"...Αν μπορέσω και σώσω έστω και έναν που θα διαβασει το blog απο το Aids, μου αρκει." -Ζωή Αγγέλου

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Αγάπη και Aids




Μιχάλης- Ξένια

Αυτό το κείμενο είναι αφιερωμένο σε δύο ξεχωριστούς νέους ανθρώπους που μέσα από την αγάπη που έχει ο ένας για τον άλλον και την προσφορά προς τους άλλους, με κάνουν να γεμίζω δύναμη για να συνεχίσω τα βήματα μου στο δύσκολο μονοπάτι που είμαι.
Ο Μιχάλης είναι ο πιο παλιός μου φίλος όταν εγώ ήμουν δεκαεννιά ετών κι αυτός δεκαοκτώ.
Στο πέρασμα του χρόνου οι δυσκολίες, μας έφεραν πιο κοντά. Δεν έχω μόνο εγώ προβλήματα ξέρετε αλλά και οι άλλοι.
Η επαφή και η επικοινωνία μας περνούσε πάντα από την καρδιά κι όχι από τη λογική και το συμφέρον.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν πάντα εκεί όταν το χρειαζόμουν και ήμουν στο πλάι του όταν ήθελε να μου πει τα δικά του.

Πολλές φορές τσακίστηκα και έφτασα μέχρι το γκρεμό αλλά μια κουβέντα του Μιχάλη, ποτισμένη με αγιασμό μ’ έκανε να σταθώ και πάλι όρθια.

Αυτός ο άντρας, όταν γνώρισε την Ξένια ένιωσε πως βρήκε το άλλο του μισό πραγματικά.
Και οι δυο πια μου δίνουν διπλή δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσω.

Τώρα που γράφω τούτες τις λέξεις τα μάτια μου βουρκώνουν.

Το ζευγάρι αυτό αγαπάει πραγματικά ο ένας τον άλλον και παρόλο τα αδυσώπητα, σκληρά χτυπήματα που δέχτηκαν στήριξαν ο ένας τον άλλον.


Πολλές φορές νιώθω μόνη και πιστεύω πως δεν είναι μόνο θέμα Aids, καθώς πολλοί άλλοι γύρω μου αισθάνονται έτσι.
Αυτό που μας λείπει είναι μια πραγματική αγκαλιά για να μπορέσουμε ν’ βλέπουμε όλα εκείνα τα χρώματα του ουρανού και της θάλασσας κάθε μέρα.

Το sex είναι μια απόλαυση της στιγμής.
Η αγάπη είναι όλες εκείνες οι στιγμές, μια ζωής.

Πολλές φορές μέσα από το blog μου έχω αναφέρει πόσο ψέμα, βρωμιά και σαπίλα υπάρχει αλλά χρειάζονται τέτοια φωτεινά παραδείγματα για να ρίχνουν ακόμα περισσότερο φως στη ζωή, που πολλές φορές σκοτεινιάζει αλλά και στις ψυχές μας που ακόμα περισσότερες φορές δείχνουν να γεμίζουν θλίψη.




Όταν αγαπάς βρίσκεις τον τρόπο, να προσφέρεις.
Όταν αγαπάς βρίσκεις τον τρόπο, να διαφέρεις.

Μιχάλη, Ξένια σας ευχαριστώ που υπάρχετε στη ζωή μου.
Εμείς δεν θα κλέψουμε από το μαγικό φίλτρο της αγάπη σας. Εσείς απλόχερα το δίνεται σ’ όλο τον κόσμο, γι’ αυτό και δεν τελειώνει ποτέ.
Η αγάπη δεν είναι μια ιδανική κατάσταση. Ακόμα και αυτό το ζευγάρι πάλεψε και αγωνίζεται κάθε μέρα για να μπορούν να δεχτούν τα τραύματα και να γιατρέψουν όσο γίνεται γρηγορότερα τις πληγές. Ακόμα και μεταξύ τους αναμετρήθηκαν και μέτρησαν τις αντοχές τους για να φτάσουν στο σημείο εκείνου που τους κάνει συντρόφους κι όχι ένα τυπικό ανδρόγυνο.

