Ουρλιάζω!!

Η αλήθεια του Aids 

Αυτό το άρθρο δεν θα έχει ήπιους τόνους!
Δεν μπορεί και δεν γίνεται να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό, μπροστά στα τραγικά πράγματα που λέγονται!


Ζώα που παριστάνουν τους ανθρώπους!
Χωρίς να μου φταίνε τίποτα τα αθώα ζωάκια, θέλω να σας πω γι’ αυτούς τους βρώμικους ελεεινούς, τρισάθλιους τύπους, που σχεδόν όλες τις φορές στη ζωή μου, όταν ήταν να βρεθούμε σε ερωτική επαφή, αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν προφυλακτικό. Φυσικά εγώ, έφυγα!

Θέλω να τα σπάσω όλα !

Ψεύτικη κοινωνία !
Υποκριτική κοινωνία για το Aids ,
σε κακοπεσμένο έργο για την ίδια την ζωή!

Είμαι Hiv θετική 15 χρόνια!
Και σας λέω πως οι άνθρωποι, είναι πιο σκληροί και από την ίδια την αρρώστια!

Έχω δει όλα τα πρόσωπα των υπάρξεων.
Έχω δει τις σκιές πίσω από τις μάσκες.!!!!

Η αλήθεια για το Aids 

Αίσχος και ντροπή!

Σχεδόν κανείς, δεν φοράει προφυλακτικό.

Μα όταν την αλήθεια εγώ πω,

τρέχουν να κρυφτούν, στο γκρεμό!

Δεν θυμάμαι πια πόσες φορές, έχω ανακοινώσει σε κάποιον την ασθένεια μου.
Αμέτρητες ήταν οι φορές που έφυγαν.
Εξαφανίστηκαν από την αλήθεια.

Αίσχος!
Ναι αίσχος γιατί αυτός ο ίδιος άνθρωπος ήταν έτοιμος πριν, να κάνει έρωτα μου χωρίς προφυλακτικό!
Όμως εγώ ποτέ δεν το δέχτηκα αυτό!
Και φεύγει ο ηλίθιος, πηγαίνοντας σε μια άλλη, χωρίς προφύλαξή.
Πηγαίνει σε οίκους ανοχής και δίνει κάτι παραπάνω για να μην χρησιμοποιήσουν προφυλακτικό!
Εκμεταλλεύεται την πόρνη, που την εκμεταλλεύονται.
Και μετά του φταίει η αλήθεια μου!
Ζώα!
Ζώα!

Δεν αντέχω άλλο!
Τόσα χρόνια, προσπάθησαν κάποιοι να με εξευτελίσουν!

Και τώρα η μητέρα του Κώστα, του Γιώργου, κλαίει και οδύρεται για το τι έπαθε το παιδί της!
Όταν κυρία Ευλαμπία, εγώ είπα την αλήθεια στο παιδί σας, γιατί το συμβουλέψατε ή το έχετε μάθει να φεύγει τρέχοντας?

Ευθύνες έχουν όλοι!

Aids

Σεβασμός στον Hiv θετικό άνθρωπο.
Σεβασμός κι απ’ αυτόν!

Προφυλακτικό 

Πριν αρκετό καιρό, ένας άντρας παντρεμένος που η γυναίκα του ήταν έγκυος, στο msn messenger μου είχε εκμυστηρευτεί, τρέμοντας πως είχε πάει με κάποια ιερόδουλη χωρίς προφύλαξη. ( έχω δημοσιεύσει όλο το άρθρο Δεκέμβριος 2009)

Και δεν είναι μόνο για τον άντρα ή τη γυναίκα που πηγαίνει χωρίς προφύλαξη αλλά και τους συντρόφους τους.
Είναι μια αλυσίδα που αν την βάλεις κάτω, περιλαμβάνει πολλούς άλλους. Ενός ηλίθιος μπορεί να μεταδώσει τον ιό σε πολλούς άλλους που των θεωρούσαν «πιστό».
Το προφυλακτικό είναι μια απάντηση στον ιό, αλλά χρειάζεται και σεβασμός στον οροθετικό, όπως θα σεβαστεί κι αυτός και θα χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

Σοβαρή επισήμανση 

Δεν είναι αναγκασμένος κανείς Hiv θετικός να αποκαλύψει στον άλλον την ασθένεια του όταν πάρει τις απαραίτητες προφυλάξεις, ακόμα και αν το μάθει εκ των υστέρων.

