"...Αν μπορέσω και σώσω έστω και έναν που θα διαβασει το blog απο το Aids, μου αρκει." -Ζωή Αγγέλου

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Παιδιά και HIV


Μου πήρε αρκετό καιρό , ώσπου να καταφέρω να γράψω έστω και μια λέξη, για την ενότητα αυτή .
Με πονάει πολύ περισσότερο τελικά, απ’ ότι πίστευα .
Πριν χρόνια όταν ήμουν δεκαοχτώ, φανταζόμουν πως στα τριάντα επτά μου θα είχα δυο παιδιά. Αλλά δεν έγινε έτσι.
Δεν θα γίνει έτσι.
Ματώνω μέσα μου και νιώθω πως το αίμα της συγκεκριμένης πληγής, φτάνει ως στη καρδιά . Αισθάνομαι έντονα , πως το αίμα αυτό δεν είναι μόνο κόκκινο αλλά στο πέρασμα του, παρασύρει κι όλα τα υπόλοιπα χρώματα . Όπως το πράσινο, το πορτοκαλί αλλά και παιδικά χαμόγελα.



Όταν άρχισε να «χτυπάει» σαν τρελό το βιολογικό μου ρολόι γύρω στα τριάντα τέσσερα , προσπάθησα να το κρύψω βαθιά μέσα μου και να σκεφτώ όλες εκείνες τις δικαιολογίες που λέμε όταν δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο .Πως πολλές γυναίκες που δεν έχουν προβλήματα υγείας δεν μπορούν να αποκτήσουν κτλ .

Το τελευταίο όμως χρόνο όμως όλα αυτά βγήκαν πιο έντονα στην επιφάνεια, σαν ορμητικά ποτάμια κατευθείαν από την ψυχή μου.



Ομολογώ πως μια περίοδο της ζωής μου έκλαιγα κρυφά απ’ όλους, όταν έβλεπα παιδιά στη τηλεόραση , σε περιοδικά .
Δεν μπορούσα να κρατηθώ .Όλες εκείνες οι παιδικές φωνούλες , τα πρόσωπα αλλά και οι ευθύνες που ήθελα ν αναλάβω και να προσφέρω αγάπη, γίνοταν καυτά δάκρυα που έπεφταν σαν κεραυνοί ,από τα μάτια μου. Από την άλλη όμως, ένιωνα να ξαλαφρώνω από το βάρος που κουβαλούσα τόσα χρόνια.

Σας ανοίγω την καρδιά μου .Ήταν φοβερά ψυχοφθόρο να σας μιλήσω γι’ αυτό που με βασανίζει .Μάτωνα με κάθε σκέψη, με κάθε λέξη .Σαν να χτυπούσαν οι σκέψεις μου, το μέλλον που δεν θα είχα, όλο το κορμί μου .
Όμως για ακόμα μια φορά θα πρέπει να δεχτώ την πραγματικότητα. Ναι!

Ομολογώ πως παρόλο που γνωρίζω αρκετές γυναίκες με HIV, που έφερναν στο κόσμο υγιέστατα μωρά , έχω όμως στο μυαλό μου και κάποια άλλα παιδιά που γεννήθηκαν και εξακολουθούν να ζούνε με το βαρύ αυτό φορτίο του Aids.
Εγώ δεν μπορώ να παίξω μ’ αυτό , όσες και εγγυήσεις κι αν μου δώσουν .
Κλείνοντας την ενότητα αυτή, εύχομαι σ’ όλους εκείνους που έχουν παιδιά να τ’ αγαπάνε και να μην ακούμε τόσο συχνά το πόσο βασανίζονται από ελεεινούς ανθρώπους .

Θα επαναλάβω για μια ακόμα φορά , πως ένα σημαντικός σύντροφος στη ζωή μας , ακόμα και χωρίς την παρουσία παιδιών , μπορεί να μας χαρίσει πολλές μαγικές στιγμές .Ν’ αντέξουμε όλα εκείνα που είναι να περάσουμε .

Δεν μπορώ να σας κρύψω πως έχω ανάγκη να προσφέρω αγάπη.



Σας ευχαριστώ, που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας ,τόσα σημαντικά θέματα για μένα .

Ζωή

17 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Είναι πραγματικά δύσκολο σε μια γυναίκα να περνάει κι αυτό το κομμάτι της ζωής της χωρίς παιδιά ..
Σε καταλαβαίνω ..

χριστίνα

Ανώνυμος είπε...

θαθελα να σε καταλαβω...να νιωσω τι περνας...για να πω οτι σε καταλαβαινω..προσπαθω να ερθω στη θεση σου..και αυτη ακομα η σκεψη ποναει!

bear είπε...

Ξέρεις πολύ καλά ότι μπορείς να αποκτήσεις παιδί.
Είσαι ποιο παλιά από μένα και νομίζω ότι ξέρεις
πολυ καλά όλη την διαδικασία που γίνεται σε μια οροθετική γυναίκα ή σε άντρα ώστε να αποκτήσουν υγιέστατο μωρό.
Έιδική θεραπεία κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και καισαρική.
Κατά την διάρκεια της γέννας μεταδίδεται ο ιός Ζωήτσα, κι όχι κατά την διάρκεια της κύησης.
Αν το θες πολύ προχώρα.
Εγώ αν ήμουν στρέιτ δεν θα το σκεφτόμουν θα έκανα παιδί. Φιλάκια

Ανώνυμος είπε...