Μέσα από την αγάπη μπορεί το Aids και όλες οι αρρώστιες , είτε με τη φιλική προσφορά κάποιων ανθρώπων είτε με τον έρωτα, είτε με την αγκαλιά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να μας γεμίσει με θάρρος για να συνεχίσουμε το δύσκολο δρόμο μας.


«Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που όσο το προσφέρεις, τόσο περισσότερο έχεις».
Τ. Γουϊλσον.



Το πρόσωπο του Άγγελου


Θα κλείσω με ένα τραγούδι που είναι επιλογή του Άγγελου από τα Γιάννενα, στον οποίον είχα αναφερθεί και την προηγούμενη φορά. Ένας υπέροχος άντρας που όπως μου γνωστοποίησε θα συμμετάσχει στον επόμενο ημιμαραθώνιο που θα γίνει στο Πήλιο το Μάρτιο. Μου έδωσε την άδεια να δημοσιεύσω το πρόσωπο του γιατί ήθελε να δούνε όλοι πως αυτό που προσφέρει για μένα, το κάνει μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής του η οποία καθρεφτίζεται στο πρόσωπο του.

«Κάθε φορά απ’ εδώ και πέρα όλοι οι αγώνες που θα δίνω θα είναι για το Aids καθώς και στην προσπάθεια σου να ενημερώσεις νέους σαν κι εμένα να κάνουν εξετάσεις και να χρησιμοποιούν προφυλακτικό»

Έχω δακρύσει αμέτρητες φορές με τον τρόπο που αυτός ο άντρας,(σημειώνω επειδή με ρώτησαν πάρα πολλοί και δεν ξέρω το λόγο, πως δεν έχει Aids), συμπάσχει μ’ εμένα.



Το blog αυτό θα συνεχίσει να παλεύει γι’ όλους εσάς. Δεν ξέρω αν κάνω το πιο σωστό. Είμαι απλά ένας άνθρωπος που σίγουρα κάνω λάθη.
Στην αναζήτηση του έρωτα και της αγάπης, πέφτω κι εγώ σε σφάλματα.

Στο τέλος αυτός του κειμένου θα σας υπενθυμίσω το σημαντικότερο λόγο που έφτιαξα αυτό το blog.
Την αναγκαιότητα της προφύλαξης.



Ανακοίνωση
Οποιος από εσάς θέλει να φτιάξει το δικό του βιντεάκι για το Aids ή να δημοσιεύσω ένα τραγουδι που έχετε γράψει και θα θέλατε ν’ ακουστεί θα ήταν χαρά μου να το φιλοξενήσω στο blog.
(Στο mail mou : zwhaggelou@windowslive.com) ή στο msn μου που έχει την ίδια διεύθυνση). Ευχαριστώ





Ζωή …

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Ένας άγγελος που τον λένε Άγγελο



Πόσο χάρηκα με αυτή τη φωτογραφία που μου έστειλε, ο Άγγελος.
Μου χάρισε τον αγώνα αυτό, που έδωσε πριν λίγο καιρό, για το δικό μου αγώνα για το Aids.
«Τέσσερις (4 )ώρες και 42 λεπτά» , έκανα μου είπε για σένα Ζωή. Αλλά ήταν πολύ λίγο, στα λεπτά και τη ζωή που δίνεις εσύ κάθε στιγμή, για να είσαι ζωντανή, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά».