Η αποκάλυψη που θα σας σοκάρει 

Πριν κάποια χρόνια, είχα βγει ένα ραντεβού.
Το πρώτο μ’ εκείνο το αγόρι!
Μιλούσαμε! Έλεγε πόσο σοβαρός νέος ήταν και μορφωμένος!
Πως συζητούσε και λειτουργούσε με βάση την επικοινωνία.
Δεν είχαν περάσει μερικά λεπτά  από την συνομιλία μας  και μου είπε πως ήθελε να βρεθούμε στο κρεβάτι.
Μάλιστα μου είπε χαμηλόφωνα πως προφυλακτικό δεν χρησιμοποιεί γιατί του αρέσει η αίσθηση του να νιώθει απόλυτα τον άλλον. Κι εμένα όπως με είδε ζουμερή, έτσι είχε πει, ήθελε να με αισθανθεί περισσότερο!
Εγώ του αποκάλυψα την ασθένεια μου. Ζήτησε να πάμε στο αυτοκίνητο για να το συζητήσουμε κάπου αλλού μια και είμαστε σε café.
Άρχισε να ουρλιάζει στη μέση του δρόμου, λέγοντας ότι ήθελα να κάνω κακό!
Άρχισε να φωνάζει όταν φτάσαμε στο αυτοκίνητο του και μου ζήτησε απολυμαντικά για να ψεκάσει όλους τους χώρους του αυτοκινήτου.
Άρχισε να βάζει νερό στο πρόσωπο του, στα χεριά του στο στήθος του, παντού.
(Δεν τον είχα αγγίξει εκτός από τον τυπικό χαρτισμό με τα χέρια στην αρχή)
Άρχισε να χρησιμοποιεί χαρτομάντιλα ακόμα και στα παπούτσια του.
Στο στενό που είχε παρκάρει όλοι είχαν βγει έξω.
Έβλεπαν κάποιον να ουρλιάζει, λέγοντας θέλω να πλυθώ.
Θέλω να πλυθώ.!
Θα μου κάνεις κακό!
Σε λυπάμαι του είπα !
Δεν είχε άρχισει ποτέ σαν άνθρωπος! Ηταν πάντα τελειωμένος!

Πήρα το πρώτο ταξί που βρήκα κι έφυγα!
Ήθελα τόσο να τον πλακώσω στο ξύλο !

Ουρλιάζω πολύ - Αίσχος!

Παιδιά είμαι μια γυναίκα, που παλεύω εδώ και καιρό όχι μόνο  μέσα από τη στάση ζωής μου, αλλά προσπαθώ να βοηθήσω στον αγώνα για το Aids!
Αγωνίζομαι με όλα εκείνα τα τέρατα που προσπαθούν να εξαφανίσουν την αλήθεια.
Εκείνα τα ανθρωπάκια που νομίζουν ότι επειδή εγώ έχω την ασθένεια και μόνο αυτό τους κάνει καλύτερους μου.
Αξίζω πολλά και δεν θα συμβιβαστώ με το ψέμα!
Τ’ αφήνω σ’ εσάς!
Εγώ περπατάω ακόμα και μόνη μου πάνω στα χαλίκια της ζωής.
Τ’ αφήνω σ’ εσάς το ψέμα, γιατί να ξέρετεμ βαδίζετε σε άμμο και βουλιάζει.

Δεχτείτε την αλήθεια για το Aids κι όχι το ψέμα για τη ζωή!
*Επικοινωνείτε μαζί μου στο messenger :
zwhaggelou@windowslive.com

Τα επιδόματα, των αναπήρων,
 είναι απαραίτητα σε μια κοινωνία,
που κουτσαίνει από αγάπη.

