας μου αυτός είναι σημαντικός. Μέσα από το blog μου αυτό, το οποίο ανανεώνεται, μπορείτε να δείτε σημαντικές πληροφορίες από γιατρούς. Θα είμαι πάντα κοντά σας. Εσείς είστε εδώ;