Άρχισα να κλαίω. Δεν μπορούσα με τίποτα να σταματήσω.
Αυτά όμως ήταν δάκρυα χαράς γιατί νιώθω πως αργά και σταθερά βλέπω πως υπάρχουν άνθρωποι που προβληματίζονται και είναι έτοιμοι να δώσουν ένα μικρό κομμάτι από το χρόνο τους.
Ένας άντρας στα 27 του χρόνια μου έδωσε κουράγιο, γιατί σκέφτηκε να προσφέρει κι αυτός κάτι σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια της ενημέρωσης που έχω ξεκινήσει.
Ναι παιδιά σας έχω ανάγκη. Σας χρειάζομαι πλάι μου για να μπορέσω να συνεχίσω.
Έχω πέσει αρκετές φορές στη διαδρομή. Και πιστέψτε με, αυτό τον καιρό είμαι αρκετά κουρασμένη και έχω αρκετά προβλήματα υγείας.
Αλλά τα σπασμένα μου φτερά, κάτι τέτοιες στιγμές, όπως μ’ αυτό που έκανε ο Άγγελος, γιατρεύονται και πετάω ψηλά.

Δώστε αγάπη

Σήμερα δεν θα γράψω πολλά. Σήμερα θα σας δώσω μια μεγάλη αγκαλιά και θα σας προτρέψω να ακούσετε λίγο περισσότερο κάποιον φίλο ή γνωστό σας που βρίσκεται σε αδιέξοδο ή αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα.
Δεν υπάρχω μόνο εγώ παιδιά με το Aids αλλά και πολλοί άλλοι με πολύ σημαντικότερα προβλήματα.
Μην κλείνεται τα μάτια σας. Κοιτάξτε γύρω σας και προσφέρετε το καλύτερο σας εαυτό σε όποιον μπορείτε γιατί θ’ έρθει η στιγμή να χρειαστείτε κι εσείς τη βοήθεια κάποιου.

Άγγελε μου σ’ ευχαριστώ που η φωνή της καρδιάς μου έφτασε ως τα Γιάννενα και την άκουσες.

Ευχαριστώ όμως κι όλους εσάς.
Το Aids είναι ένας ιός που θέλει προσοχή.
Ο άνθρωπος όμως έχει ανάγκη την αγάπη πάνω απ’ όλα.

Σ’ ευχαριστώ Άγγελε μου ……

Σ’ αυτό το δύσκολο ταξίδι μου μέσα στη ζωή, προσμένω τα χέρια σας να με αγγίξουνε, γιατί τα δικά μου, σας έχουν ήδη αγκαλιάσει .


Ζωή …

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Aids- Η δύναμη της προσφοράς.


Ανήλικα κορίτσια κι αγόρια, αναζητούν στο internet το παιχνίδι, αγνοώντας τους κινδύνους.

Όσο περνάει ο καιρός νιώθω όλο και περισσότερο τι δύναμη να κάνω περισσότερα πράγματα για εσάς. Να προσφέρω ότι μπορώ για να βοηθήσω στην ενημέρωση όχι μόνο για το Aids, επειδή έτυχε σ’ εμένα κι όπως βλέπετε δεν βάλτωσα μέσα στη μιζέρια μου, αλλά και για άλλα εξίσου σοβαρά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά σ’ αυτούς που με χτυπάνε αλύπητα με τα μηνύματα τους στο msn για τον αγώνα μου αυτό.
Να ξέρατε πόσο σκληροί ακόμα και από μια αρρώστια μπορεί να γίνουν οι άνθρωποι. Μα εμένα δεν με πληγώνουν, αλλά με δυναμώνουν.

Είμαι αποφασισμένη να κάνω τα πάντα για ν’ ακουστεί παντού η φωνή μου.
Όμως δεν θα μπορούσα να λησμονήσω κι εκείνους που με στηρίζουν κι μιλάμε σχεδόν καθημερινά μέσο του msn messenger και είναι πλάι μου ενθαρρύνοντας να γράφω συχνότερα και να κάνω περισσότερα πράγματα στο θέμα ενημέρωσης για το Aids.



Δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου

Πρέπει να κάνω κάτι λέω και ξαναλέω πολύ συχνά στον εαυτό μου. «Συναντώ» μέσο του internet πολύ συχνά πολύ νέα παιδιά που χάνονται αναζητώντας κάτι μέσα στο χώρο αυτό.
Νέα παιδιά. Ανήλικα παιδιά 12, 13, 14 που έχουν ήδη αρχίσει την ερωτική σου ζωή και δεν φοράνε προφυλακτικό.
Που φοβούνται για μια πιθανή εγκυμοσύνη.
Έρχομαι πιστέψτε με σε πολύ δύσκολη θέση. Τους αναφέρω πως πρέπει να μιλήσουμε αμέσως στους γονείς τους και να ενημερωθούν περισσότερο για τα μέτρα αντισύλληψης από τον οικογενειακό τους γιατρό και γυναικολόγο.

Φοβάμαι γι αυτά, γιατί θα μπορούσαν να είναι παιδιά μου, παιδιά σας.
Με πολλές γυναίκες κι έχουν κόρες σ’ αυτήν την ηλικία συνομιλώ αρκετά, συχνά εκφράζοντας μου την ανησυχία τους αλλά και το σημαντικό ρόλο που μ’ αυτήν τη μικρή μου προσπάθεια.

Να χτυπήσουν δυνατά οι καμπάνες της ενημέρωσης


Θα ήθελα να σας ομολογήσω πως πολύ μεγάλα chat δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να είμαι μόνιμα σε κάποια στήλη τους και ειδικά όταν εκεί μπαίνουν καθημερινά κυρίως νέοι άνθρωποι.
Βέβαια δεν μπορώ να ξεχάσω κι αυτούς που μ’ ανέφεραν και προσπάθησαν να περάσουν κάποιο μήνυμα.
Δεν γίνεται όμως τίποτα έτσι. Χρειάζεται να χτυπήσουν δυνατά οι καμπάνες τις ενημέρωσης. Δεν αρκούν μικρά καμπανάκια μόνο και μόνο για να καθησυχάσουμε την συνείδηση μας.

Είμαι εδώ και με βλέπετε, όπως και το Aids, που δεν θέλετε να δείτε.


Εγώ ακόμα και με τα χέρια δεμένα θα συνεχίσω να γράφω με το στόμα. Θα φωνάζω και θα προσπαθώ να περάσω στη νέα εκείνη κοπέλα των 13 ετών που γνωρίστηκε με έναν άγνωστο μέσο του
internet, χωρίς να σταθώ καθόλου αν ήταν σωστό αυτό που έκανε, αλλά τουλάχιστον να ζητήσει το προφυλακτικό.
Μην τρομάζετε. Μη κλείνεται τα μάτια σας .Αυτή είναι η αλήθεια. Πολλά νέα παιδιά μου μίλησαν για τραυματικές εμπειρίες που είχαν. Είναι τα δικά σας παιδιά ίσως και τα δικά μου που δεν μπόρεσα να κάνω.



Μη μείνεις θεατής


Όλη μου τη ζωή και δεν αναφέρομαι μόνο στο τωρινό μου πρόβλημα υγείας έπρεπε να περνάω μέσα από κεραυνούς για να μπορέσω να προχωρήσω. Αυτό θα κάνω κι αυτή τη φορά.
Για μένα είναι όνειρο ζωής να μπορέσουν όσοι γίνεται περισσότεροι άνθρωποι να μάθουν τις σωστές πληροφορίες από τους ειδικούς επιστήμονες!


Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν έτοιμοι δρόμοι εγώ θα τους δημιουργήσω.


Ξέρω πολύ καλά πως αυτό που ξεκίνησα να κάνω δεν είναι καθόλου εύκολο. Πολλές φορές δεν υπάρχουν καν δρόμοι.
Αλλά ακόμα και τότε εγώ είμαι έτοιμη να τους φτιάξω, για να περπατήσετε.

Κι όλο αυτό το κάνω γιατί όσο μιλάμε το Aids, εξακολουθεί να υπάρχει κι ένα ακόμα αθώο παιδί θα πειστεί από κάποιον να βγει ραντεβού έξω μαζί του και δεν θα χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.




Είμαι εδώ! Εσείς που είστε ;


 
©  free template by Blogspot tutorial