Καιρό πολύ έχω να γράψω. Μα το σώμα μου υπέφερε. Προσπαθούσαν οι γιατροί να το γιατρέψουν.
Και όταν το κορμί κάπως ηρεμεί, θέλει να γράψει πάλι πάνω στο χαρτί.
Σαν να επιθυμώ να βγάλω όλο εκείνο το πόνο.
Πιάνω το μαύρο να γράψω και κόκκινο στάζει.!!
Το μολύβι μου αυτό είναι τόσο μικρό,
μα  γεμίζει δύναμη, στα χέρια μου σαν το κρατάω.



Η σιωπή μου τόσο καιρό, δεν ήταν αδυναμία.
Όχι, όχι μην το πιστέψετε ούτε στιγμή.
Απλά κοιτάω και  την κοινωνία. Δεν είναι όλα Aids, ούτε περιστρέφονται όλα γύρω από μένα.
Δεν υπήρξα ποτέ εγωκεντρική για ν’ αλλάξω τώρα.

Παρατηρώ τον κόσμο, που έχει τρελαθεί.
Πέφτουν οι μισθοί.
Οι συντάξεις, στο πουθενά
και τα παιδιά στο σχολείο πάνε νηστικά.
Η ελπίδα τελικά, δεν πεθαίνει, τελευταία.
Φαίνεται σαν να χάθηκε σε μια στιγμή μοιραία.

Δεν υπάρχει φως στη καρδιά.
Σώθηκαν τα σπίρτα γενικά.
Κάτι λίγες ψυχές,
έμειναν ακόμα ζωντανές.
Κάτι λίγοι άνθρωποι στο περιθώριο πεσμένοι,
παλεύουν, από το σύστημα καταδιωγμένοι.




          Αίσχος και ντροπή

Ντροπή, για τα επιδόματα «μαϊμού»,
σε τυφλούς που βλέπουν.
Ντροπή, σ’ εκείνους, που τα δίνουν.
Ντροπή σ’ εκείνους,
 που κλείνουν τα μάτια τους,
σ’ αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη.

            

  

Πόσο σιχαίνομαι τους ανθρώπους, που εξαγοράζονται
Εκείνους που στις πισίνες, μετά λιάζονται.
Εκείνους που παίρνουν μέρος,
στο βρώμικο σύστημα και καθαρίζουν.
Τις μοίρες, των ταλαίπωρων, ορίζουν.
Δίνουν  σε κάποιον χρήματα,
για ν’ αρπάζουν αυτοί όλο το πακέτο
και εμείς στο τέλος τ’ ελλείμματα.

Λαμόγια μια βρώμικης εποχής.
Καθάρματα της «αρπαχτής».
Θηρία που τις δικές μας σάρκες ξεσκίζεται
γιατί εμείς πληρώνουμε και μας εξευτελίζεται .



        

  Ακούστε επιτέλους

Οι άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα, χρειάζονται τα επιδόματα για να επιβιώσουν .
Άλλοι δεν παίρνουν σύνταξη.
Άλλοι, χρειάζονται να χρήματα, για να τους φροντίσει κάποιος.
Πολλές φορές κάποιος δεν μπορεί να μετακινηθεί.
Θα πρέπει να πληρώσει ταξί, ασθενοφόρο, ή κάποιον να τον συνοδέψει.

Έτσι και οι άνθρωποι με Aids, τα ίδια και διπλά προβλήματα έχουμε.
Είμαστε μόνοι!
Όλοι μόνοι είμαστε, αλλά εμείς πιο μόνοι και από τους μόνους.

Αίσχος διπλό!
Ακούστε κι αυτό !
Θα ήθελα να σας πω πως για να πάρει κάποιος από τα ΚΕ.Π.Α. (κέντρα πιστοποίησης Αναπηρίας), το χαρτί αναπηρίας για το 67% και ας είναι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ θα πρέπει να πληρώσει  ένα παράβολο 46,14 ευρώ.
Ντροπή πια!
Δεν αντέχουμε άλλο ρε παιδιά!
Και δεν το λέω για να μας λυπηθείτε,
αλλά από το δίκιο στο τέλος, να ξέρετε θα το βρείτε!