Ζωη μπορω να καταλαβω και να νιωσω στο ελαχιστο αυτο που αισθανεσαι αλλα παρολα αυτα ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολο για μια γυναικα!Αν και δεν γνωριζω καλα το θεμα ..η γνωμη μου ειναι πως αν πλεον οι πιθανοτιτες να μην βγει το παιδι ορθετικο ειναι παρα πολλες..θα ηταν πολυ ωραιο να γινεις μανουλα!και για σενα ωστε να σταματησεις να πονας..και για το παιδι που θα εχει μια τοσο καλη και ευαισθητη μητερα!αντωνης

δημητρης είπε...

Ισως καποιοι "ανθρωποι" ερχονται σε αυτον τον κοσμο με ενα βαρυ καρμα ...
Δεν ειναι απαραιτητο ολοι να γινουν γονεις σιγουρα . Εξαλλου πολλοι δεν τα καταφερνουν καθολου καλα με χειροτερα επακολουθα ...
Καθε στιγμη στη ζωη μας θελει δυναμη και κουραγιο . Απο τις δυσκολιες μαθαινουμε και οχι απο τα αχαχουχχα ...
Το ποσο θα μεινουμε σε αυτο τον πλανητη κανενας δεν μπορει να το ξερει . Αλλος πολυ , αλλος λιγο . Ο καθενας πρεπει να συμβαλλει με τον τροπο του και το χρονο του .
Αν δεν πονεσεις , δεν θα νιωσεις χαρα ..
Και ισως αυτη τη χαρα να μην ειναι σε τουτη τη ζωη
Τα σεβη μου
Δημητρης

Ανώνυμος είπε...

zoh eisai palikari,sikonis ton stayro moni sou, me ti boithia tou theou ola tha pane kala,na exeis pisti kai tha deis poles alages

Ανώνυμος είπε...

Ξερω την ιστορια σου, την ειχα διαβασει και παλιοτερα. Ομως..εισαι δυνατη και αφου θελεις να προσφερεις αγαπη σε παιδια μπορεις να το κανεις με χιλιους δυο τροπους. Η αγαπη δεν περιοριζεται και απ'οσα εχω διαβασει εισαι πολυ καλος ανθρωπος..και θα τα καταφερεις.
Και κατι που πιστευα παντα..οι δυσκολιες της ζωης τυχαινουν σε ανθρωπους που μπορουν να τισ παλεψουν και να τις αντεξουν! Και μου το επιβεβαιωνεις εσυ τωρα!
Δεν εχει τελειωσει η ζωη για σενα..δεν θα σου αξιζε κατι τετοιο

tsantler_bing είπε...

kyriaki prwi,afou eixa piei to milko m,imoun s ena chat room...!ena ap ta atoma pou eipwthike(?)kalimera isoun kai sy...!otan eida to blog s,mperdeytika!ti na ekana???symponoia???oxi vevaia...!katanoisi???dn exeis kati....!mia apli paratirisi...egw dn tha eixa tin dynami oxi gia blog,alla oute gia chat rooms,kalimeres,kalinyxtes...!en prokeimenw gia tin enotita pou anoixes,dn xerw kai polla!to mono pou xerw einai oti afou to thes toso poly tha to exeis...:-)

Ανώνυμος είπε...

Βλέπω μπροστά μου μια γυναίκα που έχει απιστευτο θάρρος,υπομονή και θέληση για τη ζωή!Προσπαθώ να κατανοήσω στο μέγιστο βαθμό τα συναισθήματα που έχεις αυτη την στιγμή!Αν υπάρχουν πιθανότητες να μην βγει το παιδί οροθετικό θα ήταν πραγματικά πολυ όμορφο να γίνεις μανούλα!!!!!Το γεγονός αυτο θα σε εξοπλίσει με πιο πολυ δύναμη για τη άδικη τούτη ζωή!Ότι καλύτερο σου εύχομαι..:-)

Ανώνυμος είπε...

μη χανεσαι, γιατι ανησυχουμε!

Ανώνυμος είπε...

Μπραβο σου.. Μην ακους οτι σου λενε.. Καταλαβαινω πως ειναι δυσκολο, να μην εχεις αυτο που θες, σε συγχαιρω ομως που αποφασισες να μην κανεις δικο σου παιδι, παρολες τις διαβεβαιωσεις που σου λενε. Αυτο δειχνει οτι εισαι πολυ υπευθυνο ατομο και σου βγαζω το καπελο.Οταν μονιμα γυρω μου βλεπω "υγιεις" ανθρωπους που σπερνουν παιδια χωρις να ειναι ικανοι να τα μεγαλωσουν, και χωρις να σκεφτουν τι ευθυνη ειναι,αφήνοντας τα ειτε δυστυχισμενα ειτε ορφανα.Εισαι ενα φωτεινο παραδειγμα.Μη το βλεπεις σαν μια αναγκαστικη επιλογη.Δες το σαν ΕΠΙΛΟΓΗ και να εισαι περηφανη για σενα, οτι και αν σου λενε.Μακαρι να φερονταν ολοι οι ανθρωποι τοσο υπευθυνα.