Συμφωνώ με την απογραφή και να βρεθούνε οι ψεύτικοι τυφλοί, αλλά ακόμα δεν πειστεί αν έχει γίνει δουλειά αληθινή.
Είμαστε σε οικονομική κρίση! Γιατί να πληρώσω, εφόσον, μπορείτε μέσα από τις εξετάσεις μου και όλα τα ακριβή ιατρικά στοιχεία μου, να διαπιστώσετε ότι είμαι Hiv θετική?
Αίσχος!

Καταδικάζω την απραξία σας
και τις πράξεις της ντροπής σας!

Πονάω πολύ μ’ όλα αυτά.
«Δεν έχω άλλη αντοχή», το λέω συχνά.
μα όρθια σηκώνομαι ξανά.
Γιατί δεν θέλω ν’ αφήσω τα θηρία να κατασπαράξουν,
την ελπίδας και μετά σε μια βίλα ν’ αράξουν.


Πόση μοναξιά κυλάει στο αίμα μου?
Πόσα χτυπήματα αντέχει το κορμί?
Πολλά άνθρωπε!
Μα δεν λησμονώ,
 εκείνους που αγάπη μου προσφέρουν,
 και με το χάδι τους,
 κάτι από τις πολλές πληγές, γιατρεύουν.

 
Ελπίδα αν είσαι κάπου κοντά,
θα ψάξω να σε βρω, με χαρά.
Αλλά και αν έφευγες μακριά,
με ματωμένα γόνατα, θα σηκωθώ
για να σε φέρω πάλι εδώ.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που κάνουν κάτι για το συνάνθρωπο τους, ελπίζω πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σου δίνουν απλόχερα το πιο ζεστό τους χαμόγελο, πιστεύω σε ομορφότερες στιγμές.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι, που σκέφτονται πέρα από τον εαυτό τους και το προσωπικό συμφέρον τους, γεμίζω με συναισθήματα ελπίδας!

Ευχαριστώ Γιώργο, που με βοήθησες να φτιάξουμε αυτό το video για το προφυλακτικό.
Ένα νέο και σκεπτόμενο παιδί που ξέρει να νιώθει και να συνεισφέρει χωρίς να περιμένει τίποτα!
Ένας αξιόλογος άνθρωπος!
Δούλεψε αρκετές ώρες για να βγει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα!
Η προσφορά του στον αγώνα αυτό που κάνω για το Aids, είναι σημαντική.
Όλοι μας μπορούσε να προσφέρουμε!

Προφυλακτικό παιδιά!
Μην ξεχνάμε τα σημαντικά !
Για μένα, για σένα, για τη ζωή!
Προφύλαξη κάθε στιγμή!

Μόνιμα αγανακτισμένη, αλλά στον αγώνα για το Aids αφοσιωμένη.

Ήρθε επιτέλους η ώρα που οι άνθρωποι βγήκαν από τα κλειστά δωμάτια τους, σπάσανε τις πόρτες και ξεχύθηκαν στο δρόμο..
Δάκρυσαν. Από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις, γι’ αυτούς , από τα δακρυγόνα, από τα οικονομικά μέτρα και τ’ αποτελέσματα αυτών.
Χαίρομαι. Υπάρχει αντίδραση.

Η δική μου φωνή για το Aids, ας ενωθεί με τις δικές σας ! .

Κι εγώ πάντα όμως εδώ, στον δικό μου αγώνα όχι μόνο να παλεύω καθημερινά με το δικό μου Aids, αλλά να προσφέρω ότι μπορώ μέσο του blog μου, γι’ αυτό το σκοπό.
Ακόμα κι αν μείνω μόνη μου, θα συνεχίζω τον αγώνα μου, αυτόν.
Αλλά πάντα ελπίζω και χαίρομαι που στη ζωή μου, αντάμωσα αξιόλογους ανθρώπους να με στηρίξουν.


Μπορεί κάποιοι να μου τσακίζουν τα φτερά και δεν είμαι άγγελος, αλλά πάντα θα βρίσκω τρόπο ν’ ονειρεύομαι και να πετάω ψηλά.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Ζωή είναι εκείνη η στιγμή, που πονάς, δεν έχεις από πουθενά να κρατηθείς, που απελπίζεσαι και χάνεσαι μέσα στη μοναξιά.
Ζωή είναι κι εκείνη τη στιγμή που κάποιος σ’ αγγίζει, σ’ σκέφτεται, σε γαληνεύει, σε ξεκουράζει, δεν σου γιατρεύει το πόνο αλλά σε ξεκουράζει.

Η Ζωή είναι θάνατος, όταν δεν προσφέρεις και δεν την ζεις.
Ο Θάνατος, γεμάτος ζωή στο τέλος, όταν από πριν, αφεθείς.

Είμαι πάντα εδώ!
Εσύ, μ’ ακούς ?

Άνθρωποι σε απόγνωση

Το 2011 άρχισε με πολλά χτυπήματα, που κάνουν τους ανθρώπους να ματώνουν και να γεμίζουν με πληγές τα πιο βαθειά τους συναισθήματα।

Έχω να γράψω αρκετό καιρό το ξέρω και πολλοί μου παραπονιέστε στο msn μου, να κάνω την παρουσία μου πιο συχνή.
Με μαλώνετε, να μην ξεχνάω το σκοπό μου για το Aids.

Πώς να βάλω όμως τις λέξεις στο χαρτί, όταν χάνονται τόσοι άνθρωποι σε μια στιγμή!
Πώς να γράψω, που τα μάτια μου γίνονται ποτάμια που τρέχουν πάνω στο χαρτί σαν το κύμα εκείνο που πήρε σε μια στιγμή, κάθε παιδική ψυχούλα και έριξε στο γκρεμό κάθε μικρή βαρκούλα.

Αλλά σας έχω πει πως υπάρχουν εποχές που σιωπώ। Υπάρχουν χρονικά διαστήματα που κλείνομαι στον εαυτό μου και δεν μιλάω σε κανέναν. Παρατηρώ τα γεγονότα γύρω μου.

Οι άνθρωποι της μοναξιάς

Οι άνθρωποι πιο μοναχοί από ποτέ αναζητούν μια λύση στο χαμόγελο του διπλανού, του φίλου, του συντρόφου.
Πολλές οι κλειστές πόρτες και τα παραθύρια γιατί οι άνθρωποι φοβούνται να δώσουν γιατί νομίζουν ότι θα χάσουν κάτι που ήδη δεν έχουν γιατί μόνο αν προσφέρουν θα γεμίσουν χαρά.

Κι εγώ εδώ

Κι εγώ πάντα εδώ να ονειρεύομαι πως θα βοηθήσω ανθρώπους με το δικό μου μοναδικό τρόπο μέσα από το internet.
Είναι τα όνειρο μου και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει.
Έχω ξυπνήσει εδώ και καιρό. Γι αυτό κρατάω τ’ όνειρο μου δυνατό!

Ομολογώ πως είμαι λίγο μόνη σ’ αυτόν τον αγώνα με ελάχιστα κοντά μου, τα μέσα ενημέρωσης. Δεν μπορώ να παρουσιάσω το έργο μου αν δεν βγω στο φακό.
Μ’ αυτήν την προϋπόθεση αρνούμαι και συνεχίζω μονάχη μου.
Το πρόσωπο μου είναι οι πράξεις μου.


Κι εγώ εδώ. Μέσα στο χαμό. Μέσα στη σιωπή που φωνάζει, και στη λέξη που ουρλιάζει. Απαγκιστρώσου. Από τον πόνο απελευθερώσου. Κι εγώ εδώ. Πάντα εδώ. Κι εγώ εδώ. Στα μάτια σε κοιτώ!



Είμαι εδώ γι ένα και μοναδικό σκοπό να ενημερώνω τον κόσμο με τον τρόπο αυτό που επέλεξα.

Δεν ξεχνάω το σκοπό.
Θα είμαι πάντα εδώ
και το μήνυμα του έρωτα αυτό:
Προφυλακτικό.
Προφυλακτικό.
Κάθε λεπτό.

Σε κάθε έξοδο, για ποτό.
Σε κάθε ραντεβού παράνομο και φανερό.
Πως αλλιώς να σου το πω!
Προφυλακτικό.
Μην το ξεχνάς αυτό.
Αλλά και εμένα μην φοβηθείς,
γιατί μαζί μου χωρίς αυτό, δεν θα τη βρεις.