Ανώνυμος είπε...

αγαπητη Ζωη


Η ζωη για ολους εκτος ολιγων ειναι σκληρη,
αυτο που βιωνεις δεν υπαρχουν λεξεις ικανες
να το χαρακτηρισουν.
Ειναι καθαρα δικη σου αποφαση οτι δεν θελεις να παιξεις μαυτο ,
εκει θα συνεκλεινα και γω ,εισαι δυνατη πρεπει να προχωρησεις οπως κανεις τοσα ετη τωρα,μοιρασε και δεξου αγαπη

γιωργος

Ανώνυμος είπε...

Εμφανιστηκε μεσα της δεκαετιας του 1980 καποιοι θελησαν να μην βρεθει ο αντιδοτο μια και ο φοβος ειναι λιγο αφροδισιακο και οι ανθρωποι ρισκαρουν για να δουν τις αντοχες τους
Πλεον λενε πως καθημερινα βρισκουν πραγματα για λυση της συγκεκριμενης ασθενειας...
Αργα η γρηγορα η λυση θα βρεθει ομως η σημαντικοτερη λυση ειναι μεσα στο μυαλο μας
Η συνουσια με εναν ανθρωπος ειναι σαν εκεινη τη στιγμη να βρισκονται οσοι εχει κανει σεξ αυτος αλλα και εγω.... αρα θελει προσοχη

Ανώνυμος είπε...

Δεν μπορώ να φανταστώ το πως νιωθεις.
Δεν ειναι δυνατόν στα λιγα λεπτά που μου πήρε για να διαβάσω αυτά που γράφεις, να νιώσω τα όσα συναισθήματα και τις τόσες σκέψεις που έχεις κάνει, ζώντας μέσα σε ένα δράμα.
Πολλές φορές έχω λυπηθεί ακούγοντας τραγικές ιστορίες ανθρώπων. Ανθρώπων που έχασαν κάτι πολύτιμο. Κάποιο δικό τους πρόσωπο, ένα φίλο, ένα σπίτι, μια περιουσία.
Ωστόσο, είναι αδύνατο να φανταστώ έναν νέο άνθρωπο να ζει κάτι τόσο τραγικό.
Δεν ξέρω πόσα αποθέματα αγάπης και κουράγιο χρειάζεται κάποιος για να δώσει ελπίδες και συμβουλές για την ζωή, όταν στον ίδιο η ζωή του "γυρνάει την πλάτη".
Είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος...
Μία μεγάλη ψυχή..
Είμαι σίγουρος ότι η αγάπη σου, πηγάζει απο την καρδιά όλων αυτών που σε αγαπούν και ελπίζουν για σένα..!!

Ανώνυμος είπε...

eisai polu glukia k polu dunati k auti i dunami pou exeis mesasou se krataei zwntani k dunati,sou euxomai mesa apo tin kardiam,ola na ginoun opws ta exeis oneireutei k ola tha ginoun kala to euxomai<3<3<3
VASILIS!!!!!

Ανώνυμος είπε...

ΖΩΟΥΛΑ Η ΖΩΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ -ΖΕΥΓΑΡΙΑ-ΕΣΤΩ Κ ΥΓΕΙΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ.ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΕΝΑ ΧΑΔΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΕΚΕΙ Α ΔΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΞΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΔΙΚΑ ΑΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ Κ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Κ ΕΧΕΙΣ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙΣ¨¨ΕΕΕΕΕ ΕΙΜΑΙ Κ ΕΔΩ ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ ΑΝΑΠΝΕΩ ΔΕΣΤΕ ΜΕ .ΦΙΛΙΑ Κ ΑΓΑΠΗ ΠΟΛΛΗ .ΠΕΡΙΚΛΗΣ

Ανώνυμος είπε...

εδω κα λιγη ωρα χαζευω υο blog σου που πρωτη φορα επεσα πανω ..στο διπλανο δωματιο κοιμαται η κορη μου 2,5 χρονων . ισως να μπορω λιγο να σε καταλαβω καθως η δικη σου λαχταρα ειναι κοντα στο δικο μου φοβο μην της συμβει τιποτα...σε λιγα χρονια που θα μπορει να καταλαβει αν υπαρχει το ιστολογιο αυτο θα της ζητησω να το διαβασει..εαν δεν υπαρχει θα εχω σε ενα ομορφο ροζ κουτι ολα σου τα αρθρα τυπωμενα..οχι για να φοβηθει το aids αλλα για να μαθει να σεβεται και να αγκαλιαζει τους ανθρωπους που το βιωνουν..με συγκινησες απιστευτα...

 
©  free template by Blogspot tutorial